ถ่ายไม้ใหญ่และแอ่งน้ำ น้ำตกชั้นเล็กๆ มาฝากให้ชมกัน ลดดีกรีความร้อนแรงของสถานการณ์การเมืองที่ร้อนระอุได้เป็นอย่างดี

          วันเสาร์ที่ผ่านมาจะไปเช็งเม้งที่พังงา นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้ไปสระนางมโนราห์นานมากแล้ว เคยไปครั้งสุดท้ายตอนเนติ์กับนิวยังเล็ก ก็เลยบอกเนติ์นิวว่าจะไปถ่ายรูปที่สระนางมโนราห์ใครสนใจอย่าลืมเตรียมความพร้อมเรื่องกล้องไปด้วย ผมก็จะได้ถือโอกาสลองกล้อง แคนนอน ๕๕๐ ดี ซึ่งซื้อได้ในราคาตัวแทนอดไม่ได้เพราะได้คืนเงินภาษี แฮ่ะๆ กับซื้อขาตั้งกล้องแบบหัวบอล (ซื้อมาก่อน) อยากไปลองของว่างั้นเหอะ

        สระนางมโนราห์เป็นวนอุทยาน ป่ามีความอุดมสมบูรณ์ ต้นไม้ใหญ่มีมาก แต่เสียดายว่าน้ำไม่เยอะเพราะมันแล้ง เดินไปตั้งกล้องจะถ่ายภาพเจอหัวหน้าวนอุทยานเข้ามายกมือไหว้ อ้าว..เป็นคนพังงาด้วยกัน น้องเขาบอกว่าดีว่าก่อนที่ผมจะไปหนึ่งอาทิตย์มีฝนตกลงมาพอสมควรจึงมีน้ำบ้าง แต่...ผมไม่มีเวลาถ่ายภาพเต็มที่เพราะ....มีคนรู้จักมาปรึกษาข้อกฎหมายเกี่ยวกับมรดก เขาเข้าใจว่าผมรับราชการอยู่พังงาจึงตรงไปที่บ้านพ่อแม่ผม ผมก็ไปเช็งเม้งพอดีกว่าจะคุยกันจบ มีการรำลึกถึงความหลังด้วย รวมแล้วสองชั่วโมงกว่า แถมคืนวันเสาร์ต้องกลับไปเป็นเจ้าภาพงานศพคุณพ่อของพรรคพวกกันทั้งครอบครัวที่ภูเก็ตเพราะเขาทำงานติดกับร้านของน้องเนติ์

        ที่สระนางมโนราห์มีน้ำตกลงมาเป็นชั้นๆแต่ละชั้นไม่สูง มีลักษณะเป็นแอ่งเล็กแอ่งน้อย สวยงามมาก ช่วงวันหยุดก็มีคนมาเที่ยวมากพอสมควร สังเกตได้จากร้านค้าที่ขายส้มตำ เครื่องดื่ม ไก่ย่าง หมูปิ้ง ฯลฯ ผมไปถึงบ่ายสามโมงกว่า อากาศก็อ้าวๆหน่อย แต่สีน้ำไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ คงต้องรอหน้าฝนน้ำน่าจะใสกว่านี้ และน่าดูกว่านี้ เนติ์นิวก็แยกกันถือกล้องคนละตัวออกไปเดินถ่ายภาพตามจุดที่ตัวเองชอบ เราตกลงกันว่าเดี๋ยวมาถ่ายใหม่เพราะยังไม่สะใจ

        พืชพันธุ์ไม้ที่นี่มีมากมาย แต่ผมไม่มีเวลาเก็บรายละเอียดไม้ป่า เพราะมีหลายแบบ ดอกเล็กๆที่หากถ่ายมาโครน่าจะสวย แต่ก็ไม่มีเวลาเจาะรายละเอียด ก็เลยถ่ายไม้ใหญ่และแอ่งน้ำ น้ำตกชั้นเล็กๆ มาฝากให้ชมกัน ลดดีกรีความร้อนแรงของสถานการณ์การเมืองที่ร้อนระอุได้เป็นอย่างดี

        กลับมาอยู่กับธรรมชาติเหอะ....สงบสุข...สะอาด...สว่าง...กว่ากันเยอะเลยครับ ไปเที่ยวบ้านผมกันไหม...มีที่เที่ยวเยอะเลยครับ.