ภาพถ่ายตอนเย็น ฝนตั้งเค้า และเริ่มมีละอองฝนผ่านมาแบบบางตา

น้ำในแก่งลดลงมากถึงมากค่ะ
น้องครูเสงี่ยมบอกว่าเขาระบายน้ำออกจากเขื่อน
เพื่อเตรียมรับน้ำฝน และน้ำป่า(อาจมีหากภูเขาอิ่มน้ำ)
มิน่าแม่น้ำเพชรจึงมีน้ำไหลเชี่ยวแรง



เมื่อวานนี้เดินทางมาที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
สำรวจบริเวณโดยรอบก่อนเบี่ยงตัวเข้าประตูห้องประชุม
จ๊ะเอ๋น้องเดียว เป็นคนแรก

น้องอ.จขิต ขจิต เจอหน้าบอกขอกอดพี่สาวหน่อย ..อิอิอด
มีน้องเดียวคนเดียวได้กอด ฮา..


ได้รู้จักน้องมิ่งขวัญ นักศึกษาปริญญาเอก จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คนใส่เสื้อสีม่วง ยืนข้างน้องอ.ขจิตค่ะ
และก็ได้เจอน้องครูเสงี่ยม ครูไฟแรงของกศน.แก่งกระจาน
ส่งตาหวานให้ใครเอ่ย
ดีใจได้เจอผอ.วรวิทย์ กิตติคุณศิริ ผอ.กศน.เขตเพชรบุรีอีกครั้งค่ะ

และโชคดีที่ได้เจอ ดร.ปาน กิมปิ ศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ ของกศน.
และ ผอ.เอนก ปานทิพย์ กศน.บ้านแพ้ว สมุทรสาคร
และผอ. ขวัญใจ ปัญญชุณห์ กศน.บางสะพานน้อย
ตื่นเต้นกับผู้คนของบ้านน้ำทรัพย์ที่ยืนหยัดได้ด้วยตนเอง
และน้องๆครูอาจารย์ ของกศน.แก่งกระจาน

ผู้ใหญ่บ้านสมัครสมาชิกgotoknow แล้วค่ะ
ดีใจมากได้แลกเปลี่ยนแนวคิด
โลกนี้กว้างใหญ่ในใจฉัน
ความรัก ความเอื้ออาทรที่มีให้กันในหมู่มวลมนุษย์
หาได้ง่ายนักในสังคมGotoknowนี้ค่ะ

กระบวนการเรียนรู้ที่ยากที่สุดคือการเปิดใจยอมรับสิ่งที่เกิด

สิ่งต่างๆที่เกาะติดในใจถอดวางไว้ก่อนเหมือนถอดเสื้อคลุมออก


จะเห็นถึงจิตใจของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เรียกขานกันว่าหมู่บ้านน้ำทรัพย์

สิ่งที่ปรากฏขึ้นในวงสนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

สะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของชุมชนบ้านน้ำทรัพย์







การพัฒนาความคิดเชิงบวกสู่การกระทำที่เรียกว่าวิถีชีวิตที่พอเพียง
ของผู้คนในชุมชนบ้านน้ำทรัพย์เป็นอย่างดี
ด้วยกระบวนการถอดบทเรียน ที่ผ่านมาโดยการนำของน้องอ.ขจิต
แล้วจะกลับมาด้วยภาพน่ารักๆค่ะ ขอเดินทางขึ้นไปบ้านน้ำทรัพย์ก่อน
ขอบคุณน้องเดียว (ผอ.สุนันทา)ที่ทำให้เราได้พบกัน
อ่านบันทึกการถอดบทเรียนหมู่บ้านน้ำทรัพย์ได้ที่
บันทึกของ ดร.ขจิต ฝอยทอง
http://gotoknow.org/blog/yahoo/388323
http://gotoknow.org/blog/yahoo/390652
ขอบคุณค่ะ


สวัสดีค่ะ
สวัสดี ครับ คุณครูต้อย
ตกลงได้กอดด้วยมั้ยครับ
อยากเห็นภาพกอดของครูกับอาจารย์ขจิต จังเลย ครับ
...
แวะมาเยี่ยมครูด้วยความระลึกถึง ครับ
พี่ต้อยค่ะ ฝากส่งกอดจากหัวใจดวงน้อยๆ ไปกับท่านพี่ขาหญ่าย แล้วนะคะ .. รอดอกต้อยติ่ง บาน คิดถึงพี่ต้อยจัง เมื่อเช้าเจอสีม่วงอีก วันก่อนเห็นสีชมพู ;) อิ่มอร่อยมื้อเที่ยงนะคะ
อิ อิ นักข่าวหัวเห็ด สืบมาได้ว่า พี่ต้อยไปบ้านดิน รีบโผผิน มาทายทัก จะรอชมภาพ ด้วยใจจดใจจ่อ หน้าจอ อยากให้พรุ่งนี้เช้าไวๆ จัง ฝันดีค่ะ
มาจดจ่อรอชมภาพด้วยคนค่ะ.. ตื่นเต้นๆๆๆๆ..
ขอบคุณค่ะน้องครูคิม
สนุกมากค่ะ
เป็นการถอดบทเรียนที่มีลุ้นและตื่นเต้นตลอดเวลา
ต้องชมน้องเดียว ผอ.กศน.แก่งกระจานและคณะ
ที่มีใจเต็มร้อยค่ะ เห็นคนทำงานด้วยความรัก
และความมุ่งมั่นเพื่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันแล้ว
มีความสุขมากค่ะ
อิอิ ยังไม่ทันได้กอดเลยน้องๆเขาพากันสั่นค่ะ
ฮาเลยแอร์เย็นมากค่ะ
ทุกคนเลยกอดอกตัวเอง
พรุ่งนี้พี่มีงานต้องประสานกับครูจากต่างประเทศ 11 ท่าน
ต้องรีบกลับ ส่วนน้องอ.ขจิต ไปหลอก อิอิ ..
ไปหลงสาวๆที่น้ำทรัพย์ ไม่ยอมกลับ
แล้วขออยู่ต่ออีก 1 คืน แต่ไม่บอกว่าทำอะไร
แล้วไปตามดูที่บล็อกของน้องอ.ขจิตนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สงสัยจะมีการจำผิดเกิดขึ้น
เทวดาคงคิดว่าพี่เกิดปีชวดแน่เลย
เลยอด อิอิ
ออกจากน้ำทรัพย์ก็แวะบ้านดิน
น้องเอ๋ยมันสุดยอดมาเลย บ้านดินที่หรูด้วยสไตล์คันทรี
เพลินเพลินเก็บภาพมาฝาก
จนแบตเตอรี่หมดคากล้องเลย
กำลังชาร์ดอยู่ค่ะ
สงสัยว่าน้องจะต้องเป็น
แม่สายบัวให้พี่ไปพลางๆก่อนนะคะ
ขอติดไว้ก่อนค่ะ
ขอบคุณค่ะ
กล้องกำลังชาร์ดค่ะ
ขอโทษนะคะ
น้องครูแป๋ม
สวัสดีค่ะคุณครูต้อย
ประทับใจกับบรรยากาศของมิตรภาพที่เกิดขึ้น ได้พบปะกันหลายผู้หลายเชียว
ภาพสวมกอดของครูต้อยกับอาจารย์ขจิต หากได้เห็นคงประทับใจและอิ่มเอมกันถ้วนหน้านะคะ
เกือบมีโอกาสได้พบกับ ผอ.สุนันทา ตอนที่ไป หาหมอที่ รพ.จุฬา 28-29 กค. เสียเดียวที่ต้องรีบกลับ อต.เพราะ เจ้านายโทร.ตาม ต้องเข้าอบรม เฮ่อ... แต่ก็ยังดีที่ได้คุยกันทางโทรศัพท์ค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
ระลึกถึงค่ะ
อิจฉาพี่ครูต้อยติ่งจริงๆเลย...
ได้เจอผองเพื่อนมากมายแถมบอกว่าสนุกมากอีก
ภาพออกมาก็สวยๆทั้งนั้น แล้วจะรอชมภาพต่อไปนะคะ
ว้าว น้องฟ้ากะนายเมฆ งดงามอลังการมากๆค่ะพี่ต้อย ๆ จับภาพมือเซียนยังกะในสารคดีท่องเที่ยว ชอบๆ ได้ใจน้องไปเต็มๆ ว้าว พี่สุนันทาสวยขึ้นมากมาย จำไม่ได้เลย ;) แล้วตกลงว่า ท่านพี่ขาหญ่ายยเป็นอะไรกันแน่คะพี่ต้อย อาการหนักไหม ดูสิขนาดพี่ต้อยตกกะใจยังเขียน น้องอ.จขิต เห็นแล้วอิ่มเอมไปด้วยค่ะ โลกนี้ช่างมหัศจรรย์ดั่งพี่ว่า ขอบคุณค่ะ ราตรีสวัสดิ์ที่สุดศุกร์สุขสันต์ พรุ่งนี้พบกันใหม่ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ภาพสวยจังเลยค่และอบอุ่นในการได้พบกัน อื่มใจมีความสุขนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
เห็นไหมหละ น้องครูใจดี
ใครได้กอดพี่รับรองไปเมืองนอกหมด อิอิ
น้องสุนันทานั้นพี่อยากเรียกว่า ผู้นำสตรีเหล็กค่ะ
เห็นเธอทำงานแล้ว ทำให้คิดอยากไปว่งขึ้นลงเขาตามหมู่บ้าน
หากมีโอกาสตั้งใจว่าต้องไปอีกหลายๆครั้ง
เพราะติดใจวิถึชีวิตคนบ้านน้ำทรัพย์ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มันเป็นโค้งสุดท้ายเท่านั้นเอง
และโชคมันก็อำนวยให้ได้เจอคนดีๆ
ก็ตอนใกล้ฝั่งนี่แหละน้อง
พลอยทำให้ชีวิตคึกคักขึ้นมาได้
อยากเจอน้องเหมือนกันนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะน้องสาว
พี่แก้ไขแล้ว.....เย้
เร่งรีบมากไปทำให้พิมพ์ผิดบ่อย
อากาศดีมากๆค่ะ
แล้วจะนำมาลงในบันทึกต่อไปนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เป็นกิจกรรมที่ทั้งผู้ให้และผู้รับมีความสุขกับกิจกรรมค่ะ
ติดตามน้องอ.ขจิตนำชุมชนกับครูกศน.ถอดบทเรียน
องค์ความรู้ที่บ้านน้ำทรัพย์นะคะ
ชอบตรงนี้ครับ
กระบวนการเรียนรู้ที่ยากที่สุดคือการเปิดใจยอมรับสิ่งที่เกิด
สิ่งต่างๆที่เกาะติดในใจถอดวางไว้ก่อนเหมือนถอดเสื้อคลุมออก
ผมว่ายากทั้งสองเรื่องเลยนะครับ เป็นหัวใจสำคัญของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ขอบคุณครับ
ตามมาดู เยี่ยมมากๆๆเลยครับ
สวัสดีค่ะพี่ครูต้อย
ชื่นชมพี่ต้อยเก็บภาพได้สวยงามมากค่ะ
เรือนจำชั่วคราวเขากลิ้ง มีฐานเรียนรู้จำนวนมากอยู่ด้านหลัง หากมีโอกาสได้พบกันอีกจะนำชมฐานเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง เรือนจำชั่วคราวเขากลิ้งค่ะ
คิดถึงค่ะ