ระหว่างทางกลับบ้านของสองครอบครัว ความแตกต่างเกิดจากบทบาทของผู้สอน พ่อ(เพื่อนดิฉัน) แม่(ดิฉันเอง) ความเป็นหญิงเป็นชาย

      วันนี้เจอเพื่อนที่คุ้นเคยกันตอนไปรับลูกที่โรงเรียน ลูกของเราอยู่ประถม 2  ดิฉันกล่าวชม  "ลูกของเธอเรียนเก่งจัง" (ได้คะเต็มแนนเต็มทุกวิชาที่สอบ) "ฉั๊นเห็นเธองานยุ่งจะตาย แม่เขาเอาใจใส่ดีนะเก่งจังติวกันหรือเปล่าก่อนสอบ 
คู่สนทนา "ก็สอนกันตอนอยู่ในรถนั่นแหล่ะระหว่างทางไปกลับโรงเรียน
คุยกัน สอนให้เขาหาที่มาที่ไปของเรื่องการบวก การคูณ การลบให้เขาเห็นหลักการที่มาที่ไป  ทำซ้ำๆ บ่อยๆ เขาจะเข้าใจ ทำโจทย์ได้"
"พาไปสอบวัดผลตามสถานที่เปิดติวต่างๆบ้าง วันเสาร์อาทิตย์ เด็กจะมีประสบการณ์ ครั้งที่ 1ได้เท่านี้ สอนกันใหม่ไปสอบใหม่ได้เท่านี้ สอนกันเน้นวิชาหลักๆ" 
เราแยกจากกันไป........... แต่ยังมีอะไรในห้วงคำนึงของดิฉัน
ระยะทางใกล้เคียง 3 กม.ห่างจากโรงเรียน เราเป็นคนขับรถส่งลูกเองทั้งคู่  ดิฉันคิดเปรียบเทียบ เขาเป็นบทบาทพ่อ ดิฉันเป็นบทบาทแม่ 
       ดิฉันไม่เคยทำและไม่นึกจะทำอย่างนั้นเลยในชีวิต นึกภาพการอยู่ในรถระหว่างทางของดิฉันกับลูกระหว่างทางไปกลับโรงเรียน ระหว่างทางกลับบ้านสิ่งที่ดิฉันทำคือชวนลูกคุย "วันนี้มีอะไรจะเล่าให้แม่ฟังบ้าง เขาก็จะเล่าตามประสาเค้าบางวันก็ไม่เล่า บางวันแหย่กันไปกับน้องเสียงดังลั่นรถตลอดทาง 
อย่างวันนี้ระหว่างอยู่ในรถ  
ลูกเล่า      "วันนี้ลูกฉี่แตกสองหยด"
แม่            "อ้าว!ทำไม โตแล้วยังฉี่แตกน่าอายจัง"
ลูกเล่าต่อ   "ลูกปวดฉี่มากวิ่งไปห้องน้ำเกือบไม่ทันนั่งลงแล้วเห็นที่ ข้างฝาห้องน้ำว่า "ผีมี" ลูกเลยกลัววิ่งกลับไปชวนเพื่อนมาด้วยกว่าจะชวนได้ลูกฉี่แตกไปแล้ว สองหยด"
ดิฉันถาม  ด้วยความขำ "ผีมี"หรือ"มีผี" ลูกอ่านกลับกันหรือเปล่า
ลูกย้ำ  "ผีมี" จริงๆ 
แม่ "แล้วทำไมลูกยังกลัวอยู่อีกแม่บอกแล้วไงว่าผีไม่มีในโลก ลูกยังไม่เชื่อเหรอคะ 
ลูกนิ่งคิด "แม่.....แต่เวลาอยู่กับครูครูชอบเล่าเรื่องผีให้ฟัง ตั้งแต่เตรียมแล้วแม่(แกหมายถึงก่อนอนุบาล 1) คุณครูชอบบอกว่าถ้าเด็กไปตรงนั้นผีจะหลอกจน ป 2 ครูก็เล่าเรื่องผีตลอดเลยเล่ากันทุกชั้นเลยเพื่อนๆ ก็เล่าว่าเคยเห็น"
ดิฉัน นึกโกรธครูว่าเล่าเรื่องผีให้เด็กจินตนาการ ที่จริงก็รู้สึกไม่ชอบใจทุกครั้งที่ลูกกลับมาเล่าเรื่องผีเป็นตุเป็นตะจากเรื่องเล่าของครู ดิฉันคิดว่ามันเป็นความเชื่อพื้นฐานที่ส่งผลถึงการคิดของเด็ก
แม่ "แล้วลูกเคยเห็นผีมั๊ย 
ลูก "ลูกจะเห็นได้ไง "ผีมันมีสำหรับบางคนแม่" 
ระหว่างทางกลับบ้านของสองครอบครัวความแตกต่างเกิดจากบทบาทของผู้สอน พ่อ(เพื่อนดิฉัน) แม่(ดิฉันเอง) ความเป็นหญิงเป็นชายที่ใกล้ชิดกับลูก  ดิฉันก็เดาไม่ออกว่าคุยกับลูกแบบแม่ๆ กับสอนวิชาการแบบพ่อๆ ใช้เวลาระหว่างทางในรถ ผลผลิตจะแตกต่างกันอย่างไร เด็กสองคนนี้ซึ่งเขามีสภาพแวดล้อมที่คล้ายกันอยู่หลายประการคือ พ่อ แม่ วัยเดียวกัน ลูกทั้งสองถูกเลี้ยงมาจากศูนย์เลี้ยงเด็กเดียวกันตั้งแต่ 3 เดือน(ด้วยความเป็นครอบครัวเดี่ยว) บุคลิกเด่นของลูกชายเพื่อน เรียบร้อย เป็นเด็กรับผิดชอบ ขี้อาย เรียนเก่งมาก ขี้ใจน้อยผลการเรียนสม่ำเสมอคือที่ 1 ของห้องทุกครั้งที่สอบ ลูกสาวดิฉัน ชอบเป็นผู้นำช่างเจรจา ผลสอบจะอยู่ที่ 5-7 คะแนนจะดีในวิชาที่ชอบครูผู้สอน  
หาก gotoknow ยังอยู่ หรือดิฉันยังอยู่ คงได้ฟังเรื่องเด็กสองคนนี้ไปเรื่อยๆ ค่ะ