ท่องเที่ยวไปในสุดหล้าขอบฟ้าดิน...

แว่ววอนเว้าเคล้าเสียงดีตีรอคอย

นั่นนกน้อยต้อยตีวิดคิดส่งเสียง

อี๋อ๋ออ้อนวอนว่าเว้าเคล้าคลอเคียง

มามองเมียงฟังเสียงนกกู่ก้องไพร

 

กาเหว่าวอนเสียงหวานผสานมา

แก้วไก่กาพากันร้องก้องเสียงใส

กบเขียดร้องจักกะจั่นเจ้าเรไร

ร้องดังไปในทั่วทิศจิตจดจำ

 

มองเวลาตีห้าตอนก่อนรุ่งราง

มองทิศทางสว่างไฟในมืดค่ำ

วังเวงเสียงสกุณามาลำนำ

เงามืดดำยังหยอกยืนผืนแผ่นดิน

 

ธรรมชาติสะอาดใจในยามเช้า

มองคนเราเหมือนนกกามาไกลถิ่น

ท่องเที่ยวไปในสุดหล้าขอบฟ้าดิน

ก่อนโบยบินหวนคืนรัง..ฝังร่างตน...