เมื่อสองสามวันมานี้...ยายธี..เขียนเรื่อง..หา.."พ่อเลี้ยง.แม่เลี้ยง"..ให้ต้นไม้...(โดยสมมติ..ให้ต้นไม้เป็น..กำพร้า...ซึ่งตัวเองก็ยังสับสน..อยู่...)ไปเห็นเรื่องราวของป่าในแถบหมู่เกาะเล็กๆแถบเหนือของแอตลันติคซึ่งค่อนมาทางยุโรป..กล่าวว่า..ต้นไม้และป่าอุ้มหมอกอุ้มน้ำนี้มีความต่อเนื่องของกาลเวลาเป็นล้านๆปี..(เจ้าป่าเป็นชายหนู่มหน้าตาใจดี..เขาบอกว่าเขามีความพอใจกับงานที่กำลังทำอยู่..และก็ทำมาเป็นเวลาสิบกว่าปีมาแล้ว...แอบคิดว่า..เขาคงจะมีอนาคตที่ดีกว่า..คุณสืบ..นาคะเสถียร..ของเรา..)....กลับมาที่..คำว่า.."ป่า"...ซึ่งเป็นที่"อยู่"ของ..คน..สัตว์..ต้นไม้..มาคู่อยู่กับโลก..มาจวบจนกระทั่ง..สัตว์ประเภทหนึ่ง..ที่เรียกตัวว่า..คน..หรือมนุษย์..เริ่ม..ประกาศความเป็นเจ้าของ..ตัวตน..และเริ่มสร้าง..ขอบเขตกำจัดและจัดการอาณาเขตด้วยอำนาจยึดครอง..แยกตัวตนให้อยู่เหนือสิ่งแวดล้อมที่เป็นและอยู่...(เป็นต้นว่า..ที่เห็นมาในหนังประวัติศาตร์เรื่องหนึ่ง...ที่คนผิวขาวครั้งนั้น..ฆ่ากระทิง(บิซอน)ในอเมริกาเป็นว่าเล่น..จนบัดนี้..ต้องมาประคบประหงมกันใหม่..เพื่อให้ได้มีสัตว์ประเภทนี้ต่อไป....)..ก็คงจะเป็นเรื่องเดียวกับต้นไม้...ที่มีปัญหาเหมือนกันอยู่ทุกหนแห่งในมุมโลก..ต้นไม้ถูกตัดกันจนเรียบเกลี้ยง..ทุกๆวันไม่ว่าจะเป็นป่าอะเมซอน..ที่ถูกเรียกว่าปอดของโลก..สาเหตุก็มีเพียงแต่ว่า..จะปลูกต้นไม้ที่มีประโยชน์ตามที่ต้องการจะได้ในปัจจุบัน...คือผลผลิต"น้ำมัน"...อีกมุมหนึ่งมนุษย์ที่อยู่บนพื้นทะเลทราย..มีบ่อน้ำมัน..สร้างความร่ำรวยหลังจากที่ได้รับผลของการต่อรองราคา...แต่ปัญหาที่จะต้องประสพ..ของหมู่ชนนี้..คือน้ำ...ที่เป็นปัจจัยสำคัญของชีวิต...(อำนาจการต่อรองกับธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่นั้น......)มีคำถามว่า.."เงินนั้นจะซื้อ"ได้ตลอดกาลหรือ...
ต้นไม้..ใบบัง..กับความเป็น"อยู่"ของมนุษย์สัตว์ในสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ..มีคำถามว่า..เราจะให้ความสำคัญ..ของต้นไม้ ดิน น้ำ ลม ไฟ สัตว์ร่วมโลก..ด้วยการสร้างคุณค่าต่อสิ่งเหล่านี้ใหม่..แทนเงินตราแลกเปลี่ยน..จะได้ไหม...ถามมากับ เสน่ห์โกทูโน..หากจะได้คำตอบดีๆ..จากผู้มีปัญญา.....
ป้าธีครับ รอป้าธีมาถึงเมืองไทยก่อนนะครับ แล้วจะได้คุยกัน เย้ๆๆ
สวัสดีค่ะยายธี เราสะท้อนใจทุกทีที่คิดถึงเรื่อง"ต้นไม้" ยายธีมนุษย์ร่างเล็กผู้มุ่งมั่นใฝ่ฝันสร้างป่า ผู้ปรารถนาแรงกล้าสร้างคุณค่าแห่งชีวิต เราเองก็เป็นมนุษย์ตัวเล็กๆ..ที่ได้แต่คิดอยากจะช่วยให้ความฝันที่แสน ยิ่งใหญ่ของยายให้เป็นจริงได้สักวัน.. ความทรงจำเก่าเริ่มเข้ามา เรื่องราวเมื่อสองปีกว่าที่เราเคยพาเด็กๆ 8 ครอบครัวไปปลูกป่าในพื้นที่ของกรมป.ฯ ประโยคจากชายเจ้าหน้าที่ว่า "อ๋อ..ปลูกป่าเพื่อจิตสำนีก ก็ปลูกทิ้งละซิ" หลังการปลูกป่า เราส่งเงินค่าทำรั้วกั้นไม่ให้วัวไปเหยียบย่ำต้นไม้ ส่งค่าปุ๋ย ค่าคนดูแลได้เพียงปีเศษ และต่อมาก็ติดต่อเจ้าหน้าที่คนไหนไม่ได้อีกเลย เราทบทวนคำว่า "จิตสำนึก" คำว่า"คุณค่า" อ่านบล๊อกนี้ของยายธีแล้วอยากจะขอเป็น"แม่บุญธรรม"ให้ต้นไม้ หากเรามีต้นไม้ใหญ่สักต้น เราก็อยากเห็นชีวิตต้นไม้นั้นเจริญเติบโต มิใช่เพียงจิตสำนึก..แล้วปล่อยทิ้ง. เราจึงขอเป็นจุดเริ่มต้น..ขอร่วมเจตนากับยายธีและจะค้นหา ผู้ที่จะร่วมขบวนด้วย... สักวันหนึ่ง...ต้นไม้..บังใบ ในใร่ "กลางดิน" ที่ยายธี(และคุณตาผู้ล่วงลับ)ทุ่มกายและใจไว้ จะมีคนร่วมเห็นคุณค่า..ร่วมดูแล..
สาธุ...ค่ะคุณยายธี
กะปุ๋มมีภาพงามมากฝากด้วยค่ะ...
ต้นไม้...จากจิตรกรแห่งธรรมชาติ
สวัสดีค่ะยายธี
ตามมาคารวะ ครับ
เอากล้วยมาฝากครับ
ขอให้สุขภาพเเข็งแรงครับ
สวัสดีค่ะ
...สวัสดี..และ..ขอคารวะ..ต่อท่าน..ผู้อ่าน..ที่ให้ความสนใจกับข้อความเล็กๆเหล่านี้...ขอให้ทุกท่าน..อยู่เย็นเป็นสุข..และเข้าถึงความสงบแห่งจิตใจและตัวตน...เจ้าค่ะ..ยายธี
ยายธีนี่ปิดทองหลังพระจริงๆนะครับ..แม้รูปยังเห็นแค่หลัง
สิ่งที่ได้รู้จากคุณยายธีมีคุณค่ายิ่ง