การเดินทางทำให้คนหายโง่

      "สวัสดีครับ บังครับ 17- 18 สิงหาคมนี้ว่างมั้ยครับ" เชิญบัง ร่วมถอดบทเรียนโครงฟันเที่ยมที่กระบี่ครับ......คุณเอก จตุพร วิศิษฎ์โชติอังกูร โทรมาถาม

      พอได้ยินชื่อโครงการนี้ ผู้เขียนตอบลงทันที เพราะโครงการนี้ฝันไว้เกือบสองปี "ชันชี"สาธารณ*กับคุณหมอ"เพื่อนร่วมทาง" ในบันทึกคุณหมอ  ขออาสาเอาไว้ว่า ถ้าโครงการฟันเทียมลงภาคใต้ จะอาสาสมาร่วมงานหรือร่วมสังเกตุการรณ์แล้วแต่สะดวก และได้ติดตามโครงการนี้จากบันทึกคุณหมอเพื่อนร่วมทางอย่างเกาะติด จึงไม่ลังเลใจในการตอบตกลง แม้นยังไมรู้ว่าจะให้ไปทำอะไร

       หลายวันผ่าน คุณเอกส่งemail มาให้   บอกตารางและสถานที่การประชุม รวมทั้งทีมงานในการทำงานครั้งนี้ มี 9 ท่าน 5ท่านใน9ท่านทีมงานถือเป็นคนคุ้นชินกัน ในgotoknow มีเกลอคิม คุณเอก คุณหนานเกียรติ คุณดิเรกส่วนอีก 4ท่านเอ่ยชื่อแล้วไม่คุ้นชินคือ คุณ สุพจน์ เสือขำ คุณพุทธิพร อินทร์สงเคราะห์คุณวิลาวัลย์ เอื้อวงค์กุล คุณกัญญารัช วงค์ภูคา คนสุดท้ายเคยได้ยินชื่อผ่านสายตาจากเวทีการประชุมบางแห่ง แต่ยังไม่เคยเห็นหน้า

     คุณเอกมอบหมายภาระงานให้เป็น "ผู้อำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยน"(Facilitator) กระบวนการใช้รูปแบบเรียนรู้หลังการดำเนินงาน ให้ลงลึก (in -dept)  faบ้านๆเกิดกังวลว่าจะไปไม่ถึงเป้าที่ทางทีมตั้งเอาไว้ 

      เมื่อวันเวลามาถึง จึงออกจากบ้านด้วยความมั่นใจเพราะได้ศึกษาคู่มือมาพอเข้าใจ  จากปากพะยูนจึงมุ่งหน้าไปอ่าวนาง  แบบไม่ต้องศึกษาเส้นทางเพราะคุ้นชิน และแล้วเมื่อถึงอ่าวนางจึงค้นสัจจะธรรมอีกอย่าง คือ"การเดินทางทำคนหายโง่"เพราะในเอกสารคู่มือ ระบุว่าที่ประชุมสัมนาคือ โรงแรมอ่าวนางรีสอร์ท กระบี่ ให้ลูกสาวซึ่งทำงานอยู่ที่อ่าวนาง วนรถหาโรงแรมที่ว่าตลอดสายหลายซอย พบโรงแรมขึ้นต้นด้วยคำว่าโรงแรม และลงท้ายด้วยคำว่า รีสอร์ทในอ่าวนางมีเกือบสิบแห่ง ต่างกันที่ชื่อกลางจึงหาไม่พบ จนเหนื่อย โทรหาตัวช่วยคือหมอเจ๊ คนงามก็บอกจำได้คล้ายๆคับคา โทรหาหัวหน้าทีม ก็ปิดเคื่องทั้งสามคน คงอยู่บนเครื่อง

     จึงมาตั้งหลักที่ ร้านกาแฟ"เมาเท่นวิว"เนือย  เหนื่อย เพลีย เพราะถือศิลแล้วมาหลงทาง จึงมานั่งคิดว่า"การเดินทางทำให้คนหายโง่" การหลงทางทำให้ค้นพบเส้นทางใหม่ จะมาถอดบทเรียน แต่มาได้บทเรียนเป็นกำไรในการเดินทางที่เกินความคาดหมาย