เมื่อถึงที่หมาย ความรู้สึกเหนื่อยล้านั้นหายไป พวกเราทานข้าวกล่องและถ่ายรูปกันอย่างมีความสุข คล้ายๆว่า “กินบรรยากาศบนยอดดอย...นั้นช่างมหัศจรรย์จริงๆ”

พวกเราเพิ่งกลับจากการเดินทางท่องเที่ยวลงใต้ของ Western Australia ในวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ความประทับใจที่ได้ร่วมเดินทางไปกับเพื่อนๆคนไทยถึง 25 ท่านนั้นได้พัฒนาขึ้นเรื่อยๆตลอดการเดินทาง กิจกรรมการเดินทางตลอดเส้นทางจาก Perth-Denmark-Albany-Perth  นั้นมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติมากมาย เช่น Greens Pool, Elephant Cove, Albany Wind Farm, Natural Bridge, The Gap และ Stirling Range National Park

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“โลกนี้ สิ่งดีๆยังมีอีกมาก รักเข้าไป เท่าไร ไม่หมด...” เป็นหนึ่งในหลายๆบทเพลง ที่พี่ๆเพื่อนๆในรถร่วมกัน ตั้งแต่ร้องด้วยน้ำเสียงที่เข้ากับทัศนียภาพภายนอกรถ จนถึงร้องตะโกนปนเสียงหัวเราะที่สนุกสนาน บ้างก็ถูกบังคับไม่ให้หลับในรถ แต่ต้องตื่นขึ้นมาร่วมสนทนาในหลากหลายเรื่องราว ระหว่างที่นั่งรถเดินทางไปกลับร่วม 700 กว่ากิโลเมตร พอไปถึงที่พัก การได้ร่วมกันทำกับข้าว ทานอาหารระหว่างมื้อร่วมกัน ก็เสริมสร้างบรรยากาศที่เป็นครอบครัวใหญ่ดูช่างน่าอบอุ่นเสียจริงๆ </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมพยายามที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิต ในแง่มุมของ กิจกรรมยามว่างระหว่างเดินทางท่องเที่ยว ว่าจะสามารถเติมสีสันให้กับจิตใจของผมและเพื่อนๆของผมที่มีบุคลิกภาพแตกต่างกันได้อย่างไร คำตอบที่ได้คือ อารมณ์ของทุกคนมีเวลาผ่อนคลายของแต่ละบุคคลไป และมีบางอารมณ์ที่พยายามสร้างมิตรภาพระหว่างบุคคลอย่างมีความสนุกสนานเฮฮา บุคลิกภาพที่ร่าเริง สนุกสนาน เห็นอกเห็นใจกัน ช่วยเหลือกัน ประสมประสานและถ่ายทอดไปมาระหว่างการได้เข้าร่วมกิจกรรมในแต่ละขั้นตอน </p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ กิจกรรมการเดินขึ้นยอดเขา Bluff Knoll ณ  Stirling Range National Park เป็นกิจกรรมที่ได้เรียนรู้อารมณ์ของความเป็นเพื่อนอย่างมากๆ พวกเราต้องเดินขึ้นและลงทางเดินที่สูงชันและคดเคี้ยวเกือบ 20 กิโลเมตร ถ้าสังเกตจากภาพ ท่านผู้อ่านจะเห็นว่า พวกเราจะต้องเดินๆหยุดๆ เพื่อบริหารปอดให้หายใจรับออกซิเจนได้พอเพียง เพราะยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไร พวกเราก็ต้องออกแรงเพื่อรักษาออกซิเจนในร่างกาย ให้มีความสัมพันธ์กับปริมาณออกซิเจนที่มีอยู่ไม่มากนักในบรรยากาศที่มีควากกดอากาศต่ำ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> แต่แล้วผมก็พบว่า ไม่ว่าร่างกายเราจะอ่อนล้าเพียงใด เมื่อได้หยุดพัก มองทัศนียภาพอันสวยงามรอบๆตัว ได้พูดคุยกับเพื่อนหรือกลุ่มเพื่อนที่เราสนิท มีการคอยเดินอย่างระวัง พร้อมแสดงมิตรภาพอันอบอุ่นและมีความรู้สึกห่วงใยกัน “กำลังใจระหว่างเพื่อนร่วมเดินทาง” เป็นส่วนหนึ่งที่เติมเต็มความสุขและสร้างแรงจูงใจให้เราทั้งหมดค่อยๆเดินขึ้นไปถึงยอดเขา ด้วยเวลาทั้งสิ้นเกือบสามชั่วโมง