สภาพลมฟ้าอากาศบนเขา  นอกจากเย็นสบายแล้ว  ฝนตกชุกวันละหลาย ๆ เวลาและตกหนักด้วย  ตอนบ่ายขณะที่นักเรียนกำลังสรุปความรู้จากบันทึกการเรียนรู้เรื่องราวของ "วัดเขาคีรีวงกต" อยู่นั้น  มีนักเรียนหญิงชาวเขาตัวเล็ก ๆ มาบอกว่า "ฝงตกนั้งท่ง" เข้าใจว่าเมื่อมีฝนตกน้ำจึงท่วมพื้นสนามโรงเรียน  สักครูก็วิ่งจากไปและกลับมาบอกอีกหลายครั้ง  "นั้งท่งค่ะคู" จนกระทั่งนักเรียนชายตัวโตหน่อยมาบอกว่า "คุณครูครับน้ำท่วมห้องที่คุณครูนอนครับ"   เพราะพวกเรานอนที่ห้องเรียนชั้นอนุบาลและมีห้องน้ำอยู่มุมห้อง  วิทยากรชายคุณหนานเกียรติ คุณบอย คุณอิ๊ก ผอ.พรชัย  นอนฝั่งซ้าย  ส่วนผู้หญิงคือครูแมว ครูเทียนน้อยและฉันนอนฝั่งขวา 

         ตอนแรกเข้าใจว่ามีใครเปิดก็อกน้ำไว้แล้วลืมปิด ขณะนั้นเป็นเวลาบ่าย ๒ โมงกว่า ๆ  ฉันและคุณอิ๊กตามนักเรียนคนนั้นไป  พบว่าน้ำที่ไหลเป็นน้ำฝน  ไหลมาจากด้านนอกตรงห้องน้ำเข้ามาในห้องนอนผ่านตรงที่คุณอิ๊กนอนไหลออกไปหน้าระเบียง  เสื่อ ผ้าปูนอนและผ้าห่มเปียกเล็กน้อย มองไปด้านที่ผู้หญิงนอน  เห็นครูแมวยังนอนพักผ่อนเพราะทานยาเนื่องจากไม่สบาย  จึงจัดการเก็บเฉพาะที่เปียกออกไปผึ่ง  กระเป๋าและเสื้อผ้าบางส่วนของฉันยังอยู่บนที่นอนใกล้ ๆ กับครูแมว  เห็นว่าพ้นน้ำแล้ว 

         ต่อมาน้องหนานเกียรติบอกว่า "สงสัยพี่แมวโดนน้ำท่วมสลบไปแล้วมั้ง"  คิดว่าเป็นคำพูดหยอกล้อกันเล่น ๆ เวลาผ่านไปไม่นานครูแมวตื่นขึ้นและมาบอกว่าน้ำท่วมพื้นห้องเต็มไปหมดเลย  และท่วมรอบ ๆ ที่ครูแมวนอน  ฉันรีบไปดูพบว่าห้องนอนเต็มไปด้วยน้ำเจิ่งเต็มพื้น กระเป๋าและเสื้อผ้าของฉันก็จมอยู่ในน้ำ และเวลานั้นก็ยังไม่ได้อาบน้ำ  จึงมอบหมายงานให้น้องอิ๊กและน้องบอยเด็กหนุ่มนักกิจกรรม อดีตนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยในเมืองหลวง และจากมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  รับผิดชอบแทนครึ่งวันของวันจันทร์และประเมินผลการจัดกิจกรรมด้วย  

        พวกเราอยู่กันจนถึงสามทุ่มครึ่ง  ร่ำลาเด็ก ๆ ชี้แจงเหตุผลที่ต้องกลับบ้านก่อนปิดค่าย ฯ รอจนกว่าเด็กเข้านอนแล้วจึงพากันกลับบ้าน  ส่วนน้องหนานเกียรติเดินทางไปรับงานต่อที่จังหวัดน่าน 

        บันทึกหน้าจะเล่าเรื่องของน้องอิ๊กและน้องบอยกับความสามารถในการจัดกิจกรรมค่าย ฯ  การจัดกิจกรรมค่ายจิตอาสาฯ ครั้งนี้มีรสชาติและสีสันน่าประทับใจมาก