...ทุกอย่างมันเดินของมันไปเอง หยุดเอง เกิดเอง ดับเอง
...ผ่านไปสัปดาห์หนึ่ง เมื่อมองดูใจของตัวเองแล้ว รู้สึกสงบ รุ้สึกตัวได้ดี ได้เร็วขึ้น จากเมื่อก่อนที่เมื่อมีอะไรมากระทบจะกระโจนเข้าไปร่วม ถ้าเรื่องดีก็ไม่รู้สึกตัวเลย... แต่ถ้าเรื่องหงุดหงิด โมโห โกรธ จะรู้ตัวทีก็ต่อเมื่อเกิดอารมณ์นั้นแล้วและเตือนตัวเองถอยออกมา...
...เมื่อมีอารมณ์โกรธ สั่ง ทำ อะไรไม่ได้ดังใจ รู้สึกตัวตลอด รู้ว่ากำลังโกรธ กำลังน้อยใจ กำลังโมโหตัวเองหรือคนอื่น แล้วเฝ้าดูว่าจะทำกับมันยังไงดี ปล่อยมันไปสักพักมันก็ดับของมันเอง
...ทุกอย่างมันเดินของมันไปเอง หยุดเอง เกิดเอง ดับเอง
...เราเพียงแต่เฝ้าดู แค่นั้นเอง
ได้อ่านเรื่องเมื่อรู้สึกตัวแล้วรู้สึกว่าทำให้ได้ข้อคิด และกลับมามองใจของตัวเองทำให้มีความสงบมากขึ้น และอยากให้ช่วยแนะนำการที่ต้องเผชิญกับความเหงาด้วยค่ะเพราะว่าอยู่คนเดียวและมักจะมีปัญหาในเรื่องขจัดความเหงาไม่ได้เลยคะ
ขอบคุณ ที่บันทึกนี้มีประโยชน์