ผู้เขียนเคยเขียนเรื่องโรงเรียนบ่อไร่วิทยาคม จังหวัดตราดไว้ที่ในบันทึกนี้ครับ  วันนี้ผู้เขียนตั้งใจมาเป็นจิตอาสาเพื่อช่วยจัดกิจกรรมให้นักเรียนเพราะไหนๆก็มาภาคตะวันออกแล้ว

เรือนรับรองของโรงเรียน

ผู้เขียนมาจากที่จัดกิจกรรมให้นักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น เลยมาต่อที่โรงเรียนบ่อไร่วิทยาคมต่อ มาถึงที่โรงเรียนพบนักเรียนกำลังทำการสานไม้คลุ้มและไม้ไผ่  อยู่เป็นค่ายยุวเกษตร ตามทฤษฏีเศรษฐกิจพอเพียงที่นี่มี บล็อกเกอร์อยู่ด้วย แล้วจะเอามาเฉลยว่าใครนะครับ

ผู้เขียนพบคุณยายท่านนี้น่ารักมา สอนนักเรียนจักรสานได้ไม่มีเหนื่อย ถึงแม้นว่าคุณยายจะอายุประมาณ 70 กว่าปีแล้ว  มีนักเรียนคนหนึ่งชื่อน้องจารุวรรณ ร้องเพลงได้ไพเราะมาก ฟังเสียงน้องได้ที่นี่ครับ

ที่ผู้เขียนทึ่งไปกว่านั้นคือนักเรียนที่นี่กินเก่ง ฮา สงสัยอยู่ในวัยกำลังกินกำลังนอน  ตอนนี้เอาภาพกิจกรรมการถอดบทเรียนของพี่ครูแอนมาให้ดูก่อน เอาภาพค่ายภาษาอังกฤษมาให้ดูนะครับ

กิจกรรมวันนี้ผู้เขียนเริ่มกิจกรรมด้วยการให้นักเรียนนับเลขเป็นภาษาอังกฤษ แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อถึงเลข 3 และ 5 ให้บอกชื่อสัตว์หรือผลไม้เป็นภาษาอังกษเพื่อดูว่า ตรวจดูว่าพื้นฐานภาษาอังกฤษนักเรียนเป็นอย่างไรบ้าง ปรากฏว่า นักเรียนมีคำศัพท์พื้นฐานค่อนข้างน้อย แต่มีข้อดีคือนักเรียนกล้าแสดงออก ผู้เขียนเองพยายามให้นักเรียนลืมเรื่องผิดถูกก่อน เพื่อให้นักเรียนรู้สึกปลอดภัยและกล้าตอบคำถามเป็นภาษาอังกฤษ ไม่รู้สึกว่า การพูดภาษาอังกฤษเป็นเรื่องยาก และเรื่องน่ากลัว แล้วค่อยแก้ไขการพูดของนักเรียน มีเรื่องขำๆคือ

 

ผู้เขียนถามนักเรียนว่า :

ปลาดุก ภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไร

 

นักเรียนตอบว่า :

 ดุก Fish ครับ (ฮาเลย เลยต้องบอกว่า เขาเรียกว่า catfish    )

 กิจกรรมที่ทำให้นักเรียนได้ฝึกพูดคือการถามข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เพื่อนชื่อกิจกรรม Find someone who นักเรียนจะได้พูดเป็นภาษาอังกฤษ ตอนสุดท้ายมาสรุปรวมว่า ได้กิจกรรมอะไรบ้าง ใครมีความสามารถอะไรบ้าง หลังจากนั้นก็โชว์ความสามารถเหล่านั้น มีนักเรียนคนหนึ่ง ร้องเพลงภาษาอังกฤษได้ดีมาก เสียดายผู้เขียนไม่ได้จดชื่อไว้...

 ผู้เขียนเองรู้สึกเสียดาย เพราะข้อจำกัดของเวลา เลยไม่ได้ทำ mind mapping และให้นักเรียนทำแบบประเมิน  แต่ผู้เขียนสามารถเช็คดูว่านักเรียนมีความสามารถขนาดไหน ตอนให้นักเรียนทำแบบฝึกหัดที่เป็นหลักไวยากรณ์(grammar) พบว่ามีหลายคนมีพื้นฐานไวยากรณ์ที่ดี แต่มีส่วนมากจะได้คะแนนค่อนข้างน้อย(ต่อไปคุณครูคงต้องปรับกระบวนการสอนแล้วครับ)

 กิจกรรมที่สะกดให้นักเรียนสงบและดูมีความสุขมากที่สุดของนักเรียนคือการฟังเพลงและเติมข้อความที่หายไป มีนักเรียนหลายคนร้องเพลงได้ด้วย ผู้เขียนใช้เพลง ( เพลงTake me to your heart   ใบงานTake me to your heart )สิ่งที่ผู้เขียนทราบว่านักเรียนการเรียนโดยฟังเพลงเพราะได้เรียกนักเรียมาแสดงความคิดเห็น นักเรียนบอกว่า ชอบกิจกรรมนี้มากที่สุด ผู้เขียนได้เรียนรู้จากนักเรียนหลายอย่างต้องขอบคุณท่านผอ.วีรศักดิ์ วรรณรัตน์ที่ดูแลผู้เขียนเป็นอย่างดี ขอบคุณ ครูคมสันและพี่ครูแอน บล็อกเกอร์สองท่านของเราที่อยู่โรงเรียนบ่อไร่วิทยาคม ที่ทำให้ผู้เขียนมีโอกาสได้ทำความดี

 อ่านเพิ่มเติมได้จากบันทึกครูคมสันบันทึกนี้ครับ

 

ขอบคุณข้อมูลไม้คลุ้มจากhttp://www.vijai.org/re_detail.asp?Topicid=179

ปลาดุก http://en.wikipedia.org/wiki/Catfish