ไม่รบนาย ไม่หายจน
เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2553 โทรศัพท์ เสียงเรียกเข้าดังขึ้น
"ห้าโหล ห้าโหล "(เสียงเรียกทางโทรศัพท์ ภาษาใต้)
" ผมอาจารย์กาจ"
ผู้เขียนก็ตอบไปว่า หกสิบหกสิบ(ด้วยเหตุว่าหนึ่งโหลเท่ากับสิบสอง ถ้าห้าโหล ก็ต้องหกสิบ)
" ผมบังหีมรับสายครับ" เสียงจากอารย์กาจ ดิษฐาอภิชัย (พี่ชายอาจารย์ จรัญ ดิษฐาอภิชัย นักต่อสู้ด้านสิทธิมนุษยชน)คุยมาว่า
"บังหีม ตอเช้าว่างหม้าย ผมเชิญมาประชุมเรียนรู้เรื่องแผนพัฒนาจังหวัดพัทลุงเรา อำเภออื่นผมเชิญหมดแล้ว ยังปากยูนให้บังหีมมาสองคน ผมเชิญพิเศษน่ะ พบกัน ตีเก้าที่เลน้อยมานอนคืนหนึ่ง
อาจารย์ กาจ(ใส่เสื้อแขนยาว)
ผู้เขียนไม่ทันได้ตอบว่าว่างไม่ว่าง ท่านอาจารย์ก็ตัดสายไป ด้วยความเป็นจริงตอนนี้ผู้เขียนมีปัญหาเรื่องสุขภาพ ทางหัวหน้าจึงให้มาทำงานปกติ ทำให้ภาระกิจเดิมที่เคยตั้งหมั่นสัญญาว่า
"งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฎร์ไม่ให้เสีย งานเมียไม่ให้หาย"
ก็เลยทำให้ต้องลดบทบาทการประชุมนอกพื้นที่เพราะนั้นมันหมายถึงต้องลางาน ทำให้งานหลวงขาด จึงตั้งใจว่าพยายามไม่ลางาน แต่พอฟังว่าแผนพัฒนาจังหวัดพัทลุงก็หูผึ่ง เพราะเรื่องนี้เป็นประเด็นร้อนของคนทำแผนชุมชน และเป็นประธานสภาองค์กรชุมชน ด้วยเหตุว่าปีนี้พัทลุงถูกตัดงบประมาณลงจากปีก่อนหลายสิบล้าน(เรื่องนี้ผู้เขียนฟังมา การประชุมกรรมการศูนย์ประสานงานเครือข่ายภาคีองค์กรชุมชน เป็นเรื่องแจ้งให้ทราบจากประธานศูนย์ น้าแก้ว สังข์ชู)
จึงตัดสินใจไปทำเรื่องที่เป็นผลประโยชน์กับคนทั้งหวัดก่อน งานนี้สนับสนุนโดย สภาพัฒนาการเมือง และคณะกรรมการส่งเสริมการเมืองภาคพลเมืองภาคใต้ เป็นเจ้าภาพ
อาจาย์สมหมาย อาจารย์ สุจารี (ตัวดำตาแดงแหลงใต้)
มีอาจารย์ สมหมาย คชนูด จากเกษตรใสใหญ่ และอาจารย์ สุจารี จากราชภัฎนครศรีธรรมราช มาชี้แจงบอกกล่าว ชี้ช่องให้ภาคประชาน เข้าไปมีส่วนร่วม ในการปรับปรุงแผนของจังหวัด ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วย"การบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการ พศ. 2551 ซึ่งมีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2551 สาระสำคัญ
ตามมาตรา 6 (2) ที่เกี่ยวข้องกับภาคประชาสังคม และตามมาตรา 21 สาระสำคัญคือ ให้นายอำเภอ จัดประชุมเพื่อสรรหาผู้แทนภาคประชาสังคมจากบุคคลที่ได้รับการคัดเลือกเพื่อให้ได้จำนวนไม่เกิน 6 คน เป็นคณะกรรมการบริหารงานจังหวัด (กบจ)
โกศล พรหมช่วย กรรมการสภาพัฒนาการเมืองพัทลุง
ในงานนี้ทางจังหวัดจะทำการทบทวนแผนจังหวัด ดังนั้นในงานนี้ทางกรรมการและอาจารย์ต้องการให้ภาคประชาสังคม และสภาองค์กรชุมชนได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปรับปรุงแผนจังหวัด
ตกกลางคืนสหายจากป่าต้นน้ำตะแพน กับสหายจาก น้ำตกลาดลาดเตย เขาฟื้นความหลังครั้งอยู่ป่ากัน
ในกาลครั้งนั้น คำว่าไม่รบนาย ไม่หายจนคนเมืองลุงเขาชอบพูดกัน ในวันนี้บรรยากาศแห่งการปรองดอง สมานฉันท์ ผู้เขียนซึ่งเป็นอาสาไกล่เกลี่ยชุมชนไม่อยากได้ยิน "ไม่รบนายไม่หายจนกลับมา"
กุ่มน้ำ ดองกินกับหนมจีน อร่อย
ส้มเม่าไข่ปลา
ประธานสภาองค์กรชุมชนเทศบาลตำบลปากพะยูน
สวัสดียามเช้าค่ะท่านวอญ่า
แวะมาชื่นชมและให้กำลังใจคนทำงานขยันขันแข็งอย่างท่านวอญ่าค่ะ มาชมบรรยากาศแสนงาม สวยมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ไม่ได้ไปเลน้อยนานมาก อาจารย์กาจต่างจากน้องชายมากเลยครับ ได้พบลุงแก้วด้วย อิจฉาจังหู
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านวอญ่า
จะบอกว่าเหมือนในภาพก็ไม่แน่ใจว่าเป็นพระอาทิตย์ขึ้น หรือพระอาทิตย์ตก แต่สวยและสงบมาก
ในกาลครั้งนั้น คำว่า" ไม่รบนาย ไม่หายจน" ที่คนเมืองลุงชอบพูดกัน
กับกาลเวลาที่เปลี่ยนไป
ความหมายยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่าคะ
ทะเลน้อย เงียบสงบ กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา
มีบัว และพันธุ์ไม้แปลกๆ
ดอกกุ่มน้ำเป็นพวง สีขาวสวย ดองกินกับหนมจีนอร่อย...ใช้ยอดอ่อนดองแน่เลย
ส้มเม่าไข่ปลา ดองกินกับหนมจีนได้ไหมคะ
สวัสดีค่ะ
ดูภาพสุดท้ายเหมือนพระเอกเรื่องแผลเก่า ขวัญของเรียมครับพี่
ทำงานหนัก เพราะรักบ้านเกิดครับพี่
สวัสดีค่ะบัง
ท่านวอญ่า
ด้วยความเป็นห่วงค่ะ ยังไงๆก็ดูแลสุขภาพจนเองด้วยนะ งานหลวงก็น่าทำงานราษฎร์ก็ช่วยได้เป็นกำไรของชีวิต
สวัสดีครับคุณ ถาวร
การเมืองภาคพลเมืองเปิดพื้นที่ให้คนชุมชนที่ทำเรื่องสภาองค์กรชุมชนได้เสวนาเรื่องประชาธิปไตย การเมืองเพื่อการปรองดองครับ
สวัสดีครับครับท่านอาจารย์ ขจิต
วันนี้อาจารย์ กาจ นัดเสวนา ประชาธิปไตยในอนาคตอีกรอบแล้วครับ
สวัสดีค่ะบัง
บายดีหม้าย ไม่ได้เห็นหลายวัน
มาเป็นกำลังใจให้คนทำงานค่ะ...
เอากล้วยหินฉาบหวานๆกรอบๆมาฝากไว้ให้เคี้ยวเล่นๆค่ะ
ภาพประธานสภาภาพล่างเท่มากๆเลยครับท่าน
สวัสดีครับท่านวอญ่า
ผมชอบสองภาพนี้ครับ
ถ่ายตอนหัวเช้าไม
สวนภาพนี้
น่าจะมีน้องมดที่กัดหูบังอยู่ข้างๆ ก็จะได้บรรยากาศอีกแบบ...ฮิ.ฮิ.
เราไม่ได้โกรธใครทำไมต้องให้เรามาปรองดองก็ไม่รู้นะบัง
เราคงไม่คิดจะรบนายอีก ขอแต่ให้นายทำหน้าที่สักทีเหอะ
ขอบคุณที่แบ่งปันครับ
สวัสดีครับครู กาญจนา เสาร์อาทิตย์ ไม่ได้อยู่บ้าน
เตรียมงานต้อนรับ รมต. ภาคประชาชนเชิญมา มอบหนังสือการจัดตั้งสภาองค์กรชุมชน
เราเป็นคนในกลุ่มงาน ก็ต้องช่วยกันครับ
สวัสดีครับ ครู KRUDALA
ภาพพระอาทิตย์ ขึ้นที่ เลน้อยครับ
ไม่รบนายไม่หายจน วาทะกรรมนี้ คนที่ถูกเอาเปรียบ ถูกรังแก เขาลุกขึ้นมาสู้มาทวงถามความเป็นธรรม สมับคนเข้าป่ากัน
แต่ปัจจุบัน เราหันมาคุยกัน กลับมาพัฒนาชุมชนด้วยกัน
แต่ก็ยังมีนายที่ชวนให้รบอยู่ในพื้นที่หลายคน
ผักดองเครื่องเคียงขนมจีน
ผักเสี้ยน เจ้าเดิม ผักกุ่ม ผักหนาม ผักพื้นบ้านหลายชนิดหายไป มีผักดองที่ดองด่วนมาแทน เช่นถั่วงอก มะละกอ
แต่ความอร่อยเทียบชั้นกันไม่ได้
ผักดองแบบโบราณ ทำสะอาดถูกวิธี ในผักดองยัง แลคโตบาซิลัสช่วยย่อยอาหารให้ด้วย (งานวิจัย ดร. วินัย ดาลัน)
ชอบอย่าแรงคนที่วิจัยชุมชนแล้วนำมาบอกให้ชุมชนได้รับรู้
สวัสดีครับเกลอ พอมาเลน้อย น้องครูแอนก็ตามมา เสียดายที่คลาดกัน แต่สถานที่เดียวกันมุมคนละเวลา
อยากพาเกลอมาพักผ่อนดูนกดูบัวสักคืนครับ
ยืนหยัดต้านแรงลมฝนทนต่อโลกแร้นแค้นมาได้ เพราะรากแก้วที่หยั่งลึกลงดินสู่น้ำดินจากธรรมชาติ เมื่อรากหยั่งลึกลงสู่น้ำดิน หมายถึงการดำดิ่งสู่จิตที่เป็นธรรมชาติ จิตที่เป็นธรรมะ ธรรมมะ คือธรรมชาติ นี้คือสัจจะ นี้คือความจริง การหยั่งลึกลงสู่ผืนแผ่นดินดีแล้ว ต่อให้ไม้ใหญ่ขาดน้ำหล่อเลี้ยงนานนับสิบปี หรือเกิดความแห้งแล้งภัยพิบัติจากโลกวัตถุดิบจากภายนอก ต้นโพธิ์ทองต้นนี้ยังคงทนอยู่ได้ เพราะรากแก้วได้หยั่งลึกลงสู่ผืนดิน หยั่งลึกลงสู่น้ำในดิน อันเป็น น้ำ ที่หล่อเลี้ยงจิตใจให้ดีงาม ให้คงอยู่ ให้รู้สึกนึกรักแผ่นดิน ให้รู้จักรากของแผ่นดิน ด้วยน้ำ ธรรมะ ธรรมชาติ ที่เกิดจากสัจจะจากความพอเพียง....
สวัสดีค่ะบัง
สวัสดีค่ะท่านผู้เฒ่าฯ ดีใจที่ท่านพยายามรักษาสมดุลการใช้ชีวิต รักษาสุขภาพ
ทำงานแล้วยังนำภาพสวยๆมาฝากให้ชมด้วย ขอบคุณค่ะ เห็นแล้วทำให้อยากไปชมทะเลน้อยจังเลย
หวัดดีค่ะ แวะมาเยี่ยมค่ะ และเป็นกองเชียร์ค่ะ