สวัสดีค่ะยายธี เราสะท้อนใจทุกทีที่คิดถึงเรื่อง"ต้นไม้" ยายธีมนุษย์ร่างเล็กผู้มุ่งมั่นใฝ่ฝันสร้างป่า ผู้ปรารถนาแรงกล้าสร้างคุณค่าแห่งชีวิต เราเองก็เป็นมนุษย์ตัวเล็กๆ..ที่ได้แต่คิดอยากจะช่วยให้ความฝันที่แสน ยิ่งใหญ่ของยายให้เป็นจริงได้สักวัน.. ความทรงจำเก่าเริ่มเข้ามา เรื่องราวเมื่อสองปีกว่าที่เราเคยพาเด็กๆ 8 ครอบครัวไปปลูกป่าในพื้นที่ของกรมป.ฯ ประโยคจากชายเจ้าหน้าที่ว่า "อ๋อ..ปลูกป่าเพื่อจิตสำนีก ก็ปลูกทิ้งละซิ" หลังการปลูกป่า เราส่งเงินค่าทำรั้วกั้นไม่ให้วัวไปเหยียบย่ำต้นไม้ ส่งค่าปุ๋ย ค่าคนดูแลได้เพียงปีเศษ และต่อมาก็ติดต่อเจ้าหน้าที่คนไหนไม่ได้อีกเลย เราทบทวนคำว่า "จิตสำนึก" คำว่า"คุณค่า" อ่านบล๊อกนี้ของยายธีแล้วอยากจะขอเป็น"แม่บุญธรรม"ให้ต้นไม้ หากเรามีต้นไม้ใหญ่สักต้น เราก็อยากเห็นชีวิตต้นไม้นั้นเจริญเติบโต มิใช่เพียงจิตสำนึก..แล้วปล่อยทิ้ง. เราจึงขอเป็นจุดเริ่มต้น..ขอร่วมเจตนากับยายธีและจะค้นหา ผู้ที่จะร่วมขบวนด้วย... สักวันหนึ่ง...ต้นไม้..บังใบ ในใร่ "กลางดิน" ที่ยายธี(และคุณตาผู้ล่วงลับ)ทุ่มกายและใจไว้ จะมีคนร่วมเห็นคุณค่า..ร่วมดูแล..