รอยจางความทรงจำ

 

 

การเดินทางห่างเหินใช่ห่างหาย
อยู่ผลัดถิ่นเพียงกายใช่รู้สึก
ความเปลี่ยนแปลงโยกย้ายคล้ายคิดนึก
ช่วงดื่นดึกความคิดถึงยิ่งเดินทาง


อยู่ห่างกันเพียงกายใช่ไหมนั่น
ความผูกพันมิเลือนเยือนหนีห่าง
เหมือนเธอฉันสร้างฝันการเดินทาง
จูงมือกันเคียงข้างบางขอบฟ้า

 

กระซิบบอกห้วงจิตยังคิดถึง
ห้วงคำนึงหวนไห้อาลัยหา
ใต้รอยยิ้มมิตรภาพอาบดวงตา
รู้เถิดว่าความทรงจำยังทำงาน


แต่วันนี้ขอบฟ้าไม่มจริง
สรรพสิ่งเกิดดับกับสังขาร
เหลือเพียงความทรงจำเป็นตำนาน
ผ่านอักษรกลอนกานต์...คิดถึงนัก....

 
                          กระต่ายใต้เงาจันทร์