ค่ายอาสาเยียวยาผู้ป่วยโรคไต ร.พ.หนองคาย มีผู้มาร่วมงานคับคั่งและอบอุ่น
นอกจากผู้ป่วยไตวาย ทั้งที่เปลี่ยนถ่ายไต ฟอกเลือด ล้างทางช่องท้อง ที่มาพร้อมกับญาติผู้ดูแลแล้ว ยังมีบุคลากรของโรงพยาบาลหนองคาย และกัลยาณมิตรจาก GotoKnow
สำหรับกัลยาณมิตรจาก GotoKnow ที่มาร่วมงานกว่า ๑๐ คน
เจ้าภาพ คือ นาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์ และสมาชิกในพื้นที่ pa_daeng และ เกษตร(อยู่)จังหวัด
หัวเรี่ยวหัวแรงอีกคนของงานนี้คือ ♥paula .`๏'- ที่ปรึกษาตัวน้อย.`๏'-
ทีมงานจากโรงพยาบาลศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น มาหลายท่าน ทั้ง ประกาย~natachoei ที่~natadee,
กุ้งนาง สุธีรา และ ไก่...กัญญา
นายสายลม อักษรสุนทรีย์ จากธนาคารออมสิน จ.ร้อยเอ็ด ผู้มีบ้านเกิดอยู่ จ.หนองคาย
สุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ ดีเจเสียงหวานจาก อ.กระนวน จ.ขอนแก่น
แผ่นดิน เดินทางจากมหาวิทยาลัยมหาสารคามมาพร้อมคู่ใจ และนักศึกษาเกือบ ๑๐ คน
และ ผม ที่เดินทางจากสันขวานฝั่งตะวันตกไปยังคมขวานด้านบนฝั่งตะวันออก
พิธีเกิดเริ่มขึ้นหลัง ๐๙.๐๐ น. โดยรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลท่านหนึ่ง คุณหมอพิสิฐ เป็นผู้กล่าวรายงานความเป็นไปเป็นมา ผู้ทำหน้าที่พิธีกรก็คือ พี่นาง – มณีวรรณ
หลังพิธีเปิด เป็นการบรรยายให้ความรู้ของคุณหมอพิสิฐ ซึ่งผมได้เล่ารายละเอียดไว้บ้างแล้วในบันทึกก่อนหน้านี้
ก่อนเข้าสู่กิจกรรมที่เตรียมไว้ ก็มีการแนะนำทีมงานซึ่งเป็นสมาชิกจาก GotoKnow โดยพี่นาง-มณีวรรณเป็นผู้แนะนำ
กิจกรรมเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ การเตรียมความพร้อมผู้เข้าร่วม (บางคนเรียกว่ากิจกรรมละลายพฤติกรรม แต่ผมไม่อยากเรียก) เริ่มขึ้นหลังจากนั้นโดยน้องพอลล่าและมะเดี่ยว ต่อด้วยการทำสมาธิโดยใช้ท่าทางประกอบเพลงดั่งดอกไม้บานของเสถียรธรรมสถาน
จากนั้นเป็นกิจกรรมจับคู่เรื่องเล่าเรื่องราวประทับใจของตนเองในวัยเด็ก กิจกรรมนี้และก่อนหน้าพอลล่าเป็นผู้ดำเนินการ
ก่อนเลิกกิจกรรมพักรับประทานอาหารในช่วงเที่ยง กุ้งนางร้องเพลงโชว์ เป็นที่ถูกอกถูกใจของทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแล บ้างก็ลุกไปฟ้อนอย่างสนุกสนาน
และก่อนจะเริ่มกิจกรรมภาคบ่ายผู้ป่วยท่านหนึ่งก็อาสาขึ้นมาร้องเพลงขับกล่อมผู้เข้าร่วมด้วยความม่วนซื่นไม่แพ้กัน
ทีมงานของ อ.พนัส มาหลังเที่ยง
กิจกรรมช่วงเที่ยงเริ่มจากการแนะนำทีมงานที่มาใหม่ ต่อด้วยการร้องหมอรำประกอบการเป่าแคน ผมเองฟังออกเป็นบางช่วงแต่จำแนกไม่ได้ว่าเพลงที่เล่นและร้องไปหลายเพลงนั้นมีเพลงอะไรบ้าง และเป็นเพลงแบบไหนบ้าง กิจกรรมชุดนี้สร้างความประทับใจให้บรรดาผู้ป่วยและผู้ดูแลไม่น้อย จนเลิกแล้วก็ยังขอต่ออีก
กิจกรรมถัดมาเป็นหน้าที่ผมดำเนินการ คือ การจับกลุ่มพูดคุยเรื่องราวความรู้สึกของตนเองต่อภาวะที่ตนเองเผชิญอยู่ ทั้งในฐานะผู้ป่วยและผู้ดูแล โดยขอให้แต่ละกลุ่มมีสมาชิกราว ๖ – ๘ คน ผู้ป่วยและผู้ดูแลที่มาด้วยกันขอให้แยกไปอยู่คนละกลุ่ม ในแต่ละกลุ่มขอให้ประกอบด้วยทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแล ซึ่งใครอยากจะอยู่กลุ่มไหนกับใครก็ได้ตามสะดวก ทั้งนี้จะมีทีมงานจาก GotoKnow และทีมนักศึกษาเข้าไปร่วมเรียนรู้ในแต่ละกลุ่มย่อยด้วย
หลังจากนั้นก็ให้แต่ละกลุ่มเลือกเรื่องที่ประทับใจที่สุดในกลุ่ม ออกมาเล่าให้กลุ่มใหญ่ฟัง ช่วงนี้เป็นหน้าที่ของพอลล่า
ช่วงสุดท้าย ซึ่งมีคุณหมอรองผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาคุณภาพ ซึ่งมานั่งสังเกตุการณ์อยู่เป็นระยะตลอดทั้งวัน มากล่าวสะท้อนการจัดกิจกรรมและขอบคุณทีมงาน พร้อมกับมอบของที่ระลึกให้แก่ทีมงานที่เดินทางมาช่วยงาน
กระทั่งถ่ายรูปหมู่ก็ถือเป็นสิ้นสุดงาน ต่างคนต่างแยกย้ายเดินทางกลับ
ถึงดอยแล้วใช่ไหมคะ
สรุปได้ชัดเจน มองออกเลยว่าใครที่ไม่ได้ไปร่วม จะเห็นภาพ พี่ยังไม่ได้นำภาพขึ้น
มาปรบมือให้ ฅ ฅน ทำดี มี จิต สาธารณะ ครับ
น่าชื่นชมและยินดีค่ะ
มากราบขอบพระคุณ ท่านพี่หนานเกียรติค่ะ
พอลล่าได้เรียนรู้ จากพี่หลายอย่างเลยค่ะ
ความมุ่งมั่น ต้งใจ สูงมากๆ
เก็บประเด็น เก๊ง เก่ง เขียนเล่า ได้บรรยากาศมากมาย อิอิ
เอาเป็นว่า คราวหน้า มาอีกนะคะ พี่ชายคนเก่ง
สวัสดีครับพี่ไก่
เมื่อ จ. 10 พฤษภาคม 2553 @ 07:55
#1990569 [ ลบ ] [ Report Abuse ]
สวัสดีครับท่านอาจารย์
เมื่อ จ. 10 พฤษภาคม 2553 @ 08:08
#1990584 [ ลบ ] [ Report Abuse ]
สวัสดีครับ
เมื่อ จ. 10 พฤษภาคม 2553 @ 08:50
#1990647 [ ลบ ] [ Report Abuse ]
สวัสดีคุณน้อง
เมื่อ จ. 10 พฤษภาคม 2553 @ 13:47
#1991045 [ ลบ ] [ Report Abuse ]
มาติดตามกิจกรรมดีๆ ค่ะ...เสียดายจังที่ไม่มีโอกาสไปร่วมแจม ^^
สวัสดีครับคุณหมอ
เมื่อ จ. 10 พฤษภาคม 2553 @ 16:41
#1991363 [ ลบ ] [ Report Abuse ]
ไปชมภาพที่บันทึกของพี่ได้ค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
คนไข้พี่บอกว่าถ้าเป็นอย่านี้คงจะไม่ตาย
น้องหนานเกียรติ สรุปเป็นเรื่องราวเรียงลำดับดีนะคะ จะให้เป็นนักเขียนอีกคน ซะเป็นไรเนาะ เก่งๆๆๆคะ ลำดับเรื่องราว ตั้งแต่ต้นจนจบ อือ เห็นนั่งเขียนเอา เขียนเอา เสร็จก็ได้เรื่องได้ราว มากกว่าพี่สุ หายเหนื่อยแล้วใช่ไหมคะ
-น้องหนานเกียรติพิมพ์ใส่ WORD ข้างนอกแล้วก็อปมาใส่ GTK ทีหลังใช่ไหมคะ ทีนี้พี่สุขอตัวหนังสือ นี่แหละเท่าที่พี่สุพิมพ์นี่แหละ ฟร้อนอังสนา ขนาด 20 คะ พี่สุแก่แล้ว สายตาไม่ดี อยากให้น้องหนานเกียรติขยายขนาดตัวพิมพ์ ตามจริงเขาก็มีกด กกไก่ ข้างบนขวา กดแล้วมันไม่ใหญ่ คะ
-ทีนี้ถึงน้องหนานเกียรติ เขียนยาว แต่ถ้าตัวหนังสือใหญ่ พี่สุก็อ่านสะดวกตา แล้วก็คิดตามได้ไม่สะดุดคะ ทำไมพี่สุถึงไม่ค่อยเข้ามาเยี่ยม คนไหนพี่สุเห็นตัวหนังสือเล็กแล้วจะถอยเลยคะ ตามจริง มันก็มีขยายอ่าน ตาม % ข้างล่างบล็อกทางขวามือ ถ้าเราขยาย%ปั้ป พอเรากดเม้นท์ ตัวหนังสือเม้นท์ จะตัวเล็กลง เวลาอ่านต้องมาขยายอีกคะ พี่สุก็แก่แล้ว นะ