โรคที่รักษาไม่หายรักษาไม่ได้หรือเป็นขั้นสุดท้ายกันแน่ โรคแก่ เจ็บ ตาย สุดท้ายก็ต้องปลง

แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๘  เป็นวันพระใหญ่ เรียกว่าวันธัมมัสสวนะ ปกติในฤดูแห่งพรรษากาลก็เป็นที่นิยมของเหล่าอุบาสกอุบาสิกาได้เข้าวัดฟังธรรมมีการรักษาอุโบสถศีล เจริญภาวนาเป็นประจำตลอดวันยันรุ่ง วันนี้ก็เช่นกันมีญาติโยมอุบาสิกามาจำเริญศีลกันอยู่มิขาดสายแต่ให้แปลกอยู่อย่างโยมอุบาสกไม่มีมา จะด้วยความจำเป็นประการใดก็มิทราบ ถ้าจะว่าแบบคลุมๆเห็นว่าผู้ชายสู้ผู้หญิงไม่ได้ในเรื่องการเข้าวัดปฏิบัติธรรมนี่เองยอมรับโดยปริยาย ท่านอุบาสกเห็นด้วยนะ?

ผมในฐานะผู้นำในวัดวาอารามแห่งนี้(ชั่วคราว)ก็ได้แต่คิดหาหนทางอันนำไปสู่ความสิริสวัสดีแก่บรรดาอุบาสิกาและอุบาสกทั้งหลายนั้น เมื่อคิดไม่ออกก็ได้แต่อาศัยแสงประทีปคือพระธรรมตามที่ได้ร่ำเรียนมาจากครูอาจารย์เก่าก่อน เป็นแสงประทีปใต้ส่องทางเพื่อนำพาเหล่าญาติโยมพุทธบริษัทตามกำลังสติปัญญาสุดความสามารถที่มีอยู่

ในขณะที่กำลังนั่งปลงนอนปลงคิดหาทางอยู่นั้นเอง ก็ให้พิศวงงงงวยเข้าไปใหญ่เมื่อโยมผู้ช่วยขับรถมาหาแล้วถามข้าพเจ้าว่า "ญาคู ญาคู ผมว่าจะพาลูกสะใภ้มาบวชแก้บนตอนค่ำอย่างนี้จะบวชได้ไหม" ผมรึจะรอช้าตอบโดยไม่ต้องคิดเลยว่าได้สิทำไมจะไม่ได้อย่าว่าแต่ตอนค่ำเลยพระพุทธเจ้ายังออกบวชตอนกลางคืนเลย ว่าแต่จะบวชนานหรือเปล่าละ

โยมผู้ช่วยได้ตอบว่ากะว่าสักสามวัน "พุทโธ่ ถัง กะละมัง หม้อ" คิดในใจบวชแค่ ๓ วันจะช่วยอะไรได้ถ้าบารมีไม่เต็มจริงๆ(อุปถัมภกกรรม)บวชสามวันเพราะว่าลูกสาวของแกอายุประมาณขวบกว่าๆเป็นโรคอะไรไม่รู้ไปหาหมอโรงพยาบาลแต่ละที่ก็วินิจฉัยบอกไม่เหมือนกัน บางหมอก็บอกว่าเป็นตับใหญ่ บางหมอก็บอกว่าไม่เกี่ยวกับตับแต่เกี่ยวกับเลือดแต่ที่บอกเหมือนกันก็คือไม่สามารถช่วยได้เพราะเป็นขั้นสุดท้าย โธ่เอ้ย! 

ธรรมดาความรักของแม่แท้ย่อมรักลูกเหนือสิ่งอื่นใดแม้แต่ชีวิตของตัวเองก็ยอมแลกได้ถ้าสามารถ แต่ว่าความรักแท้อย่างเดียวไม่อาจเพียงพอสำหรับช่วยชีวิตของใครบางคนได้ ผมได้ฟังแล้วก็กลุ้มสิครับท่าน อึ้งเพราะไม่สามารถช่วยอะไรโยมได้เลยทำได้อย่างเดียวคือปลงแล้วก็ปลง ภาษาพระท่านบอกว่าปลงสังเวชว่า "ชีวิตของมนุษย์เมื่อเกิดก่อกำเนิดมาแล้วก็บ่ายหน้าไปสู่ความตายทุกเมื่อเช่นนี้เอง" 

ธรรมดาอีกละครับว่าชาวบ้านๆอย่างนี้เมื่อหาที่พึ่งไม่ได้ก็มีอย่างเดียวที่พอพึ่งในบัดสุดท้ายก็คือพระ วัด สุดท้ายก็ไม่รอดมือพระทั้งที่พระเองก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร ความเชื่อสุดท้ายที่ตกผลึกมาแต่ครั้งบุรพกาลก็คือ พระเป็นหมอ เวลาป่วยเป็นโรคอะไรก็แล้วแต่ หมอคือพระผู้วิเศษ บางที่ก็รักษาหาย บางทีก็หายไปจากโลก พระเป็นหมอ วัดเป็นโรงพยาบาล วัดเป็นโรงแรมพิเศษ เอ๋ ถ้าวัดเป็นโรงแรมแล้วพระจะเป็นอะไร? วัดเป็นสนามกลางบ้านเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ถ้าเป็นสมัยนี้วัดต้องเป็นสหกรณ์การเกษตรแน่เลย สัญลักษณ์วัดและพระเป็นอะไรก็ได้ตามใจโยม จริงๆแล้ววัดก็เป็นโรงพยาบาลพระเป็นหมอครับ แต่วิธีการรักษาของหมอพระไม่ต้องใช้ยาอะไรนอกจากธรรมโอสถ ยาที่วิเศษที่สุดก็คือพระธรรมดังสุภาษิตว่า "สักกัตตะวา ธัมมะรัตตะนัง โอสถัง อุตตะมัง วะรังฯ" แปลว่า เพราะการเคารพพระธรรม อันเป็นดังโอสถอันประเสริฐสุด ดับความเร่าร้อนเพราะกิเลสเสียได้ ขออุปัทวะภัยทั้งหลายของท่านจงสงบไปโดยดี ด้วยเดชแห่งพระธรรม ผมก็ไม่รู้แน่ว่าพระธรรมจะช่วยได้แค่ใดกัน แต่ที่แน่ๆก็เป็นที่พึ่งในวาระลมหายใจเฮือกสุดท้ายของใครหลายๆท่าน เขาเรียกว่าตายตาหลับละกัน

คนที่หมดที่พึ่งลูกหลานทิ้งไว้ตามยถากรรมหรือคนป่วยไม่มีญาติพี่น้องมาดูแลนั้นส่วนมากก็ได้วัดกับพระนี่ละครับช่วย ที่เห็นภาพได้ชัดเจนก็คือคนป่วยเป็นโรค HIV  หรือเอดส์ แม้แต่ญาติพี่น้องยังไม่เอาแต่ที่พึ่งสุดท้ายก็ยังเป็นวัด เห็นได้ในวัดพระบาทน้ำพุ แม้ว่าวัดจะไม่ดีในบางที่บางมุม แต่ถ้ามองด้วยใจเป็นกลางสังคมไทยเป็นหนี้พุทธศาสนาอยู่มากโข หลานของผู้ช่วยไม่ได้เป็นเอดส์ดอกครับ แค่เป็นอะไรไม่รู้ที่หมอบอกว่าอยู่ได้อีกไม่เกินปีหรือสองปี ลักษณะท้องบวมใหญ่ แต่ตัวผอมหน้าตาเด็กก็ยังยิ้มหัวอยู่ตอนเย็นพ่อเขายังอุ้มมาหาแม่อยู่เลย น่ารัก น่ารัก

 หัวอกผู้เป็นแม่เมื่อรู้ว่าลูกจะตายในไม่ช้าก็ต้องหาทางช่วยลูกสุดชีวิต มองไปมาเมื่อไม่เห็นเหตุอะไรที่จะช่วยได้ตามแรงผู้หญิงก็ได้แต่อุทิศตัวโกนหัวมาบวชแก้บนเผื่อว่าลูกอันเป็นที่รักเหมือนแก้วตาดวงใจของแกจะหายป่วย กิระได้ยินว่า ตั้งแต่ลูกแกป่วยมาแม่ก็พลอยป่วยไปด้วยกินไม่ค่อยได้นอนไม่ค่อยหลับ ผมเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้แต่จะทำกระไรได้สิ่งที่เป็นทั่วไปของสังขารก็คือ ความไม่เที่ยง เจ็บป่วย แล้วตาย ถ้าหากว่าถึงคราวแล้วใครๆก็ไม่อาจช่วยได้มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ตามธรรมดาวิสัยของหมอเมื่อไม่สามารถรักษาได้ก็ได้แต่ปลอบโยนญาติของผู้ป่วยได้ทำใจ ผมก็เหมือนกันเมื่อไม่สามารถช่วยได้ก็เพียงแนะนำพร่ำสอนแม่ของเขาที่มาบวชแล้วให้ได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ได้ทำใจไว้บ้างในเวลานั้นมาถึงจริงๆจะได้รับได้ เขาเรียกว่าเตรียมตัวก่อน (ตาย)ได้เปรียบ ตัวเราหรือร่างกายเจ็บป่วยได้แต่สำคัญคือรักษาใจให้ดี

เท่านี้ก็เต็มความสามารถตามหน้าที่หมอพระอย่างผมแล้วละได้ทำหน้าที่รักษาใจแนะแนวทางให้กับญาติโยมที่มาหวังพึ่งถือว่าได้ทำหน้าที่ของพระตอบแทนคุณบ้างก็ยังดี

หมายเหตุ บันทึกนี้อุทิศให้เด็กหญิงภัทรพร ให้หายจากโรคที่ไม่รู้สาเหตุก็แล้วกัน สาธุ