เข้าใจว่า งานที่ต้องอาศัย “จิตสาธารณะ” งานที่ขับเคลื่อนโดยใช้กระบวนการภาคประชาคม ต้องค่อยเป็นค่อยไป “เพียงแค่ร่วมคิด ในขั้นตอนแรก ก็ประสบความสำเร็จ”

ผมได้เข้าร่วมเวทีการสรุปผลงาน “โครงการวิจัยและพัฒนาชีวิตสาธารณะ-ท้องถิ่นหน้าอยู่ แม่ฮ่องสอน” ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ร่วมกับทีมงานวิจัยของแม่ฮ่องสอน ผมเองไม่ค่อยรู้อะไรมากมายกับ โครงการวิจัยที่กล่าวถึงเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ร่วมทำมาตั้งแต่แรกนั่นเอง มีช่วงหลังที่เข้าไปข้องเกี่ยวบ้างเล็กน้อย

บรรยากาศในเวที มีการนำเสนองานที่ทำมาให้เห็น ภาพของกระบวนการขับเคลื่อนของภาคประชาสังคมแม่ฮ่องสอน ที่เลือกพื้นที่ที่ชัดเจน(พื้นที่รูปธรรม) และ ประเด็นการขับเคลื่อนที่ชัดเจน (แต่ละอำเภอมีประเด็นการพัฒนาที่ต่างกัน)

ภาพของความสำเร็จในการศึกษา วิจัยจึงปรากฏให้เห็น บางกิจกรรมอาจยังดูไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แต่ผมก็มองว่า “เป็นจุดเริ่ม” ต้นในการสร้างสรรค์งานพัฒนาสาธารณะในพื้นที่ เข้าใจว่า งานที่ต้องอาศัย “จิตสาธารณะ”

งานที่ขับเคลื่อนโดยใช้กระบวนการภาคประชาคม ต้องค่อยเป็นค่อยไป “เพียงแค่ร่วมคิด ในขั้นตอนแรก ก็ประสบความสำเร็จ” ผมให้ข้อคิดเห็นเพื่อให้กำลังใจทีมงาน

สิ่งที่สำเร็จที่ผมเห็นในโครงการวิจัยและพัฒนาชีวิตสาธารณะ-ท้องถิ่นหน้าอยู่ แม่ฮ่องสอน มีดังนี้

๑. มีการพัฒนาองค์ความรู้ในระดับพื้นที่ โดยให้ชุมชนมีส่วนร่วมร่วมคิด ร่วมทำและร่วมรับผลกระบวนการที่ใช้เป็นกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่สอดคล้องกับบริบทของสถานที่และคน

๒. เกิดกระบวนการบูรณาการประเด็นต่างๆในพื้นที่เป้าหมาย (พื้นที่อำเภอ)     

๓. มีการจัดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อยกระดับความรู้ ความเข้าใจและศักยภาพของท้องถิ่นในประเด็นปัญหาท้องถิ่นที่สลับซับซ้อน

แน่นอนว่า งานใดๆจะไม่สำเร็จเลยหากผมไม่ได้เห็น “ความสุข”“คนภาคประชาสังคม”ต้องเติมกำลังใจเพื่อเป็นภูมิคุ้มกันตนเองทุกคราเวลาพบเจอกัน ของคนทำงาน ทุกครั้งที่เข้าร่วมเวทีที่จัด ผมเห็นภาพของความเอื้ออาทร อัธยาศัยไมตรีที่เป็นกันเอง การให้กำลังใจซึ่งกันและกัน 

ที่แม่ฮ่องสอน ผมคิดว่าโครงการวิจัย ฯ นี้ “ประสบความสำเร็จ” ครับ