การอ่านบันทึกแล้วผ่านพ้น ดูจะใจดำไปหน่อย อย่างน้อยเจ้าของบันทึกจะได้รู้ว่าใครคือคนที่อ่าน อ่านแล้วจึงควรบันทึกให้กลังใจกัน น่าจะดีไม่น้อย......
วันนี้ลองทำสถิติดูว่าสามารถอ่านบันทึกได้สูงสุดกี่บันทึกหมายถึงต้องแสดงความคิดเห็นทุกบันทึกด้วย ถึงเวลานี้ 21.00 น.กว่า ๆ ได้ 40 บันทึกพอดิบพอดี
หลายคนที่เข้ามาอ่าน หรือเข้าไปอ่าน มักจะอ่านแล้วผ่านเลยไป แต่ถ้าเป็นนักอ่านก็ควรจะแสดงความคิดเห็นไว้ให้ปรากฏ นอกจากเป็นกำลังใจคนบันทึกแล้ว ยังเป็นการแสดงหลักฐานว่าบันทึกไหนอ่านแล้วบ้าง
เมื่อตอนสมัครใหม่ ๆ ผมเขียนบันทึกอย่างเดียวไม่เคยอ่านของใครเลย พอมึสมาชิกเข้ามาเยี่ยมและแสดงความคิดเห็น จึงคิดได้ว่าเราต้องไปเยี่ยมเยียนใครก็ได้ที่เปิดบันทึกในชุมชนแห่งนี้ แต่เดิมด้วยไม่เข้าใจว่าเราต้องแบ่งปันกำลังใจให้แก่กันและกันจึงไม่กล้าที่จะล่วงเลยไปในบันทึกของแต่ละคน เพิ่งจะคิดได้ว่าการบันทึกความคิดเห็นเป็นสิ่งสำคัญของมวลสมาชิกในชุมชนนี้อย่างมากทีเดียว
การได้อ่านเราก็จะได้ความรู้ที่หลากหลาย และในระยะหลังจะมีบันทึกของนักศึกษาเพิ่มขึ้น ส่วนดีของนักศึกษาก็คือเขาจะส่งงานผ่านมาทางบันทึก เราก็ได้อ่านความรู้ที่เราไม่คิดว่าเราจะได้อ่าน และบางคนเป็นสมาชิกใหม่ก็ส่งบันทึกที่ไม่สมบูรณ์ คือพิมพ์ข้อความยังไม่ครบถ้วน เกิดพลาดไปกดปุ่มใดปุ่มหนึ่ง บันทึกก็ทำการบันทึกทันที ผมก็เคยหลายครั้ง และมีหลายครั้งเช่นกันที่ลืมบันทึกแหล่งที่มาข้อมูล ก็ต้องบันทึกซ้ำ ซึ่งมีปรากฎหลายบันทึก
ที่นำมาบอกเล่านี้ก็เพื่อกระตุ้นให้มวลสมาชิกช่วยกันแสดงความคิดเห็นในบันทึกที่ได้อ่านแล้วกันมากว่านี้ ถ้าไม่ทราบว่าจะแสดงความคิดเห็นอย่างไร ก็ขอคำทักทายเป็นำลังใจกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาชิกใหม่ ๆ
มาร่วมชื่นชมและแสดงยินดีด้วยนะครับ
นับว่าเป็นชุมชนออนไลน์ตัวจริงค่ะ
เพราะถ้าเราอ่านแล้วทิ้งร่องรอยไว้
คนบันทึกจะมีกำลังใจค่ะ
แต่พี่ ถ้าอ่านของใครก็จะเม้นทุกบันทึก
เพราะอยากรู้จัก
เพราะขอบคุณสำหรับสาระ
และที่สำคัญ คือ
เพราะเราเป็นคนในชุมชนบ้านเดียวกันค่ะ
อาตมาก็ต้องกระตุ้นตัวเองแล้วละเพราะปกติไม่ค่อยแสดงความคิดเห็นไว้เท่าไหร่นอกจากจะมีเหตุ ต่อนี้ไปคงต้องทบทวนใหม่ว่าให้กำลังกันดีกว่า ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาอ่านในนี้เท่าที่ควรเป็นเพราะพระมีหน้าที่อย่างอื่นเยอะไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ ขอบคุณ คุณโยมทุกท่านที่ให้กำลังใจ เจริญพร
คะคนบันทึกมีกำลังใจคะที่มีคนเข้ามาอ่านแล้วแสดงความคิดเห็นหรือทักทายกันบ้าง