ชีวิตนี้...ไม่ได้ทำอะไรแล้วจะเสียดายที่สุด....ถ้าไม่ได้ใช้เวลากับใครจะเสียใจที่สุด.

เริ่มต้น...ที่...ตอนจบ

                                             

                  เมื่อได้มีเวลาในการอยู่กับตนเองเงียบๆคนเดียวในช่วงที่ไม่สบายได้พักผ่อน สวดมนต์ อ่านหนังสือ......มีนักศึกษามาเยี่ยม...ช่างรู้ใจจริงๆ หิ้วหนังสือมาฝาก ซึ่งเป็นของเยี่ยมที่ชอบมากที่สุด..." อัจฉริยะสร้างสุข "เขียนโดยคุณหนูดี วนิษา เรซ เป็นหนังสือที่น่าอ่านมาก เนื้อหาในหนังสือโดยรวม พูดถึง " จิตวิทยาเชิงบวก  เรื่องราว ในหนังสือที่ดิฉันรู้สึกประทับใจเป็นพิเศษก็ คือ " เกมเริ่มต้นที่ตอนจบ "คุณหนูดีได้แนะนำให้เราเล่นเกมนี้ โดย

.......จินตนาการตัวเองตอนเป็นคนชราอายุ 80 ปี นอนอยู่บนเตียง ครุ่นคิดถึงชีวิตที่ผ่านมาและมีคำถาม 2 ข้อเป็นโจทย์ใหญ่ นั่นคือ...

- - อะไรที่ชีวิตนี้ถ้าเราไม่ได้ทำแล้วจะเสียดายที่สุด

- - ใครที่เราไม่ได้ใช้เวลาด้วยแล้วจะเสียดายที่สุด         
                        
คำถามสั้นๆเพียง 2 ข้อ แต่อาจทำให้หลายคนต้องนิ่งคิด และบางคนต้องเปลี่ยนแนวทางการดำเนินชีวิตใหม่

      

 เป็นการเริ่มต้นด้วยการมองเห็นภาพตอนจบ...

............ลองหาเวลาเงียบๆ...อยู่กับตนเอง...แล้วนั่งลง...หลับตา......แล้วจินตนาการภาพตัวเราตอนอายุสักแปดสิบ...โดยสมมติว่าเราจะต้องตายตอนอายุแปดสิบปี.....และเรากำลังเจ็บป่วยนอนอยู่บนเตียง.

..........หลังจากนั้น...ให้จินตนาการย้อนกลับไปมองทั้งชีวิตของเรา.ที่ผ่านมา......เราได้ใช้มันไปอย่างไรบ้าง.....

                                  

................เราใช้เวลาของเราทำอะไรไป..................

          ................เราวิ่งตามอะไร....................

        ................เราวุ่นวายกับอะไร...............

                              

      ......เรารักใคร.............

       ................เราไม่รักใคร......................

.........ความทุกข์ของเราเป็นผลมาจากอะไร.................

 .........ความสุขของเราเป็นผลมาจากอะไร...................

.......ชีวิตนี้...ไม่ได้ทำอะไรแล้วจะเสียดายที่สุด.........

    .......ถ้าไม่ได้ใช้เวลากับใครจะเสียใจที่สุด......

              คำถามเหล่านี้...ท่านตอบได้กระจ่างชัดมั้ย.........

          จะเห็นได้ว่ามีบางช่วงเวลาที่มันขาดหายไป...เราได้ใช้มันไปอย่างน่าเสียดาย  บางช่วงเวลาเราไม่ได้ใช้อย่างที่เราใช้อยู่ มีภาระกิจบางอย่างที่เราไม่ตั้งใจทำ...มีเพื่อนบางคนที่เราอาจเลิกคบ...สารพัดสิ่งที่เราระลึกถึง...ทำให้เรามีเวลาตั้งสติ...และคิด...ทบทวนบทบาทต่างๆ....

                       ลองทำดูนะคะ...ดิฉันหลับตาร้องไห้มาแล้วจึงอยากนำมาเล่าว่า...เป็นเกมที่ทำให้เราได้ย้อนกลับไปมองชีวิตจากอวสานมาจุดเริ่มต้น... เป็นการใช้สมองให้เต็มที่คุ้มค่า เพื่อให้ชีวิตมีสุขครบด้าน โดยมองชีวิตจากมุมมองที่ห่างออกไปแล้วมองย้อนกลับมาจากวันสุดท้ายของชีวิต กับคำถามไม่กี่คำถาม...ง่ายๆ...ลึกซึ้ง....แต่สามารถเปลี่ยนชีวิตในทางที่ดีขึ้น....   

                         ด้วยจิตคารวะ

                             มาตายี