อาจารย์สั่งสเต็กเนื้อพร้อมเครื่องเคียงในการกินสเต๊กมากมาย แต่ผู้เขียนขาดสุนทรียในการกิน ไม่คุ้นชินทำให้ความอร่อยด้อยไปไม่หรอยอย่างที่คิด

             ไปนอนคุยปุจฉา วิสัชนา ค้นหาธรรม กับพระวัดละหาร จนได้เวลาพระออกบิณฑบาตร ก็ออกจากวัดพร้อมนักบิน(บิณบาตร) มาแยกทางกัน พระส่งเพื่อนขึ้นแท๊กซี่ พระไปทำหน้าที่นักบินต่อ

           แท๊กซี่มาส่งที่สวนสามพรานบ้านลูกเขย อาบน้ำแต่งตัวเสร็จโทรหาอาจารย์ ขจิต  อาจารย์บอกว่าเข้าได้เลยกำลังรอ ชวนลูกเขยให้ไปส่งที่ มหาวิทยาเกษตรกำแพงแสน(ไม่หลับไม่นอนไม่พักไม่ผ่อน แต่ก็นอนหลับมาในรถ)

อ.ขจิต อ.สามารถเดินดูสวน

          มาถึงม.เกษตรอจารย์ขจิตบอกให้รอหน้าคณะวิศวะจะออกมารับ (หลงกันหลายเวลา อาจารย์นึกว่าเข้าทางประตูหน้า แต่เรามาเข้าประตูหลัง)

       ในที่สุดเส้นทางที่หลงก็มาบรรจบพบกันได้เมื่อการสื่อสารตรงกัน อาจารย์ขับมอเตอร์ไซค์ออกมารับ พาไปพบกับอาจารย์ สามารถ เศรฐวิทยา ผู้ชำนาญการด้านมะนาวมะกรูด  เมื่อสองอาจารย์ได้พบกันจากการสนทนาได้รู้ว่าอาจารย์สามารถมีกิจธุระที่อยุธยาก็ต้องยกเลิก อาจารย์ขจิตเองก็งานยุ่งจนหาเวลาอยาก ผู้เขียนเองก็อยากจนด้วยเวลา มาพักผ่อนแต่ยังต้องการนำสิ่งดีๆเรื่องมะนาวไปฝากชาวเกษตร ดีกว่าซื้อข้าวหลามกลับไปฝาก แล้วคนยุ่งทั้งสามก็มาทำงานกันโดยการเยี่ยมชมที่ทำงานอาจารย์สามารถ แล้วไปต่อกันที่แปลงสาธิตมะกรูด กลับเข้าพิพิธภัณฑ์แมลง จนถึงเที่ยงได้รับความรู้เรื่องมะกรูดมะนาว ในเบื้องต้นคงต้องนำเกษตรกรเข้ามาอบรมแล้วไปขยายผลให้คนได้ปลูกได้มีมะนาวมะกรูดเป็นของตนเอง

มะกอกหน้าสนง.อ.สามารถ

         แยกกับอาจารย์สามารถ  แล้วอาจารย์ขจิตก็พามากินอาหารเที่ยงที่ในม.เป็นร้านเสต็กอาจารย์ยื่นเมนูให้เลือกอาหารชื่ออาหารไม่คุ้นชินไม่เคยผ่านสายตา แต่ก็เลือกสเต็กปลามาหนึ่งอย่าง อาจารย์สั่งเสต็กเนื้อพร้อมเครื่องเคียงในการกินสเต็กมากมาย  แต่ผู้เขียนขาดสุนทรียในการกินไม่คุ้นชินทำให้ความอร่อยด้อยไม่หรอยอย่างที่คิดเพราะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่กินสเต็ก(นึกถึงตอนที่ชวนเพื่อนชาวกรุงมากินข้าวยำ กินข้าวมันแกงไก่ที่ปากพะยูน เขาก็ผสมเครื่องปรุงเครื่องเคียงไม่ถูกสูตรเช่นเดียวกัน)

      อาจารย์ขจิตกรุณาแนะนำบอกเล่าการกิน  ทั้งแนะนำอาจารย์ที่มาทานอาหารหลายคนให้รู้จัก แต่จำไม่ได้ แต่ที่จำได้คืออาจารย์ที่ไม่ได้มทานอาหาร คืออาจารย์ ดร.ทิพย์วัลย์  ศรีจันทร์ รู้สึกคุ้นชิน จำชื่อท่านได้เป็นอย่างดี 

       กินอาหารเสร็จคิดว่าจะบอกลาอจารย์ขจิต ด้วยความเกรงใจ  แต่อาจารย์ยังมีน้ำใจ พาไปเยี่ยมชมมหาวิทยาลัย  ให้ความพึงพอใจ ให้ความประทับใจ ผู้มาเยือนเป็นการประชาสัมพันธ์สิ่งดีๆของมหาวิทยาให้คนภายนอกเป็นกระบอกเสียงประชาสัมพันธ์ นำผู้เขียนไปชมปาล์มพระเทพในสวนนานาพันธ์ปาล์ม  .....

       ร้อนแดดเที่ยงน่าจะนั่งทำงานในห้องแอร์ แต่อาจารย์นำเดินพาผู้เขียนชมสวนปาล์ม แนะนำสถานที่ประชุม ทั้งยังนำไปหาของที่ระลึกของมหาวิทยาลัยให้แขกผู้มาเยือน ร้อนหนักพักเดินมากินน้ำกัน

      บ่ายสองกว่าๆลูกเขยก็โทรมาว่ารออยู่หน้ามหาวิทยาลัย อำลาด้วยอาลัย คารวะกัลยาณมิตรอาจารย์ขจิตดอ๊กเตอร์ติดดินมิตรที่ได้พบพานในงาน โกทูโน ฟอรั่ม ครั้งแรก  ไม่นึกไม่ฝันว่าอาจารย์จะให้เกียรติ  ให้ความสำคัญ กับผู้มาเยือนอย่างมากมายเกินคำบรรยาย

มะกรูดปลูกเมล็ด มีหนาม

มะกรูดตอนกิ่งไรเหนาม

แจกันสามารถ

ลูกอะไรไม่รู้

 

ปาล์มเคราฤาษี