หลังจากการประชุมของกลุ่มสาระออกมา ว่ากำหนดการจัดกิจกรรมวันคริสมาสต์ต้องเลื่อนเข้ามา เพราะวันที่กำหนดไว้ตอนแรก ตรงกับสองกิจกรรมอื่นๆ ที่เลื่อนไม่ได้ พอดี
 
 รายการออกมาคร่าวๆว่ามีอะไรบ้าง ที่เพิ่มเติมจากเดิมๆคือจะใช้เวลาช่วงบ่ายในการจัดกิจกรรมที่หอประชุม(ปกติหน้าเสาธง) เป็นเพราะปีนี้มีรายการแสดงอื่นๆมากขึ้น
 
 แล้วเวลาในการเตรียมการ ต้องถูกกิจกรรมการแข่งขันกีฬาภายใน(กีฬาสี) เข้ามาเบียดบังอย่างเลี่ยงไม่ได้ อีกเช่นเคย...
 
 หนึ่งในกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นเป็นครั้งแรก คือละครสั้นๆ(Skit) ครูกาญและครูชาวต่างชาติรับผิดชอบในการซักซ้อม...เริ่มต้นด้วยการคัดเลือกตัวแสดง เฉพาะนักเรียนที่สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดี ซึ่งมีไม่มากนัก ที่เต็มใจ มีใจ เพราะคิดว่า การแสดงน่าจะออกมาดี เป็นธรรมชาติ กว่าการถูกบังคับ
 
 ไม่เป็นดั่งที่คิดไว้...ในขณะที่วันกิจกรรมก็ใกล้เข้ามา การซักซ้อมกลับยังไปไม่ถึงไหน เวลาที่ใช้คือในช่วงพักกลางวัน หลังเลิกเรียน เท่านั้น แต่ที่เป็นปัญหา เพราะนักเรียนบางส่วนอยู่ต่อไม่ได้ต้องกลับรถโดยสาร ผลคือตั้งแต่ตอนแรกจนเดี๋ยวนี้ นักแสดงไม่เคยอยู่ครบและซ้อมได้ไม่จบแม้แต่ครั้งเดียว...
 
 

Mr.Vincent กำลังดูและให้คำแนะนำการซ้อมละคร ของนักเรียน

 

 

ขณะเดียวกันก็มีสิ่งอื่นที่ต้องเตรียมอีก ประสานงานกับคณะครูในการเตรียมและตกแต่งสถานที่ วัสดุอุปกรณ์ ฉากและชุดการแสดง ประชาสัมพันธ์ จัดเตรียมอาหารว่าง การคัดเลือกผลงานที่นักเรียนส่งประกวด ติดรางวัล การแสดงอื่นๆ แล้วเรียงลำดับรายการ

 

 

คณะกรรมการตัดสินภาพและบอร์ด กำลังขะมักเขม้นกันมากเชียวค่ะ

 

 

 

 

ระหว่างง่วนอยู่กับการเตรียมโน่นนี่ มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งเยี่ยมหน้าเข้ามาที่ประตูห้องพักครู ถามว่า
 

 

 “ครูขามีอะไรให้พวกหนูช่วยมั๊ย” 
 “ดีๆ เยี่ยมเลย! ครูขอบใจจริงๆ กำลังต้องการอย่างมากเลยจ้า แล้วพวกเราว่างเหรอจ๊ะ” 
“ค่ะ ครับ “

 

 

 

 

 

สังเกตดูแล้ว ก็อดนึกชมไม่ได้ เพราะขณะที่ช่วยทำไป คุยกันไป ถามนี่นั่นไป มีแต่ความยิ้มแย้มแจ่มใส ความเต็มใจ...ที่สัมผัสได้ด้วยตาและด้วยใจของครู
 
“หนูขอไปเรียนก่อน เสร็จแล้ว เดี๋ยวหนูมาช่วยครูอีกนะคะ”
 
“ครูขา ต้องบันทึกไว้ ว่าเป็นฝีมือของพวกหนูนะ ฮาๆ”

 

 

 

 

กำลังระบายสีฉากละครสั้นอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ

 

 

เราทำงานอยู่กันจนมืดค่ำ บางคนกลับถึงบ้านแล้วก็กลับมาช่วยครูและเพื่อนๆอีก น่าชื่นใจดีแท้ ครูล่ะนับถือน้ำใจพวกเธอจริงๆ
 
ที่สุดการตระเตรียมงานก็ใกล้เคียงความจริงมากแล้ว
 
ไม่ว่าจะความมีน้ำใจ การทำงานอย่างเป็นระบบ แบ่งงาน แบ่งหน้าที่กันทำ ทำแล้วต้องทำให้เสร็จ...สิ่งเหล่านี้ ครูเชื่ออย่างยิ่งว่า เป็นแบบฝึกประสบการณ์ที่ดีที่สุดสำหรับพวกเธอทีเดียว
 
บันทึกนี้ เพื่อจดจำความน่ารัก ความมีน้ำใจ ความร่วมแรงร่วมใจ ของนักเรียนห้อง ม. 4/1และ5/1 ที่น่ารักของครู...

 

 

 

การเตรียมการ คิดว่าค่อนข้างพร้อมแล้วนะ เหลือเพียงในวันจริงจะเป็นอย่างไร...เดี๋ยวคงรู้
 

บันทึกโดย : ครูกาญจนา สุวรรณเจริญ

ภาพโดย : ครูธนิตย์ ครูกาญจนา สุวรรณเจริญ