ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ เมื่อวานหลังจากแบ่งฐานให้นักเรียนทำกิจกรรมปรากฏว่าพื้นที่น้อยเกินไปทำให้เสียงนักเรียนรบกวนกัน ในระหว่างทำกิจกรรม แต่โชคดีที่เพียงไม่นานนิสิตผมเลยย้ายไปจัดกิจกรรมที่สนามมวยได้ด้วย

  ตอนเย็นผู้เขียนรู้สึกดีใจมากเพราะเย็นนี้จะได้ทานข้าวเย็นกับ ผศ.ดร.วิรัตน์ คุณณัฐภัชร์และคุณช้างน้อยมอมแมมและทีมงานอีกหลายท่านจากมหาวิทยาลัยมหิดล ร้านอาหารที่เราไปชื่อร้านอู่ข้าวอู่น้ำ อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมหิดลศาลายา อาหารที่อร่อยคือ ยำปลาตะเพียนไร้ก้าง ยำถั่วพู ที่แปลกออกไปและอร่อยคือ ต้มข่าไก่ไข่ตุ๋น(ไม่รู้เรียกถูกไหม) มีเมนูอาหารชนิดหนึ่งชื่อปลาไม่รักดีทอดกระเทียม  ผู้อ่านคิดว่าปลาอะไร เอาภาพอาจารย์กับ ผศ.ดร.วิรัตน์และทีมงานมายืนยัน

 ครูอ้อยเล็ก ผศ.ดร.วิรัตน์ คุณณัฐภัชร์และช้างน้อยมอมแมม

  วันนี้ผู้เขียนเริ่มกิจกรรมตอนเช้าอย่างร่าเริงแบบภาพนี้ เป็นภาพจากโรงเรียนกีฬานครปฐมน่ารักดี

ผู้เขียนเริ่มด้วยด้วยกิจกรรม Find someone who ให้นักเรียนเดินไปสัมภาษณ์ข้อมูลเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษ สรุปค่ายนี้มีนักเรียนพูดภาษาเขมรได้ด้วย ฮามาก เมื่อได้ข้อมูลทั้งหมดก็ช่วยกันสรุปว่าใครทำอะไรได้บ้าง ยังมีกิจกรรมกระซิบเป็นภาษาอังกฤษด้วยที่ผู้เขียนไม่ได้ถ่ายภาพไว้

  หลังจากนั้นก็เป็นกิจกรรมตัวอักษร นักเรียนต่อตัวกันเป็นตัวอักษรกลุ่มไหนที่ต่อได้ไวและลูกต้องที่สุดจะเป็นทีมที่ชนะ กิจกรรมที่นักเรียนมักตัดสินใจไม่ค่อยถูกคือกิจกรรม True/False เพราะต้อฟังและวิ่งไปนั่งในแถบที่ถูกต้อง ปรากฏว่าหนุ่มน้อยโรงเรียนกีฬาบ้ากล้อง นอกจากนี้ยังบ้าพลังด้วยฮา

  กิจกรรมที่นักเรียนทำก่อนจะเลิกในตอนช่วงเย็นคือกิจกรรม running dictation คนแรกไปอ่านไปอ่านข้อมูลแล้วมาบอกคนที่สองเขียน แล้วไปต่อท้ายแถวคนที่สองไปดูแล้วมาบอกคนที่สามเขียน จนกระทั่งหมดข้อมูลแล้วช่วยกันสรุปเรื่องที่อ่าน

  ผู้เขียนชอบภาพนี้เพราะแอบถ่ายนักเรียนเขียนข้อมูลบนหลังเพื่อนตอนกิจกรรม Find someone who ดูนักเรียนช่วยเหลือกันดี

 วันนี้นิสิตผู้เขียนกลับมหาวิทยาลัยไปก่อนเพราะนิสิตมีเรียนพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ผู้เขียนอยู่คนเดียววันนี้เลยวางแผนรับมือกับนักเรียนเพราะนักเรียนเป็นนักกีฬาทำอะไรก็ไม่เหนื่อย บ้าพลัง(ฮา)แต่ชอบโกง เลยต้องสอนว่าการโกงในการเรียนนั้นไม่ดี รอดูภาพกิจกรรมพรุ่งนี้ต่อนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน…