ตื่นนอนไปเดินออกกำลังกายที่ช่องทางเดินบนโรงแรมชั้น ๒๔ โดยเดินไปเดินมา  จับเวลา ๓๐ นาที  ตลอดเวลาไม่เคยพบใครเดินออกมาจากห้องนอนเลยแม้แต่คนเดียว  โรงแรมนี้คงนอนสบายกันมาก  สพฐ.จัดอบรมถึง ๖ โปรแกรม  รอบเหมาระหว่างนี้น่าจะเป็นข้าราชการครูเป็นส่วนใหญ่  อาบน้ำแต่งตัวแล้วจึงทำการโรงแรม  เพราะอยู่ที่โรงแรม  สาเหตุที่ต้องมานั่งทำตอนเช้าไม่ได้เป็นคนขี้เกียจ  เพียงแต่ไม่เข้าใจทิศทางของเป้าหมาย  ตอนที่นั่งฟังก็ดูเหมือนเข้าใจ  หากทำไปแล้วมันจะยากหรือง่ายสำหรับคนอื่น  กลัวคนอื่นจะอ่านไม่เข้าใจเรื่องที่เราสื่อ  ทำให้นึกถึงนักเรียนที่เขาไม่ทำการบ้านอาจจะมีสาเหตุเดียวกัน 

          ตอนเช้า..ที่ห้องอาหารของโรงแรม  มีผู้เข้ารับการอบรมเดินกันให้ขวักไขว่  ทุกคนล้วนมีท่าทางที่กระตือรื้อล้น  ใบหน้าแจ่มใสเบิกบาน   ฉันรู้สึกภาคภูมิใจแทนนักเรียนของประเทศไทยเป็นที่สุด ในการที่ได้เห็นคุณครูให้ความสนใจกับการพัฒนาตนเองเพื่อเด็กมากมายเช่นนี้ 

         ที่ห้องอบรม...ฉันเป็นรายแรกที่โดนวิทยากรเชือดในการนำเสนอเค้าโครง  และก็เป็นไปตามคาดหวังที่ดูเหมือนเพื่อนในกลุ่ม จะสงสัยที่ฉันอธิบายตลอดทั้งเรื่อง  เพราะงานของฉันเป็นเค้าโครงแบบหยาบ ๆ (แต่รายละเอียดอยู่ในใจ...ฮา...) เมื่อฟังของเพื่อน ๆ บ้าง ก็เห็นว่าทุกคนช่างมีเค้าโครงที่ละเอียดมาก 

         วิทยากรให้ผู้เข้ารับการอบรมแต่ละคนนำเค้าโครงไปติดที่กลุ่มของตนเอง  และเขียนหัวข้อย่อยของเค้าโครง  ฉันทำแบบหยาบเหมือนเดิมและดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ยาก ไม่มีอยากอ่านและอ่านไม่เข้าใจ  นำไปติดคู่กับเค้าโครงเดิม  ผลัดเปลี่ยนกันไปชื่นชมของสมาชิกต่างกลุ่มจนครบ ทุกกลุ่ม  หากชอบของใครให้เขียนชื่นชม ภายหลังให้กลับมาดูว่าตนเองได้รับคำชมมากแค่ไหน  ปรากฏว่า "มีของฉันคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้รับคำชมจากใครเลย"  แต่ฉันไม่ได้นึกอายหรือเสียใจแต่อย่างใด แต่รู้สึกภูมิใจที่ทำให้รู้ว่า "งานของฉันต้องปรับปรุงใหม่ และฉันได้แสดงความชื่นชมให้กำลังใจเพื่อน ๆ อย่างทั่วถึงทุกกลุ่ม  โดยเฉพาะเพื่อนที่ยังไม่ได้รับคำชมฉันจะรีบเขียนให้ทันที"

         ตอนบ่ายวิทยากรให้เทคนิคว่า "ใครอยากจะเขียนอะไรให้ตลุยเขียนโดยจับเวลา ห้ามพูดห้ามคุย ห้ามลบสิ่งที่เขียนผิด" ฉันเขียนได้ ๑ หน้าพอดี และเปิดเวลาให้เขียนตามสบายต่อไปอีก งานของฉันเขียนตามรูปแบบของตนเองและเป็นเรื่องตามเค้าโครงเดิม ผลัดกันไปเข้าคลีนิคคนละ ๒๐ นาที  จนกระทั่งเวลา ๑๗.๓๐ น.เหลือสมาชิกในกลุ่มของฉันเท่านั้นที่ยังอยู่  นอกนั้นไปทานอาหารเย็นกันหมดแล้ว  พักกลางวันก็ช้ากว่าเพื่อน 

        ผลการเข้าคลีนิค  วิทยากรชี้แนะว่า "ให้เขียนตามรูปแบบของตนเอง ระบุกลุ่มเป้าหมายให้ชัดเจน คำใหม่หรือคำที่ไม่คุ้นเคยให้ขยายความเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจง่าย" และสุดท้ายวิทยากรซักถามเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลให้กิจกรรมได้รับความสำเร็จในการจัดกิจกรรม  ฉันให้คำตอบไปตามหลักการปฏิบัติ   แต่ดูเหมือนยังไม่โดนใจวิทยากรมากนักจนกระทั่งฉันตอบว่า "จิตวิญญาณของความเป็นครู" ที่ฉันต้องเขียนเพิ่มเติมลงในปัจจัยความสำเร็จ  

         ขอขอบพระคุณวิทยากร ศึกษานิเทศก์ที่ทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้คำปรึกษา  ในการชี้แนะ ช่วยเหลือให้การทำงานเป็นไปตามลำดับขั้นตอน  และขอขอบคุณเพื่อนสมาชิกกลุ่ม ๑๐ ที่คอยช่วยเหลือเป็นกำลังใจตลอดเวลา

งานยุ่งไม่มีเวลาทำแอ๊บแบ้ว