ปล่อยให้มันเป็นไป... ณ วันหนึ่ง ถึงเวลา ฟ้ากำหนด คงต้องหมด เวลา พาใจหมอง แล้ววันหนึ่ง สิ่งที่ เคยใฝ่ปอง คงแค่มอง ปองใจมั่น แค่ฝันไป เมื่อวันหนึ่ง ถึงเวลา ฟ้าเปลี่ยนสี สิ่งดีดี ที่เคยมี ก็เปลี่ยนได้ คงเหลือแต่ ร่องรอย เพียงในใจ ไม่เป็นไร ให้เวลา เป็นเดิมพัน หากวันหนึ่ง ถึงเวลา ฟ้าลิขิต ไม่มีสิทธิ์ อุทธรณ์ หรือผ่อนผัน เพียงทำใจ รอรับ ปรับให้ทัน แล้วจัดสรร หัวใจ ให้ชื่นบาน แล้ววันหนึ่ง ก็มาถึง ในวันนี้ ณ วันที่ ถอดใจ ไม่คงมั่น ปล่อยให้มัน เป็นไป ไม่ว่ากัน เมื่อถึงวัน ปล่อยใจ ไปตามทาง บันทึกการทำใจ ขอบคุณภาพสวยจากhttp://www.google.co.th/imglanding?q
*** อรุณสวัสดิ์ค่ะ สนุกกับการทำงานนะคะ ***
หากวันหนึ่งถึงเวลาฟ้าลิขิต
อย่าได้คิดหนักใจให้หม่นหมอง
ปล่อยให้เป็นธรรมชาติตามครรลอง
วันนี้มองโลกสดใสไร้กังวล
หวัดดียามเช้าครับ
ครู ป.1 เขียนบทกวีเก่งมากเลยครับ
ผมอยากเขียนให้ได้ พยายามฝึกแล้ว
แต่มันไม่สัมผัสใจ เหมือนกับคุณครูป.1 ครับ
เรื่องที่ครูเขียน
ทำให้นึกถึงเพลงของอัสนี วสันต์
ให้มันเป็นไป ทุกคนคงเข้าใจได้
ให้มันเป็นไป เป็นไรเรื่องจุดหมาย
จะโชคร้ายก็ไม่เสียดาย...
...สวัสดีค่ะ...ครู ป.1
ขอร่วมชอบด้วยอีกคนนะคะ...
ถูกใจจังเลยค่ะ...
ปรบมือดังๆ ให้กับกลอนที่ตรงใจสุดๆ
ขอบคุณค่ะ^^
ปล่อยให้มันเป็นไป พ่อก็ปลูกไว้เหมือนกัน
เป็นไปต้นใหญ่สมใจ แล้วก็ถอนมาต้ม อร่อยมากๆ
ช่วงเวลาดีดีมีไม่มาก
จึงไม่อยากปล่อยให้ไร้ความหมาย
ทุกนาทีนั้นมีค่ามากมาย
รีบขวนขวายไขว่คว้าหาสุขครอง
-สวัสดีครับ....
-แวะมาฟังเพลงครับ....
-ขอบคุณสำหรับเพลงเพราะ ๆ ครับ...
@@@หากวันใดวันหนึ่งเกิดแปรผัน
แล้วถึงวันลาจากคงคิดถึง
ภาพความรักความสัมพันธ์คงตราตรึง
สิ่งลึกซึ้งคงจดจำย้ำในใจ@@@