ตามหลักการของผู้ใหญ่ที่พร่ำสอนเด็กเสมอว่า เราควรยุติปัญหาด้วยความสงบนิ่ง หันหน้าเขาหากันเพื่อปรึกษาหาทางออกแล้วทางแก้ไข ที่ทั้งสองฝ่ายมีความเห็นชอบตรงกัน แต่ทุกวันนี้ปัญหาที่มาจากมนุษย์ มีมากมายถ้าจะให้แบ่งประเภทใหญ่ๆคงสามารถแบ่งได้ แต่ในประเภทใหญ่ๆนั้น ย่อมมีปัญหาย่อยๆลงมาอีก  ทุกปัญหาที่เข้ามา ถ้ามีการคาดการณ์ล่วงหน้า เราก็คงจะตั้งรับและด้านทานได้ แล้วถ้าเป็นปัญหาที่เราไม่ได้ตั้งรับล่ะ??   คงมีมากมายสำหรับใครหลายคน

     บางคนก็บอกว่าอยู่นิ่งๆคอยดูอยู่ห่างๆ แค่ให้ปัญหานั้นมาไม่ถึงเราหรือกระทบคนรองข้างเราพอ บางคนบอกว่าให้หลีกเลี่ยงมันไปซะ  

      แต่สำหรับเราแล้ว ปัญหาทุกปัญหา "ถ้าเราหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราควรยืนสู้กับปัญหาดั่งภูผาที่ตั้งตระหง่า สงบและสุขุม" ท้าชนให้ผ่านไปไม่ว่าผลมันจะออกมาอย่างไรก็ตาม เราต้องยอมรับและเคารพการตัดสินใจของเรา เพราะเราได้ใช้สมองที่มีรอยหยัก และจิตสำนึกผิดชอบของความเป็นคน คน คือ บุคคลที่เรียกว่ามนุษย์