ตอง(นางเอกของเรื่อง) : เคยมีคนบอกฉันว่า.ปูเสฉวน มันไร้คุณค่าเหมือนฉัน

ทุเรียน(พระเอกของเรื่อง) : ในโลกนี้.ไม่มีอะไรที่ไร้คุณค่าหรอก

ปูเสฉวนมันคอยควบคุมห่วงโซ่อาหารให้กับดอกไม้ทะเล

ถ้าไม่มีปูเสฉวน ก็ไม่มีดอกไม้ทะเล

ตอง.ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเป็นอยู่ มันดีอยู่แล้ว

ฉากสุดท้าย ที่เปิดเผยตัวตนของกันและกัน การกล้าที่จะยอมรับความเป็นตัวของตัวเอง และกล้าที่จะยอมรับตัวตนของผู้อื่นด้วย นั่นย่อมหมายถึง. การมองความเป็นจริงของกันและกัน

เมื่อมีความกล้า จึงไม่อาย และไม่จำเป็นต้องปิดบังตัวเอง ไม่ต้องหลบซ่อนตัวตน อยู่ในมุมที่เงียบเหงาของชีวิตและหัวใจ

เมื่อหัวใจกล้าหาญชาญชัย ขณะนี้แล้ว มีหรือที่จะไม่กล้าพูดสิ่งที่หัวใจตัวเองเรียกหามาตลอดเวลา

ภาพยนตร์ ที่สะท้อนมุมคิด ของคำว่า อาย ได้อีกมุมหนึ่ง สามารถที่จะนำข้อคิดที่ได้จากการดูภาพยนตร์เรื่องนี้ไปใช้ในชีวิตของคนเราได้ในหลาย ๆ เหตุการณ์ โดยที่ไม่ได้เฉพาะเจาะจง เพียงแค่คนวัยหนุ่ม วัยสาว เท่านั้น

มีหลาย ๆ ฉาก ที่ทำให้ มองว่า. ชีวิต เป็นเรื่องที่สนุก และน่าค้นหายิ่งนัก ภาษาพูดร่วมสมัยที่ทำให้การเดินเรื่อง ท้าทายความคิดคน และ มีสีสันดีแท้!!

ทุเรียน : งุก!! จะไปไหน?

งุก(คนทะเล พื้นบ้านแท้ ๆ): จะออกทะเล

ทุเรียน : ก็ไหนงุกบอกว่า..คลื่นลมมันแรง ไม่ควรออกเรือไง?

งุก : นายลืมไปแล้วหรือว่า สมเด็จย่าให้นามสกุลของพ่องุกว่าอะไร?

ทุเรียน : กล้าทะเล

งุก : ถูก!! งุกอยู่กับทะเลมาตั้งแต่เกิด ถ้าไม่กล้าออกทะเลก็ไม่ได้ปลา

ถ้าไม่กล้ารักก็ไม่ได้เมีย

ไม่ต้องล้างทรายที่เปื้อนแขนออกหรอก..

.ให้ล้างอายออกดีกว่า

ฟังงุกพูดแล้ว.ทำให้เกิดอาการสะอึก งุกเป็นเพียงคนทะเล พื้นบ้านแท้ ๆ แต่กลับพูดสะท้อนความคิดให้ทุเรียนอึ้งได้ขนาดนั้นเชียว ทำให้คิดต่อว่าหากทุเรียนไม่ลุกขึ้นมาทำอะไรบ้าง ก็จะให้งุกเป็นพระเอกของเรื่องไปเลยทีเดียว ฉลาดพูด เยี่ยมมากเลยนะงุกคนเราเนี่ย..ลักษณะทางกายภาพจึงประเมินค่าอย่างหุนหันพลันแล่นไม่ได้เลยละ!!

ภาพของเส้นขอบฟ้าที่จรดกับท้องทะเล ภาพของเกลียวคลื่น และธรรมชาติรอบเกาะแห่งหนึ่ง กลางทะเลอันดามัน ทำให้สายตาที่จับจ้องรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุขตามประสาคนที่ชอบทะเลได้มากทีเดียว ตัวละครเพียง สองสามคน ที่เดินเรื่องแบบง่าย ๆ พื้น ๆ คาดเดาเหตุการณ์ได้อย่างไม่ยากเย็น หากมองที่จำนวนตัวละครแล้ว อาจจะไม่มีอะไรมากมายนัก เสน่ห์ของหนังจึงไม่ได้อยู่ตรงนี้

ยิ้มให้กับตัวเอง.ถึงความเป็นคนใจกว้างและไม่เห็นแก่ตัวของ ตอง นางเอกในเรื่อง

จากบันทึกประกอบภาพวาดที่ตองเขียนไว้.

หาดนางนวล

"เป็นจุดพักหนาวของนกนางนวลมากมาย จะต้องไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ ควรปล่อยให้เป็นหาดสาธารณะ

หาดดูหยง....

"หาดทรายขาวและน้ำทะเลใส ๆ ควรทำร้านอาหารอยู่บนเนินเขา ไม่มีการรุกล้ำชายหาด

หาดมะเฟือง.

"เป็นที่อยู่ของบรรดาเต่าทะเล จะต้องสร้างที่พักให้กลมกลืนกับธรรมชาติมากที่สุด เพื่อไม่ให้เปลี่ยนวิถีการวางไข่ของเต่าทะเล

หากสิ่งที่ตองได้เขียนไว้ ได้กระตุ้นจิตใต้สำนึก ของผู้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน และมีโอกาสมากกว่าผู้อื่น ในการกระทำอะไรก็แล้วแต่ เพียงเพื่อหวังกอบโกยผลประโยชน์เข้าหาตัวเอง ขาดจิตสำนึก ตองจึงเป็นเสมือนจิตวิญญาณของธรรมชาติ ที่เรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตัวเอง มิใช่เพียงเพื่อตัวเองเท่านั้น แต่เอื้อประโยชน์ของตัวเองกลับคืนสู่เรา ๆ ท่าน ๆ ต่างหาก โลกของเรามันร้อนมากพอแล้ว หากว่าโลกร้อนมากไปกว่านี้แล้ว เราเองต่างหากจะต้องเสียใจกันไปตลอดชีวิตของเราเลยทีเดียว

เรื่องนี้ จึงได้อะไรมากกว่า การพูดเพียงแค่แสดงออกถึงคำว่า : รัก

หากแต่จุดไฟให้ คนหันกลับมาหวงแหนธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ที่บรรจงสร้างไว้ให้เรา ลูกหลานของเราสืบต่อไปต่างหาก

จำไว้นะ ทุเรียน!!!

ถึงแม้ว่าโลกของเราจะมีอะไรที่แตกต่างกันมากมาย

แต่ถ้าเราพยายามเข้าใจ และเปิดรับในสิ่งที่เราไม่คุ้นเคย

ฉันเชื่อว่า!!ทุกอย่างบนโลกใบนี้ สามารถอยู่ร่วมกันได้

ขอบคุณที่ทำให้ฉันกล้าที่จะเปลี่ยน

ตอง

ขอบคุณ : ภาพยนตร์ เรื่องอาย ที่ซื้อมาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 ดูแล้ว..อบอุ่นในหัวใจดีแท้

ขอบคุณ : ภาพประกอบการเขียนบันทึกที่ได้มาจาก internet

และขอขอบคุณสมาชิกครอบครัว gotoknow ทุกท่านที่เสียสละเวลาอันมีค่าเข้ามาอ่านบันทึกฉบับนี้