238. แรงบันดาลใจในการเขียนบันทึก gotoknow

"แนวทางการเริ่มเขียนบล็อก และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในgotoknow เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการเขียนบล็อก "

เป็นคำกล่าวเชิญของทีมงานเพื่อให้บล็อกเกอร์ เขียน ลงในบล็อก gotoknow 

 วันนี้ วันที่  10 กรกฏาคม 2553 จาก วันที่ 10 กันยายน 2552  ครบ 10 เดือน

ของการเป็นสมาชิก Gotoknow มีการเปลี่ยนแปลงในชีวิต ที่ดีๆหลายอย่าง

แนวทางการเริ่มเขียน เริ่มจากการรู้จัก gotoknowได้อย่างไร ?


                       

                    ยอด  ใบ  ดอก  ผล ต้น   ของ พืชที่ชื่อ "ฟักข้าว "


    จากการ google คำว่า "ฟักข้าว" และคลิกเข้าไป อ่าน  และแสดงความคิดเห็นไว้ ก็ไม่ทราบหรอกนะคะว่า ข้อมูลนั้นเป็นของ บล็อกเกอร์ gotoknow เพราะพึ่งเริ่มเป็น คอมฯ  จนมีการตอบจากบล็อกเกอร์ ที่ชื่อ อ.แป๋ว  ช่วงที่ตอบนั้นได้มีการส่งข้อมูลให้ อ.แป๋ว เรื่อง น้ำมันมะพร้าวและอื่นๆ อ.แป๋วสนใจมาก จึงชวนเป็นสมาชิก gotoknow  และตกลง อ.แป๋ว เปิดบล็อกให้ก่อน และเขียนคำอธิบายบล็อกให้ว่า"เผยแพร่การทำน้ำมันมะพร้าวและประโยชน์มหาศาลของน้ำมันมะพร้าว เพื่อให้ประชาชนนำไปใช้และเกิดประโยชน์ต่อสุขภาพของทุกๆคนค่ะ" 

    กานดาก็ไม่ค่อยจะเป็นเรื่องการใช้คอมฯ ซึ่งบอก อ.แป๋วแล้วว่าพึ่งเป็นคอมฯไม่ทราบอะไรเลย วันที่ 9กย.52 คือ วันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 เลขดี  จึงจะสมัครวันที่ 9 กย.52 แต่ไม่สำเร็จทั้งที่มีผู้ช่วย วันที่ 10 กย. 52 สมัครใหม่ เอง และทำได้  จึงกลายเป็น 2 users ในปัจจุบัน ซึ่งมี 2 ภาพตามที่ได้ชม ได้รับคำแนะนำ จาก อ.แป๋วและน้องมะปรางค์เปรี้ยว อย่างดีมาก 

  อ.แป๋ว คือ ผศ.ดร.ภาวดี  ภักดี รองคณะบดี ฝ่ายวิชาการ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  กานดาขอบคุณมากๆไว้ตรงนี้อีกครั้งนะคะ อ.แป๋ว

 

เมื่อ มีบล็อกของตัวเอง 

ทุกอย่างได้รับคำแนะนำจากบล็อกเกอร์ ที่ใช้ชื่อว่า อ.แป๋ว ค่อยหัดเรียนรู้ไปเป็นระยะๆ จากที่ไม่มีรูปในบันทึกก็เพิ่มขึ้นๆ... ไปไหน.. กล้องไปด้วย.. ได้ความสุขเพิ่ม  จากการได้ถ่ายภาพสวยงาม เพิ่มการเก็บภาพคือ เมฆ ตะวัน ฯเข้าไปพบบล็อก"ชายผู้หลงรักมวลเมฆ"ของ ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ ชอบมาก   และดอกไม้ ที่บันทึก อ.แป๋ว


     


   ตะวันตก หลังดอยสุเทพ                และ เมฆ  ฟ้ายามใกล้ค่ำดอยสุเทพ    

       

    จากที่อ.แป๋ว บอกว่านอกจากลงข้อมูลแล้ว ต้องไปแวะเยี่ยมเยียน บล็อกอื่นๆ ก็ไปถูกบ้างไม่ถูกบ้างค่อยๆหัด ค่อยๆลงรูป  การลงข้อมูลไม่มีปัญหา เพราะมีวัตถุประสงค์ ที่เขียนไว้ในประวัติแล้วว่าเราจะเขียนอะไร  จะมีปัญหากับตัวเองเท่านั้นว่า "จะเลือกเรื่องอะไรเขียนก่อน" การที่ไปเก็บภาพต่างๆก็เป็นสิ่งที่นำมาเขียน เรื่องในบล็อกได้ เช่น ดอกไม้


                                  


 

   เป็นคนที่อ่านหนังสือพิมพ์หรือหนังสืออื่นๆแล้วตัดเก็บ เป็นเวลา 10 กว่าปีแล้ว ช่วงนี้เริ่มตัดเก็บอีก แรกๆเก็บไว้ให้ลูกทำการบ้าน และเก็บไว้อ่านเอง หากเก็บเป็นฉบับก็ไม่ที่ไว้ จะตัดเก็บข้อมูลที่มีประโยชน์ไว้ก่อน แล้วถึงชั่งกิโลขาย หรือให้ผู้อื่นไปใช้ประโยชน์  และเมื่อส่งลูกไปซื้อของ แม่ก็จะแวะแผนกหนังสือ ที่ชอบก็มีไม่กี่อย่างเช่น หนังสือ เรื่อง ในหลวง  ต้นไม้  ดอกไม้  บอนไซ  สุขภาพ ฯ



เมื่อเขียนข้อมูลเสร็จ

    เราเขียนเพื่อต้องการให้ผู้อื่นมาอ่าน คือ สมาชิกgotoknow และผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิก ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นคือ สิ่งที่ดีใจ มีกำลังใจ เพราะเราตั้งใจเขียนเพื่อเผยแพร่ ให้อ่านให้ชม แล้วนำไปปฏิบัติบ้างหรือรับทราบไว้บ้าง  การ แสดงความคิดเห็นของผู้มาชม ช่วงแรกไม่ค่อยมี ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ขอเพียงตัวเลขเพิ่ม แสดงว่ามีผู้เข้ามาอ่าน ก็ดีใจแล้ว

                                                                                 

การแสดงความคิดเห็น

   จากที่ไม่ค่อยมีใครเข้ามาแวะคุยด้วย เริ่มมีมากขึ้น จะมีความดีใจเป็นพิเศษกว่าตัวเลขที่เพิ่มขึ้น การเข้ามาเป็นสมาชิก ของ gotoknow  เรามีหน้าที่เพิ่มขึ้น คือ ลงข้อมูลในบล็อก อ่านข้อมูลของ บล็อกอื่นบ้าง และแวะคุย เมื่อมีหน้าที่ มีผู้มาเยี่ยม แล้ว

"ความรับผิดชอบ" ก็ต้องตามมาคือ การต้อนรับ กล่าว"สวัสดี " ด้วยความยินดี ดีใจ โดยตอบ กลับทุกคนในบันทึก และไปเยี่ยมตอบแทน ฝากสิ่งสวยงามเล็กๆน้อยๆและเพิ่มข้อมูลที่มีประโยชน์เพื่อผู้มาเยี่ยมบล็อกนั้นแว๊บๆอ่านได้บ้าง

      ซึ่งสิ่งที่ทำนี้ เกิดความกังวลไม่สบายใจ ว่า ที่เราไปคุย ไปฝาก บางบล็อกเกอร์ นั้นอาจจะพอใจหรือไม่พอใจ  หากมีที่ไม่ชอบไม่พอใจ  

   กานดา"ขออภัย"ไว้ ณ.ที่นี้ ด้วยนะคะ  ก็กำลังพยายาม งดๆค่ะ จะมีไว้บ้างบางบล็อกเกอร์เท่านั้น จริงๆแล้วเจตนาดี เพื่อเพิ่มความรู้ ให้ความสวยงามมากขึ้นเท่านั้น   เข้าใจ..ในความคิคต่างค่ะ 

 

 


 

  การทำบุญ ก็มีให้ได้ทำ หลายบล็อกเกอร์ช่วยบอกกล่าว ให้เลขบัญชี  ของธนาคารไว้หรือบางบล็อกเกอร์ไปทำบุญ  ก็เผื่อแผ่บุญมาให้กัน เป็นความใส่ใจ เอื้ออาทรกัน นึกถึงกัน  หรือจะเป็นวันเกิดบางบล็อกเกอร์ ก็ได้ร่วมอวยพร  ใครป่วย สามารถรับทราบถึงกันได้ เป็นความ ประทับใจ อย่างหนึ่งในgotoknow

 

 ความดีใจและความสุข

         อย่างที่กล่าวคือตัวเลขเพิ่มขึ้น และผู้เข้ามา comment   และที่พิเศษ คือการได้พบตัวจริงเสียงจริง ของบล็อกเกอร์ gotoknow กานดาได้พบน้องๆ 3 บล็อกเกอร์ ที่น่ารัก และเป็นกันเอง อย่างธรรมชาติ ได้รับความดีใจ และประทับใจ มีความสุข ถึงแม้จะเป็นระยะเวลาไม่นานที่พบกัน ที่เชียงใหม่ ความที่เราได้คิดถึงกันในบล็อก เมื่อได้พบกันจึงอิ่มใจยิ่งนัก


 

   คุณครูใจดี


หรือคุณครูจุ๋ม  ดอกไม้ภาพแรก ที่นำมาฝาก พี่ดา


  คุณครู rinda


หรือคุณครูตูม  เริ่มจากไข่ป่ามที่คุณครูrinda เขียน

 จนต่อเนื่อง พี่ดาทำขายเมื่อสงกรานต์ 3 วัน


   คุณมาตายี


หรือคุณครูกระแต เริ่มจากตรงบันทึกไหนพี่ดาจำไม่ได้ แต่ชอบภาพนี้ค่ะ และได้สั่งอาหารไว้


 

                   


                   


      แรงบันดาลใจ

เป็นพลังที่อยู่ในตัวของทุกคนอย่างหนึ่งที่ทำให้เรามีความคิด ทำ ในสิ่งที่เราต้องการจะทำ  แล้วเราก็ต้องปฏิบัติ สร้างให้เกิดความสำเร็จในสิ่งที่เราต้องการ ที่เรามุ่งหวังไว้ ฯการสร้างแรงบันดาลใจ ของกานดา

ความเชื่อมั่นตนเอง ว่าเขียนได้ 

 เพราะ มีข้อมูลอยู่แล้ว ถึงแม้จะนานปี แต่เป็นข้อมูลที่มีการทดลอง ข้อมูลที่นักวิชาการเขียน หรือจากแพทย์ จากเกษตรกร ฯ และข้อมูลใหม่ๆจากการเก็บภาพและอ่านหนังสือหลายอย่างและอ่านหนังสือพิมพ์ทุกวัน



 ความตั้งใจ เต็ม 100 

  ที่ต้องการให้ผู้เข้ามาแวะชมได้ความรู้ออกไป ไม่อ่านก็ยังได้ชมภาพงามๆ  การที่เราได้อ่านและมีข้อมูล ได้เก็บภาพสวยงามเห็นอะไรก็คิดถึงเพื่อนๆอยากให้เห็นด้วยไปหมด คือ แรงบันดาลใจ อย่างหนึ่ง ที่อยากเขียนข้อมูล ให้ได้ทราบกัน

 

 มีความพอใจ ในผลสำเร็จ

    จากที่เขียนบันทึก  238 บันทึก 2 users 2 ภาพคือ มีเพื่อนที่ดี หลายๆวัย อายุ หลายอาชีพ ที่น่ารัก น่าชื่นชม มากมาย ได้รับความรู้มากขึ้น ได้ทำสิ่งที่ตั้งใจบอกความรู้ให้ผู้อื่นได้ทราบ  ได้ชมภาพสวยงาม ได้ฟังเพลงที่ชอบ ได้คิดถึง ได้ดีใจ ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ได้ประทับใจ ได้บุญ  ได้ชื่นชม ได้พบกัน  ฯลฯ ทุกอย่างได้รับความสุข ได้รับสิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต ของกานดาอย่างมากในช่วงเวลา 10 เดือนที่ผ่านมา          

    มีกำลังใจมากขึ้นที่ บางบล็อกเกอร์ เห็นน้ำมันมะพร้าวแล้ว คิดถึงกานดา น้ำมันมะพร้าวแล้วเขียนบอกกล่าวเขียนในบล็อก ช่วงสงกรานต์ คือ บล็อกเกอร์ คุณอ้อยเล็ก ขอบคุณมากค่ะ


                                     

 

     ที่.. อ่านหนังสือของกานดา เห็นว่ามีประโยชน์ต่อผู้อื่น แล้วนำมาเขียน คือ บล็อกเกอร์ คุณเบดูอิน ที่เขียนต่อเนื่อง ยังไม่จบ และนำไปออกรายการวิทยุ คลื่น ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม "เจาะโลกผ่านเลนส์" ทั้งข้อมูลในหนังสือ และข้อมูลในบล็อกที่เขียน ต่อเนื่องมาหลายวันแล้วเช่นกัน ขอบคุณมากค่ะ 


                       

           

       ได้กำลังใจอย่างมากอีก ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียน   คือ ยอดตัวเลขที่เพิ่มขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะบล็อก เดิมๆที่เราต้องการให้ทุกคนทราบมากที่สุด ลงข้อมูลไว้ วันที่ 11กย.52 จนถึง 12.00 น.วันนี้ ตัวเลข เพิ่มเป็น 6,275   คือ วิธีการทำน้ำมันมะพร้าวสกัดเย็น แบบธรรมชาติ เป็นบันทึกที่ 4 และวิธีทำบล็อกอื่นๆก็เพิ่มขึ้น และได้ ทราบการย้อนรอยอ่านมากขึ้น ในหลายๆบันทึก                 

   และกำลังใจที่กานดาได้รับอีกคือ คนไทยที่อยู่ต่างประเทศ เข้ามาปรึกษา สุขภาพ การใช้น้ำมันมะพร้าว จากเดนมาร์ก และการทำน้ำมันมะพร้าว การทดลองทำไม่สำเร็จสอบถามการซื้อจากเมืองไทยให้ส่งไป จาก เนเธอร์แลนด์ และ ทำน้ำมันที่มีหิมะกำลังตกและส่งภาพมาให้ ทำเสร็จน้ำมันก็แข็งทันทีเป็นน้ำมันสกัดร้อนจากกระทิกล่องกับใบเตย



    


        


ขอบคุณมาก

  ทุกๆบล็อกเกอร์ ที่ให้ความรู้  คิดถึงกัน ห่วงใยกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน มาแวะคุย ฯลฯ   และทุกๆท่านที่ไม่ได้เป็นสมาชิก มาอ่าน  มาชม.... กานดาน้ำมันมะพร้าว  ยินดีต้อนรับ ทุกเวลาค่ะ

 และขอบคุณอย่างมาก ต่อ น้องมะปรางค์เปรี้ยวและทีมงาน gotoknow ทุกท่าน นะคะ


                  

                 


      อินทนิลบก จอดรถเก็บภาพ ริมถนนลักษณะลำต้นต้องมีนูนๆที่เห็นในภาพนะคะ

 

ด้วยความปรารถนาดี  กานดา แสนมณี