เราเองก็ต้องการ มากกว่าความรักเสียอีก จริงไหมคะ

ได้อ่านบันทึกคุณเมตตา เรื่องน้องปลากลัวบาปแล้วทำให้คิดถึงความเข้าใจที่เราควรมีให้ลูกนะคะ รู้สึกว่าพวกเราแม่ๆมักจะได้เปรียบ เพราะลูกมักจะคุยกับแม่ๆได้ เพราะแม่เข้าใจนี่เอง

น้องฟุงใช้คำพูดนี้ เมื่อต้องการคุยกับคุณพ่อแต่ไม่กล้า ต้องมาทำใจหลายรอบมากด้วยการซ้อมกับตัวเอง ถามว่าต้องพูดกับพ่อว่ายังไงนะแม่ พอเราอธิบายเขาก็คงเข้าใจระดับหนึ่ง แต่ก็ยังพูดไม่ได้อยู่ดี เพราะกลัวพ่อดุเอาอีก (เรื่องยาว เล่ายากค่ะ) สุดท้าย เขาพูดว่า ฟุงหมายความว่า....(พูดอะไรต่ออะไรหลายอย่าง) แล้วก็จบประโยคว่า แต่แม่เข้าใจใช่ไหมแม่ พอแม่พยักหน้า เขาก็ดูท่าทางดีใจ จนเราต้องอมยิ้ม เท่านั้นเองที่ลูกต้องการ เราน่าจะช่วยกันมองโลกในแง่ลูกบ้าง แทนที่จะมองแต่ในแง่เรา เพื่อที่เราจะได้เข้าใจเขามากขึ้น