ส่งเมลให้เพื่อนแต่เขาไม่ได้รับ

  เช้าวันจันทร์ เขียนจดหมายขอบคุณMr.Lที่ลูกแปลให้ พยายามส่งแต่ส่งไม่ได้ ไปถึงโรงเรียนตอนเช้าให้ครูนภาพรรณช่วย ก็เหมือนที่เราทำตอนนี้ก็ส่งไปได้ เลยรู้ว่าทุกเมลที่เราเคยส่งให้ครูนภาพรรณเขาไม่ได้รับเลย อ้าว! แล้วเราส่งให้ลูกที่ออสเตรเลีย...อเมริกา ลูกตอบมาทุกครั้ง มันยังไงกัน...  งง วันนี้เรื่องแรกที่ต้องทำคือรวบรวมผลงานส่งกลอนเข้าประกวดในวันสุนทรภู่ เด็กป.4 ทำไม่เสร็จก็ให้ครูประจำชั้นดูแล เพราะเด็กแต่งกลอนเป็นแล้ว ให้งานชิ้นใหม่กับนักเรียนชั้นป.5 นักเรียนหญิงเข้าใจวิธีการแล้ว นักเรียนชายยังทำงานเก่าอยู่  เสียงดังจากเครื่องจักรในการก่อสร้างนี่ทำให้ต้องพูดกันเสียงดัง ครูอารีบอกว่า ต้องทนไปอีกตั้ง5 เดือน ก็สร้างอาคารทั้งหลังนี่นะ บ่ายช่วยกันแต่งบร์อดหน้าห้องและบร์อดกลาง ได้ข้อคิดว่างานอนามัยที่เรารับผิดชอบอยู่น่าจะออกคำสั่งให้เป็นหน้าที่ของครูประจำชั้น แต่ก็เคยทำมาแล้ว ระดับประถมไม่มีปัญหา แต่มัธยมนี่ครูประจำชั้นให้เด็กทำเองได้ข้อมูลแบบมั่ว อย่างส่วนสูงลดลง เลยรู้ว่าให้เด็กทำและเครื่องชั่งพังทุกเทอม ปีนี้ซื้อเครื่องใหม่จนเด็กที่ตัวโตไม่กล้าชั่งกลัวจะกระจกจะแตก เราต้องยกไปให้ชั่งและดูการชั่งทีละคน ส่วนสูงให้เด็กวัดในห้องพยาบาลแล้วมาบอกที่ครู กว่าจะตามเด็กทั้งโรงเรียน เกือบ300คนก็กินเวลานะ เพราะเด็กไม่ได้อยู่ประจำห้อง และปีนี้จะไม่มีปัญหากับใครให้เสียอารมณ์อีกแล้ว เรื่องเจ้าหน้าที่อนามัยนี่แหละ