การเดินทางไปเวียงจันทน์ครั้งนี้มีจุดหมายไปเยี่ยมชมศิลปวัฒนธรรม ธรรมชาติและวิถีชีวิตของชาวลาวมากกว่า  เมื่ออิ่มท้องกับการจ่ายแพงแล้ว  ออกมาขึ้นรถได้มองเห็นกำแพงวัดสวยงามเป็นทิว  ถือโอกาสแวะเข้าไปชมวัดเป็นแห่งแรก ขณะที่เดินชมรอบ ๆ วัดและถ่ายภาพนั้นได้ยินเสียงเด็ก ๆ เหมือนมีโรงเรียนอยู่ใกล้ ๆ พนักงานขับรถบอกว่าเป็น"โรงเรียนประถมศึกษา" ของรัฐบาล  ได้เข้าไปแอบด้อม ๆ มอง ๆ ตามประสาของครู

           พร้อมกันได้รับการทักทายจากเจ้าบ้านมาจากอาคารเรียนและสวัสดีพวกเรา เชื้อเชิญให้ขึ้นไปบนอาคาร  พวกเราแนะนำตัวและเป้าหมายของการมาเที่ยว  และขออนุญาตสนทนาถามไถ่  ซึ่งได้รับความกรุณาด้วยดี 

         ทำให้ทราบว่าการจัดการศึกษาของประเทศลาวก็มีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ก้าวทันโลกละสังคมเช่นกัน

          ชั้นประถมศึกษามีหลักสูตร ๕ ปี (ป.๑-ป.๕) /มัธยมต้นเดิมมีหลักสูตร ๓ ปี และปีนี้ได้ขยายหลักสูตรออกไปอีก ๑ ปี /มัธยมปลายมีหลักสูตร ๓ ปีเช่นกัน  แต่ชาวลาวมักจะเรียกว่า ม.๑-ม.๔ และ ม.๕-ม.๗

        โรงเรียนนี้มีนักเรียน ๑๖๕ คน มีครู ๖ คนเป็นผู้หญิงทั้งหมดคือครูประจำชั้น ๕ คนและผู้อำนวยการอีก ๑ คน  โรงเรียนประถมศึกษาส่วนใหญ่ที่เป็นของรัฐจะตั้งอยู่ในวัด  นักเรียนสามารถวิ่งเล่นได้ที่เดิ่น (สนาม) หากครูมีความจำเป็นมาสอนไม่ได้จะมีพระสงฆ์มาสอนแทน 

         ภาคเรียนที่ ๑ โรงเรียนเปิดเรียนเดือนกันยายน-มกราคม ภายหลังที่นักเรียนเส็ง(สอบ) จะปิดเพียง ๑ สัปดาห์ 

          ภาคเรียนที่ ๒ โรงเรียนเปิดเรียนเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคมภายหลังที่นักเรียนเส็ง(สอบ) จะปิด ๓ เดือนคือมิถุนายน กรกฏาคมและสิงหาคม เพื่อให้นักเรียนไปช่วยพ่อแม่ทำนา ทำสวน 

           การแก้ไขปัญหานักเรียน เป็นความร่วมมือของครู โรงเรียนและภาครัฐ นักเรียนที่เรียนช้าให้เรียนซ้ำชั้นได้ไม่เกิน ๒ ปี โดยครูจะต้องไปเข้ารับการอบรมเพื่อนำนวัตกรรมมาใช้กับนักเรียนกลุ่มนี้  ส่วนนักเรียนขาดแคลนจะได้รับยกเว้นพันธะการใช้จ่ายจำนวน ๕๐๐๐ กีบ (๒๐๐ บาท)และได้รับเครื่องนุ่มห่มตามสมควร หากมีทุนการศึกษาจะต้องไปเบิกจากหอวัฒนธรรมแห่งชาติ  นักเรียนที่เรียนดีมีความเป็นเลิศทางวิชาการจะได้รับรางวัล  พาไปทัศนศึกษาเพื่อเสริมประสบการณ์ 

          หลักสูตรการสอนมี ๘ วิชา  เรียงตามลำดับความสำคัญคือ คณิตศาสตร์  ภาษาลาว โลกอ้อมตัว (สุขภาพ วิทยาศาสตร์ หน้าที่พลเมืองดี ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สุขภาพ) พลศึกษา ศิลปกรรม หัตกรรม ศิลปะดนตรีและภาษาอังกฤษ 

          คุณวุฒิของครู  หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลายแล้ว จะต้องเรียนหลักสูตรครูบำรุง ๑ ปี  เรียกว่าครูชั้นต้น  ๓ ปีเรียกว่าครูชั้นกลาง เรียน ๗ ปีเรียกว่าครูชั้นสูง  ครูผู้หญิงอยู่ในราชการโดยกำหนดเกษียณอายุเพียง ๕๕ ปี ส่วนครูชาย ๖๐ ปี  และทราบว่าผู้ที่ลาออกจากราชการส่วนใหญ่ไม่ได้เบื่อหน่ายในอาชีพครูและเนื่องจากบ้านไกลย้ายไม่ได้และการเจ็บป่วย

         ทั้งผู้อำนวยการโรงเรียนและคณะครูให้การต้อนรับ  และสนทนากันด้วยอัธยาศัยที่โอบอ้อมอารี ยิ้มแย้มแจ่มใสและประทับใจอย่างยิ่ง ซึ่งผู้อำนวยการโรงเรียนถือว่าการสนทนาของพวกเรานับเป็นการถอดบทเรียนร่วมกัน...อ่านได้จากบันทึกข้างล่างค่ะ