จุดจบของลัทธินิติธรรมนิยม
เป็นที่ยอมรับกันว่าการใช้กฎหมายปกครองบ้านเมืองได้รับความสำเร็จในช่วงเกิดความวุ่นวายไปชั่วระยะหนึ่ง ทำให้องค์จักรพรรดิฉินหรือจิ๋นซีฮ่องเต้ พอใจและมอบอำนาจให้กุนซือไม่กี่คนอย่างคือหลี่ซือ ( Li Ssu )และเจาเกา ( Chao Kao )ขันทีผู้มีอิทธิพลในราชสำนักที่จงรักภักดีเข้าช่วยงานการปกครองอย่างชิดใกล้ จากการโหมงานหนักทั้งงานราชและงานหลวงตลอดเวลาของพระองค์
ต่อมาไม่นานพระองค์ก็ล่วงลาลับ เหล่ากุนซือและพวกขันทีปกปิดการตายของพระองค์และแอบใช้พระราชอำนาจปราบฝ่ายตรงข้ามอย่างหนักหน่วง ได้ตั้งจักรพรรดิองค์ที่ 2 กลายเป็นหุ่นไล่กาคือนำไปซ่อนพระองค์ไว้ไม่ให้รับรู้ข่าวสารบ้านเมืองใด ๆ
ต่อมาเกิดการขัดแย้งกันเองระหว่างกุนซือและขันทีผลออกมาเป็นเจาเกาขันทีเรืองอำนาจผงาดขึ้นมาเต็มแผ่นดินจีน
เจาเกาสั่งจับทำลายหลี่ซือตลอดทั้งครอบครัวลงได้โดยใช้วิธีทางกฎหมายตามที่หลี่ซือเคยจัดการกับคนอื่น ๆ มา อย่างไรก็ตามการคุมเข้มทำให้ประชาชนอึดอัดเลยลุกขึ้นมาปฏิวัติรัฐบาลก็เริ่มอ่อนแอลง ส่งผลให้จักรพรรดิองค์ท้ายสุดของราชวงศ์ฉินย่อมแพ้ ในปีราว พ.ศ. 336 ราชวงศ์นี้ก็สูญสิ้น
แง่คิดการปกครองแบบนิติธรรมนิยมที่เข้มงวดจนเกินไปและประชาชนผู้ถูกปกครองรู้สึกว่าไม่เป็นธรรมทางกฎหมายและได้รับการถูกบังคับกดขี่ข่มเหงจนถึงจุดเดือดแล้วอะไรจะเกิดขึ้นละ
