สีข้าง รถยนต์

เอาสีข้าง..เข้าถู

            ทุกทุกวัน ครูป.1 กับ ลูกอิฐ จะพากันไปไหนๆ ไปโรงเรียน ไปเที่ยว กับรถยนต์คันนี้ สองคนแม่ลูกกับรถคันเล็กๆ สะดวกและประหยัดตอนเช้าไปลูกไปส่งโรงเรียน เย็นรับลูกกลับบ้านก่อนเข้าบ้าน ..นี่คือวงจรชีวิต..

 

 

        เช้าๆของทุกวัน ก็ต้องฝ่าฝันไปบนถนนที่ทุกคนพากันเร่งรีบ  ไปส่งลูกหลาน ไปทำงาน และไป...ฯลฯ บนถนนจะเต็มไปด้วยสารพัดรถ(หลายคนก็ต้องเป็นแบบนี้) เรียกว่า"ได้บริหารสมอง"และร่างกายเตรียมพร้อมตั้งแต่เช้า  ผ่านไปกลางตลาดสด  ทุกวัน

 

 

        แต่เมื่อวันที่ฝนตกหนัก ครู ป.1 ไปรับลูกที่โรงเรียน ฝนตกหนัก นักเรียนทุกคนเดินตากฝน"เปียก" จนโชก ความที่กลัวลูกจะเปียกฝนก็เลยรอให้คนน้อยๆ แล้วเลี้ยวเข้าไปรับลูก...โอ้.!.ประตูโรงเรียนแคบเกินไป ครู ป.1 ก็เลย"เอาสีข้าง(รถ)..เข้าถู"กับประตูโรงเรียนซะ..

                  แบบที่เห็นนี่แหละค่ะ..สุภาษิตไทย..ใช่ได้ไหมคะ??

เจ้าอิฐ มามองดูแล้วบอกว่า"สงสาร ! รถนะแม่..หนังถลอก"