เมื่อก้าวสู่ครอบครัว GotoKnow สอนให้ผมรู้คุณค่าของการแลกเปลี่ยนและการบันทึกว่าสำคัญอย่างไร

  ควรบันทึกทันทีอย่าไว้ใจตัวเองว่าจำได้แน่ไม่ลืม  

            ผมนึกย้อนหลังกลับไป  ด้วยความคิดหนึ่งที่แว็ป แว๊บเข้ามาเมื่อ Go To Know  GotoKnow กระตุ้นให้ผมเริ่มบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาแต่ละวัน  และผมรู้ว่า  ควรบันทึกทันทีอย่าไว้ใจตัวเองว่าจำได้แน่ไม่ลืม
            ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้นผมได้เรียนรู้และเสริมความสามารถให้ตัวเองบางอย่าง  ที่มีหลายคนถามว่าไปเรียนมาจากไหน   ผมพบว่าเพราะที่ผมบันทึกไว้นั้นเอง  แต่จริง ๆ เมื่อก่อนนั้นคงอาจไม่เรียกว่าบันทึกครับเพราะเป็นเพียงข้อความสั้น ๆ แต่ผมอ่านแล้วผมเข้าใจคนเดียว  ซึ่งผมจะเรียกการกระทำของผมนั้น ว่า "จด" ครับ  การ "จด" ก็ไม่เป็นจริงจังเลย  เพราะสมุดที่จดก็มีหลายเล่ม  หรือ จดมากับเศษกระดาษ บางครั้งจดมาแล้วก็หาไม่เจอทำให้เครียดไปเสียอีก 
             ผมเป็นคนที่ชอบ เรื่องอิเลคทรอนิค  ตอนผมเรียนโรงเรียนเกษตรกรรมตรัง  เมื่อผมเข้าห้องสมุดผมไม่เคยอ่านหนังสือเกษตรเลย ถ้าอาจารย์ไม่บังคับ  ผมจะอ่านหนังสือ อิเลคทรอนิค  จริง ๆ อ่านไปก็ใช่ว่าจะรู้เรื่องนะครับ  แต่ให้ได้อ่านหรือดูภาพก็สบายใจแล้ว
             นาน ๆ เข้าผมก็เริ่มเข้าใจ ว่าที่ผมอ่านอยู่นั้นมันไม่ใช้พื้นฐานหรอก  มันระดับช่างแล้ว   เมื่อผมเรียนจบมาทำงานแล้วผมก็ไม่ละความพยายามในสิ่งที่ผมชอบและสงสัย   ผมพยายามหาวงจรที่เขาวางขายมาประกอบ ซื้อเครื่องมือช่างมาไว้ทำเหมือนช่างจริง  เมื่อประกอบเสร็จทดสอบทดลองก็มักจะออกเป็นควันเสียเป็นส่วนใหญ่  
              ได้ผลเป็นอย่างไร  ก็จดไว้กับเศษกระดาษแล้วเสียบตะปูไว้ข้างฝาห้อง  จนมาในช่วงหนึ่งเพื่อน(คนคอเดียวกัน)ผมที่เป็นช่างซ่อม วิทยุสื่อสารในเรือประมง   บอกผมว่าให้ผมเปลี่ยนไปศึกษาเรื่องคอมพิวเตอร์ดีกว่า  เพราะเหมาะกับผมมากกว่าเพราะผมทำงานราชการ   และก็หอบหนังสือมาให้ผม 1 ลัง  และบอกผมว่า  ให้อ่านจากเล่มไหนก่อน 
              ผมรับหนังสือมาอ่านตามที่เพื่อนแนะนำ  และก็ จด ไปเรื่อย ๆ สั้น ๆ แต่เข้าใจคนเดียวนะครับ  จนในที่สุดผมก็ซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ สมัยนั้นแพงมาก ๆ  แต่ก็ชอบครับ   ซื้อมาแล้วลองผิดลองถูกแต่ผมก็ไม่ลืมที่จะ  "จด"  ของผมนะครับ ทั้งที่เป็นภาษาไทย  ภาษาอังกฤษ 
              ปี 2539  ช่วงนั้นคอมพิวเตอร์เริ่ม ปูม มาก แต่หาช่างได้ยากมีญาติห่าง ๆ เปิดร้านคอมพิวเตอร์เห็นว่าผมชอบ ก็ให้ผมไปช่วยงานที่ร้านหลังเลิกงานของผม  ผมไปทำงานร่วมกับนักเรียนช่างอิเลคทรอนิคที่มาฝึกงานที่ร้าน  ซึ่งก็อายุน้อยกว่าผม  ทุกคนเรียกผมพี่  แต่หลายคนก็เก่ง ครับมาฝึกงานเพื่อให้ผ่านขั้นตอนเท่านั้นเอง

              การแลกเปลี่ยนเรียนรู้เริ่มเกิดขึ้นที่นี่ครับ  ผมมีสมุดเล็ก ๆ เล่มหนึ่งค่อย ๆ จดจำสิ่งที่น้อง ๆ เขาทำเครื่อง ประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์  หรือลงโปรแกรม  หรือเมื่อเขาตอบคำถามผมเมื่อผมถาม  หรือแก้อาการคอมพิวเตอร์ที่ลูกค้านำมาให้แก้  บางเครื่องผมแก้ได้ บางเครื่องเขาแก้ได้เรามาแลกกัน  แต่ผมไม่ลืมที่จะจดเพราะผมไม่มีพื้นฐานผมกลัวลืม
                ปัจจุบันนี้   ผมสามารถประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์ได้ครับ  ติดตั้งระบบเครือข่ายได้   ซึ่งตอนแรกผมไม่ได้นึกอะไรมากนะครับแค่เพียงรู้ว่าทำได้  มาถึงวันนี้  Go To Know  GotoKnow ทำให้ผมเรียนรู้ว่าสิ่งที่ผมเคยทำมาโดยไม่รู้ตัวนั้นคือ  "การแลกเปลี่ยนเรียนรู้"  และ "การบันทึก"  ที่สำคัญ "ใจ" มาก่อนตรงที่ผมชอบและรักที่จะเรียนรู้มันนั้นแหละครับ

                

             

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เส้นทางเรียนรู้อันยาวไกล

คำสำคัญ (Tags)#เรารักในหลวง

หมายเลขบันทึก: 38426, เขียน: 12 Jul 2006 @ 21:16, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:20, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (12)

ชายขอบ
เขียนเมื่อ 12 Jul 2006 @ 21:29
     ตกลงว่าผมพบ "คนคอเดียวกัน" อีกคนแล้วนะครับ
บวร
เขียนเมื่อ 12 Jul 2006 @ 21:44
ผมตามคุณชายขอบมา ด้วยความยินดีอีกคนครับ

ผมว่า KM คงเนียนอยู่ในใจคุณชาญวิทย์-นครศรีฯแล้วแน่นอน เยี่ยมมาก

สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ 12 Jul 2006 @ 23:19

      เห็นด้วยและคิดเช่นเดียวกันกับทั้งสามท่านครับ

โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 12 Jul 2006 @ 23:22
ยินดีต้อนรับเช่นกันค่ะ รู้สึกว่าเราจะได้เจอ "คนคอเดียวกัน" เพิ่มอีกคนแล้ว เขียนมาเรื่อยๆนะคะ จะคอยติดตาม
พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 13 Jul 2006 @ 11:35
เยี่ยมค่ะ...ใช้ใจนำ ลงมือทำ และตามด้วยการบันทึก
โอ๋-อโณ
เขียนเมื่อ 13 Jul 2006 @ 13:15
เพิ่งเห็นค่ะว่า ชื่อบันทึกมีพิมพ์ผิด คำว่าอย่างไร มีม้เอกเกินมา คุณชาญวิทย์แก้แล้วลบความเห็นนี้ได้เลยค่ะ กับคำว่า แว็ป ในท่อนแรก น่าจะเป็น แว่บ ไหมคะ
พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 13 Jul 2006 @ 13:45
พี่เม่ยว่า "แว๊บ" ไหมคะ?
ขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยม  และให้เกียรติช่วยดูแลข้อความ  ผมขออนุญาตเก็บข้อความทุกข้อความโดยไม่ลบนะครับ  ผมถือว่าทุกข้อความของทุกท่านเป็นสิ่งมีค่าที่มีน้ำใจพ่วงมาด้วย  รู้สึกอบอุ่นนะครับ

เยี่ยมมากเลยค่ะ :)

ให้ข้อมูลนิดนึงนะค่ะ GotoKnow เขียนติดกันคะ ย่อมาจาก The Gateway of Thailand's Online Knowledge Management ค่ะ

ขอบคุณคะ

IS
เขียนเมื่อ 13 Jul 2006 @ 18:36

ดีจริงๆเลยค่ะ อ่านแล้วนึกถึงตอนที่ตัวเอง "จด" ไว้หลายๆ บันทึก รวมถึงกระดาษ แล้วหาไม่เจอว่ามันอยู่ที่ไหนเหมือนกัน เริ่มๆ จัดระบบความคิดของตัวเอง แล้วจะเริ่มเขียนบันทึกจริงๆ จังๆ ก็ตอนมาเจอ GotoKnow นี่แหละค่ะ

และเพิ่งรู้ว่า GotoKnow มีความหมายมากกว่าที่ "ไปสู่การเรียนรู้" มาเป็น The Gateway of Thailand's Online Knowledge Management นะคะเนี่ย ขอบคุณดร.จันทวรรณ ที่ให้ความกระจ่างด้วยนะคะ

  • ขอบคุณท่าน อาจารย์ ดร.จันทวรรณ มากครับที่มาเยี่ยมและได้กรุณาให้ข้อมูล
  • ท่าน IS อวยพรให้เป้าหมายที่วางไว้ได้ตามประสงค์ ขอบคุณครับที่เข้ามาเยี่ยม
  • ครอบครัวนี้อบอุ่นจริง ๆ