เราไม่ใช่คนเก่งอะไรหรอกนะแต่มันดีใจมาก เลยอยากเล่าก็เรื่องเมื่อตอนที่ เราอยู่ 3/9 เราเรียนสายวิทย์-คณิต ซึ่งตอนม.3 เราขี้เกียจมาก เราเรียนบ้าง หลับบ้าง แอบอ่านการ์ตู บ้างหรือบางทีเราก็เอาขนมมากินในวิชา
เรียน ส่วนใหญ่เราจะไม่ค่อยสนใจเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ถ้าพูดถึงวิชานี้นะ โหย!รู้สึกเบื่อขึ้นมาทันทีอ่ะ เราก็เลยหลับในวิชาศาสตร์(หลัก) บ่อยที่สุด แล้ว วิชาวิชานี้เป็นครูฝึกสอน เราก็เลยกล้าหลับไง55+ เวลาครูสั่งงานอ่ะนะเราก็ลอกแต่โจทย์แล้วก็ส่ง55+ คงไม่มีใครทำอย่างเรา แต่ถ้ามีงานก็จะลอกเพื่อนส่ง ^0^ นี่คือวีรกรรมช่วงเทอม1 แต่พอเข้าสู่เทอม2 พ่อกับแม่เราก็เริ่มถามว่าเราอยากเรียนสายอะไรถ้าจบม.3 แล้ว เราก็บอกว่าเราอยากต่อม.4นะ แต่ไม่รู้ จะเรียนสายวิทย์หรือสายศิลป์พ่อกับแม่บอกว่า ถ้าเราเข้าสายวิทย์ เราจะมีสิทธิ์เลือกงานที่ดีได้มากกว่า ศิลป์ (แม่บอกเรานะ55+) เราก็เลยต้องใจเรียนมากขึ้น เพราะ เรามีเป้าหมายคือเรียนสายวิทย์-คณิตเราเลยต้อง คณิตไม่ได้แน่ๆ เพราะมันยากเว่อร์ ToT กลัวแม่ว่ามากและ กลัวต่อ ม.4 สายวิทย์-คณิตไม่ได้ พอถึงวันที่อาจารย์บอกคะแนนคณิต อ่ะนะใจเต้น คึก ตัก เลย ปรากฎว่าเราได้ 77 เต็ม100 แทบกรี๊ดอีก แค่ 3 คะแนนก็ได้เกรด 4 อ่ะ เสียดายมาก แต่ยังดีกว่าได้เกรด1 แหละเนาะ คะแนนที่ได้นี่ก็เป็นเพราะเราตั้งใจทำงานมากขึ้น ขยันมากขึ้น อ่านหนังสือทบทวนบทเรียนมากขึ้น และเรื่องนี้แหละที่เราภุมิใจ มากตั้งแต่ที่เรียนคณิตศาสตร์ ม.1 – ม.3 ^-^
