เป็นการช่วยเหลือกัน แบบชาวโลกด้วยกัน ที่ไม่ปล่อยให้เพื่อนร่วมโลกของเรา ผจญปัญหาตามลำพัง

  หลายๆท่านคงจะชอบรับประทานข้าวกับน้ำพริกกัน ผู้เขียนก็ชอบมาก และต้องตำน้ำพริกเองถึงจะถูกใจ น้ำพริกกระปิ ต้องหวานๆ เปรี้ยวๆและรสเค็มตามมา แล้วถ้าได้ผักริมรั้วลวกพอสุก จิ้มน้ำพริก อร่อยเหาะไปเลย

 

 

    วันนั้นผู้เขียนตำน้ำพริก ลวกตำลึงยอดอ่อน มีปลาสละเค็มทอด และหมูกระเทียม เป็นมื้อกลางวันที่พิเศษ อีกมื้อหนึ่ง

ที่จริงผู้เขียนไม่ได้มานำเสนออาหารหรอกค่ะ เพราะเป็นอาหารที่ธรรมดาๆประจำบ้านของคนไทยอยู่แล้ว แต่มีเรื่องที่เกิดขึ้น ในการปรุงอาหารมื้อนี้ต่างหาก

 

น้ำพริกจะอร่อยมากขึ้น ถ้าใช้พริกขี้หนูสวน เผ็ดจัด แต่ก็หอมชวนกิน ที่สำคัญต้องใส่มะเขือพวง บุบๆลงไปด้วย ในขั้นตอนสุดท้าย และเราจะไม่ตำอะไรอีกต่อไปแล้ว เพราะเครื่องปรุงจะแหลกเกินไป

 เหตุเกิดในดงมะเขือพวง กล่าวคือขณะที่ผู้เขียนเดินไปเก็บมะเขือพวงข้างบ้านนั้น เป็นที่น่าเสียดาย ที่มีแต่ดอกเต็มต้น ไม่มีมะเขือพวงสักเม็ดเดียว แต่! ผู้เขียนได้ยินเสียงพรึบพรั่บ ในพุ่มมะเขือพวงนั้น จึงยืนนิ่งๆ แล้วสำรวจดูอย่างถี่ถ้วน จึงเห็นว่า มีนกน้อยตัวหนึ่ง กำลังพยายามหาทางออกจากดงไม้นั้น ซึ่งอีกด้านหนึ่ง ติดกับกรงตาข่าย ที่กั้นไว้เลี้ยงไก่ ถ้าจะหวาดกลัวเต็มที่ เพราะดูจะไม่มีสติเอาเลย บินชนลวดตาข่ายอยู่นั่นแหละ ไม่คิดจะหันหลังมามองเลยว่ามีช่องว่างที่บินออกมาได้

 

 

   ผู้เขียนนึกสงสาร เลยค่อยๆเดินอ้อม ไปดักด้านหน้าของลวดตาข่าย ที่นกน้อยบินชนอยู่นั่น เป็นเหตุให้ นกตกใจ หันหลังกลับ จึงพบทางออก บินปร๋อออกไปทันที

เป็นการช่วยเหลือกัน แบบชาวโลกด้วยกัน ที่ไม่ปล่อยให้เพื่อนร่วมโลกของเรา ผจญปัญหาตามลำพัง ผู้เขียนเดินจากดงมะเขือพวงมาด้วยมือเปล่า แม้ไม่ได้มะเขือพวงมาใส่น้ำพริก แต่ก็ถือว่า การมาครั้งนี้ ได้ทำสิ่งดีๆให้กับนกตัวหนึ่ง  พอเดินมาได้นิดเดียว ผู้เขียนก็เห็นเจ้าเหมียว นอนขี้เกียจอยู่บนกำแพง ไม่ห่างกันนัก รู้สึกใจหายว่า ถ้าเราไม่ไปเห็นนกติดกับตาข่าย และไม่ได้ช่วยให้ออกมาจากดงไม้นั้น เสียงดิ้นรนของเจ้านก คงปลุกสัญชาตญาณ ให้เจ้าเหมียว ไปเก็บเหยื่ออย่างง่ายดายแน่ๆ

 

Dsc00308

 

  คิดแล้วก็ถอนหายใจ เหมือนใครบางคนเคยบอกว่า คนรอบข้างเราที่มีความทุกข์ ก็เหมือนแมลงตกน้ำ ตะเกียกตะกาย ถ้าเราได้ผ่านพบ แต่คิดว่า เดี๋ยวจะกลับมาช่วย บางทีแมลงนั้น อาจจมน้ำตายไปเสียก่อนแล้ว

เหตุเกิดในดงมะเขือพวง จึงเป็นการย้ำเตือนสติ

ของผู้เขียนขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งค่ะ