ในกระถาง

กระถางใบนั้น..สีม่วงอ่อนๆปนเทา..แลดูสงบ..มันตั้งอยู่ตรงน่า หน้าต่าง..ความกว้างยาวขอบเขตที่วิ่งวน..ไม่กว้างเลยประมาณสักสองคืบมือ.....ไม่กว้างไกลหากมีขอบเขตที่วิ่งวน..ก้อนหินที่ถูกเก็บมาวางบนแผ่นดินในวงเวียนนี้..เปรียบดุจดัง..ขุนเขา..ใหญ่น้อยที่ถูกทอดทิ้งให้เดียวดายอยู่ในธรรมชาติที่ถูกผล่าผลาญ..โล้นเลี่ยน..ปกคลุมไปด้วยดงหญ้าที่พยายามขึ้นปกป้องปกคลุมความเศร้าสร้อยหงอยเหงาของขุนเขาที่ปราศจากต้นไม้......

บนกระถางใบนี้..เห็ดสีเหลืองอ่อน..ผลุดโผล่...มาตั้งแต่เมื่อวาน...วันนี้..เจ้าเห็ดน้อยโผล่บานในแปลกที่..ในกระถาง..(กลับไปคำนึงถึง..เจ้านกขมิ้น..เหลืองอ่อน..ค่ำไหนนอนนั่น..เจ้าบินผัน..โบกโบย..ในโลกกว้าง..)..ตรงข้ามกับเห็ดดอกนี้...ที่มาบานในกระถางทรงกลมที่ตั้งอยู่ที่น่าหน้าต่างใต้ต้นมะขามเทศที่ปลูกอยู่ในกระถางนี้เช่นกัน...มันบานแย้มยิ้ม...ราวกับจะบอก..ยายธีว่า...( ใครรู้ช่วยบอกที..อยากจะแอบคิด..แต่ยังคิดไม่ออก..อะ)