ได้รู้ว่าพวกเขาเดินตามเส้นทางที่เลือกแล้ว..

อรุณรุ่งของทุกวันที่เราตื่นขึ้นมานั้นคือชีวิตที่ยังมีลมหายใจอยู่  คนที่มีอายุเลยหกสิบปีไปแล้วก็เหมือนใช้ชีวิตคุ้มค่าที่เกิดมา  บางคนในวัยใกล้ห้าสิบก็ยังคงนึกว่าใช้ชีวิตในโลกนี้ไปอีกนาน  มีเวลามากมาย  ที่จริงแล้ววันเวลาสั้นนิดเดียวเดี๋ยวก็วันเดี๋ยวก็คืน

สิบปีเหมือนสิบวันมันรวดเร็วมากในความรู้สึกส่วนตัวจนบางครั้งเหลียวหลังไปมองเส้นทางที่ผ่านมาสิ่งที่ยังค้างคาใจไม่ได้ลงมือทำยังคงมีอีกมาก

ทุกสิ่งไม่ได้อะไรมาเปล่า ๆ  ฟรี ๆ  ในทุกเส้นทางล้วนมีขวากหนามอันแหลมคม  ถ้าไม่ระวังมีความปะมาทก็โดนหนามแหลมแทงเอาได้

บางครั้งวิถีชีวิตคนเราดุจดังละคร  บางครั้งเป็นการเล่นเกมส์ชีวิตมีแพ้มีชนะสุดแท้แต่จังหวะและโอกาสเป็นของใคร..?

การเอาเปรียบกันในวงสังคมคนเรายังมีอยู่เยอะ  ข่าวเขาลือว่าเมื่อน้ำท่วมคนอดอยาก  มีคนบริจาคแต่ก็มีคนเอาสิ่งที่บริจาคเป็นข้าวห่อหรือของกินอื่นขนไปขายให้คนน้ำท่วมที่ออกมาหาอาหารไม่ได้ก็มี  พอเจ้าหน้าที่รู้ข่าวตามไปตรวจสอบ  ผู้คนเหล่านี้ก็ลอยนวลจริงหรือไม่ประการใด..?

เนื่องจากเป็นอาจารย์นิเทศก์ของนิสิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต ( หลักสูตร 5 ปี ) ก่อนทำการประเมินครั้งที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 / 2553 ได้ไปเยี่ยมครูพันธ์ใหม่ของ ม. ทักษิณ 4 คน ที่มาปฏิบัติภารกิจเป็นครูสอนอยู่โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย

เพื่อให้กำลังใจพวกเขาเหล่านั้น

ได้มาถาม-ตอบกันพออิ่มใจ  แม้การไปเยี่ยมคราวนี้ไม่ได้แจ้ง  ประเภทแอบ ๆ โผล่ไปดู  บรรดาลูกศิษย์ก็ยังอยู่กันครบมีความสนใจใฝ่เรียนรู้มุ่งในทางอาชีพสายครูตลอดไป...ได้รู้ว่าพวกเขาเดินตามเส้นทางที่เลือกแล้ว...จึงขอแสดงความปรารถนาดีและชื่นชม.