จาก บันทึกก่อน ที่ผมเล่าเรื่องการไปสอนเป็นวันแรกที่ มรภ.สุราษฎร์ธานี ผมขับรถกลับไชยาแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาติดตามความเคลื่อนไหวของนักศึกษาว่าเปิด Blog กันแล้วหรือไม่ และเขียนบันทึกกันอย่างไร  จนแทบไม่ได้นอนทั้งที่รุ่งขึ้นอีกวันจะต้องขับรถไปกลับร่วม 140 กิโลไปสอนอีก 2-3 วันติดๆกัน

   จะให้นอนได้อย่างไรล่ะครับ  ที่อ่านเจอมีทั้งที่ทำให้เราต้องไปชี้แนะเพิ่มเติม และติดตามชื่นชม  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอย่างหลังครับ คือได้พบว่านักศึกษาเขียนอะไรๆได้ดีมาก ก็เลยตามไป Comment เสริมความคิด ให้กำลังใจกันตามที่ควรทำ

     ส่วนหนึ่งของถ้อยคำที่ผมตามไปบอกกล่าวท้ายบันทึกได้แก่ ....

" ..   ติดตามมาอ่าน มาให้กำลังใจครับ  ขอให้เขียนต่อไปเรื่อยๆ รวมทั้งแวะเวียนไปทักทาย ต่อยอดความรู้กับผู้คนบ่อยๆ   

       อีกไม่ช้า "โลกใบเก่าจะกลับมา" หมายถึงโลกที่ผู้คนมีรอยยิ้ม ความจริงใจ ความเสียสละ และมีมิตรไมตรีต่อกัน .. "

  อีกตัวอย่างนึง

   " ....  ตามมาให้กำลังใจครับ .. นั่นคือการเรียนรู้  เรียนจากของจริงประสบการณ์ตรง มันจะเป็นความรู้สึก ความสำนึกที่ติดแน่น ยิ่งกว่าการอ่านการท่องจำใดๆทั้งสิ้น  ขอบคุณที่นำเสนอเรื่องดีๆมาแบ่งปันในสังคมแห่งการเรียนรู้แห่งนี้ครับ .. "

       ลองตามไปดูผลงานของนักศึกษาเหล่านั้นบ้างก็ได้ครับ

                                ที่บันทึก  นี้ .. นี้ .. นี้ .. นี้ .. และ  นี้