เป็นการบูรณาการทรัพยากรที่มีอยู่ใช้พึ่งพา-เกื้อกูลกันอย่างลงตัว

อ่านตอนที่แล้ว ชีวิตกับความพอเพียง : 20. ใบไม้กำมือเดียว

         วันก่อนขับรถกลับบ้าน ก่อนถึงบ้านสวนเล็กน้อยเห็นหน้าบ้านของเพื่อนบ้านมีเถาฟักขึ้นคลุมต้นส้มโอเต็มไปหมด แปลกตาดีเพราะผ่านทุกวันเลยแวะเพื่อเก็บภาพไว้

         การปลูกฟัก-แฟงแล้วอาศัยต้นไม้ยืนต้นเป็นหลักนั้นในแถบชนบทจะเห็นอยู่ทั่วไปเป็นการบูรณาการทรัพยากรที่มีอยู่ใช้พึ่งพา-เกื้อกูลกันอย่างลงตัว ได้ทั้งประโยชน์ของการผลิตอาหารและความสวยงามไปพร้อมๆ กัน

        


เถาฟักที่อาศัยพึ่งพาต้นส้มโอเป็นหลัก

 


มุดเข้าไปเก็บภาพใต้ต้นส้มโอดูไม่ดีมองไม่ออกเหมือนกันว่าลูกไหนส้มโอ ลูกไหนลูกฟัก(ลูกบนคือลูกฟักครับ)

        ก่อนกลับเพื่อนบ้านรีบไปเก็บลูกฟัก-แฟงฝากผมกลับไปทำกับข้าวอีก 3 ลูก บอกว่าดีเลยที่แวะมาคิดเหมือนกันว่าจะเก็บฟักไปฝากเพราะมีอยู่เยอะเลย...



ของฝาก...ที่มากด้วยน้ำใจ

         เลยขอนำมาบันทึกเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนและบอกเล่าความเป็นอยู่ตามวิถีชนบทของคนเมืองเหนือที่อพยพมาอยู่ที่กำแพงเพชร แต่ไม่ละทิ้งแนวทางและวิถีชีวิตดีๆ

         ผมโชคดีที่เลือกมาตั้งรกรากสร้างบ้านเรือนอยู่ที่นี่

  • ได้เห็นวิถีชีวิตที่อยู่ใก้ลชิดกับธรรมชาติ 

  • ได้เรียนรู้และลงมือปฏิบัติเพื่อการพึ่งพาตนเองให้ได้มากที่สุด

  • ได้รู้ว่าบางสิ่งบางอย่าง แม้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้

  • ไม่มีเงินก็อยู่ได้หากเรารู้จักใช้ทรัพยากรที่มีอยู่

  • ฯลฯ

       และที่สำคัญผมมีเพื่อนบ้านมากมายที่ทุกคนล้วนน้ำใจงามครับ...

 

บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ

สิงห์ป่าสัก  15 ต.ต  53