ปกติเรียน ป. ตรี 4 ปีก็จบไปแล้วละ...บ้านหลังนี้ดีจัง ...

 

ยามเช้าของวันที่ 9 ก.ค. 2553 วันนี้ตื่นนอนก่อนตี 5 เล็กน้อยพอฟ้าสางสว่างมาเจิดจ้า...อารมณ์สดใสห่างไกลจากความทุกข์กาย  ทำให้จิตใจแช่มชื่นเบิกบานมาถึงที่ทำงานใน ม. ทักษิณถิ่นสงขลาในเวลาเช้า ๆ และ ช่วง 8 โมงเศษหลังจากมาถึงเข้าห้องทำงานแล้วจัดแจงเปิดประตูเข้าไปเปิดแอร์เปิดไฟให้สว่าง

ความจริงกลางวันก็สว่างอยู่แล้วแต่ภายในห้องก็ปิดม่านกั้นแสงไว้แล้วมาเปิดไฟฟ้าให้สว่างในห้องถามใจตนเองคงมีในสังคมที่เจริญแล้วทุกที่เออนี่คนเราฉลาดรึวะทำอย่างนี้...

 พอทำงานไปสักพัก...เออคงดื่มน้ำมากไปเกินพอดีต้องจอระรีเข้าห้องน้ำก่อน...ว้าว ๆ ...ใครนะ...มองตาตั้งเลย...ไม่อายเราเลยนะ...อยู่สูงเสียด้วย...ถ้าเป็นผู้หญิงเข้าห้องน้ำนี้อาจมีเสียงกรี๊ดดังลั่นตึกออกมาให้ได้ยินบ้างละ...อิ อิ อิ

เลยสนใจ...ว่าเจ้ามาจากที่ใด...มาจากขุนเขารูปช้าง...มาอยู่ที่นี่ทำไม...ก็มันเย็น ๆ นะมาหาความรู้บ้างสิ...แล้วจะอยู่ต่อไปรึว่าอย่างไรมันอยู่สูงกำลังมองหาสัจธรรม...หรือมองหาที่ไป...อยู่มาเจอของครูเข้าเลยมองตากันอย่างนี้ละ...อิ อิ อิ

คนเราบ้างครั้งก็หลงทางชีวิต...ไปไหนไม่รอด...เลยจอดอยู่อย่างนี้...การเดินผิดทางก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน...กำลังคิดเรื่อยเปื่อยอยู่มีคนเดินมาเลยเรียกให้มาดูและช่วยให้เจ้าตัวนี้ไปตามทางของมัน  มันจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ก้าวเดินไปในทิศทางของตนเสียที...ขอให้มีสุขในทุกที่นะเจ้า...

ชีวิตของลูกปาดน้อยก็ไม่ต่างจากชีวิตคนเรา...ไม่ใช้ชีวิตให้สอดคล้องไปกับธรรมชาติเดินหลงทางเสียเวลาเข้าไปในป่าคอนกรีตแล้วเพลินเห็นเป็นทางถูกของชีวิต...

เลยย้อนรอยมาดูทางที่ตนมา...โอโห...8 ก.ค. 2549  มาถึงวันนี้ 9 ก.ค. 2553 แล้วรึนี่ที่บ้าน Gotoknow อันมีมากมวลมิตรที่ยูมิแวะเวียนเข้ามาฝากรอยมุมคิดไว้ นี่ก็ปาเข้าไป  ประมาณ หนึ่งพันสี่ร้อยหกสิบกว่าวันแล้วหนาเรา...มองดูบันทึกฝากรอยเอาไว้เฉลี่ยปีละ 500 กว่าบันทึก  เออน่าจักเพียงพอแล้วมั้ง  ปกติเรียน ป. ตรี 4 ปีก็จบไปแล้วละ...บ้านหลังนี้ดีจัง  วันเวลาไหนเราอยากฝากรอยก็เข้ามาบันทึกได้เลย...ทีมงานผู้บริหารเว็บนี้น้ำใจงดงามจริงแล.