เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ชวนคิด จากละคร

คงจะเป็นเพราะความเบื่อหน่ายในบรรยากาศการบ้านการเมืองที่รุมล้อมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน หรืออย่างไรก็สุดแล้วแต่ ตามปกติ แม่ต้อย ไม่ค่อยนิยมดูรายการทีวีสักเท่าไหร่ เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจจากงานที่ทำประจำวันแล้ว  สิ่งที่ชอบมากที่สุดคือการหาหนังสือดีดีอ่าน จนกว่าจะหลับไปเอง

แต่เมื่อประมาณสักหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ มีรายการทีวีช่องหนึ่ง เสนอละครย้อนยุค ที่แม่ต้อยจำได้ว่าดูมาแล้วตั้งแต่เป็นสาวๆ คราวนี้ เขาเอามาเล่นอีกครั้งหนึ่ง เรื่องนี้คือ ทัดดาว บุษยา

แม่ต้อยเปิดทีวีกดไปกดมา เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามประสาคนที่เบื่อง่าย ก็พอดีไปเจอช่องนี้พอดี ก็นึกในใจว่า เอาละดูเรื่องนี้แหละ มันครึ้มอกครึ้มใจดี  ทำให้ระลึกถึงยามเยว์วัย ก็กระชุ่มกระชวยดีแท้ๆ อิอิ

ที่น่าขำคือ ตอนที่ละครนี้ออกอากาศ ก็มักจะตรงกับเวลาที่ลูกชายทั้งสองจะมีรายการฟุตบอลสุดโปรดเสียด้วยทุกทีสิน่า..

“  แม่ดูละครอะไรนะ” เสียงลูกชายคนโตถาม..

ยังไม่ทันที่แม่ต้อยจะตอบเลย คำถามที่สองก็ตามมาติดๆ

“  แม่ ดูอย่างไร  ไม่รู้หรือว่า ที่เขาปลอมเป็นผู้ชายนะ มันไม่เหมือน.. ใครเขาเชื่อ..”

เอาเหอะน่า  แม่ต้อยคิดในใจ ใครจะสงสัยก็ช่าง จ้าวน้อยไม่สงสัยก็พอ ฮ่าๆๆ

ในที่สุดแม่ต้อยก็สามารถฝ่าฟันอุปสรรค ขวากหนามทั้งหลายทั้งปวงจนดูต่อได้จนจบละคะ.. ขอบอก

ที่จริงก็สนุก เห็นความน่ารัก และความตั้งใจของบรรดานักแสดง ที่พยายามอู้กำเมือง อย่างจริงจังจนคนเมืองแต้ๆอย่างแม่ต้อยต้องยกนิ้วให้ในความพยายามจริงๆ

ในเรื่องนี้มีเอกลักษณ์อยู่อย่างหนึ่งคือ พระเอก หรือจ้าว น้อยนั้นจะออกอาการ” ติด” กาแฟ ที่ ไอ้ทัศน์ หรือ ทัดดาวชงให้  ใครก็ชงไม่อร่อยเท่า  ว่าอย่างงั้นเหอะ

 

แม่แต่แฟนคนแรกคือจ้าว แสงคำ พยายามขอสูตรจากไอ้ทัศน์ไปชงให้พระเอก ทำทุกอย่างเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่อร่อยถูกใจ ( น่าจะให้ชงเอง ฮ่าๆๆ)

ตอนหลังไอ้ทัศน์ นี่แหละมาเฉลยว่า

“ รู้ไหมว่า  ทำไมผมชงกาแฟอร่อย?” 

ก็เพราะว่าผมชงด้วยใจและความรักไงฮะ..

แหม. อย่างนี้นี่เอง พระเอกถึงไม่ยอมดื่มกาแฟของใคร.. 

เล็กๆน้อยจากละครนี่ก็ดีเหมือนกัน น่าขอบคุณที่ผู้จัดละครไม่ลืมฝากสิ่งเล็กน้อยๆที่เป็นความละเอียดอ่อนให้ได้คิด

ถึงขนาดว่าผู้หญิงสองคน ชงกาแฟสูตรเดียวกัน ทำเหมือนกันทุกอย่าง.. แต่อร่อยไม่เท่ากัน

แต่แม่ต้อยเชื่อในเรื่องนี้นะคะ เพราะว่า แม่ต้อยเองก็เป็นนักดื่มกาแฟตัวยง( พอๆกับเจ้าน้อย คริ คริ ) แต่ตัวเองชงกาแฟไม่เอาไหน

มีน้องคนหนึ่งที่ทำงาน เขาชงกาแฟอร่อยมากๆ เคยถามสูตรเขา เพื่อเอามชงเอง  หรือวานน้องคนอื่นชงแทนเวลาเขาไม่อยู่

แต่ก็อร่อยไม่เท่า..

วันหนึ่ง หลังจากที่เราทำงานกันเสร็จเรียบร้อยก็มานั่งกินข้าวกลางวันด้วยกันที่โต้ะอย่างเช่นเคย

อย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย  อาจารย์อนุวัฒน์ ถามแม่ต้อยว่า

“ พี่เมื่อคืนนี้ละครเรื่องทัดดาว เป็นอย่างไรบ้างพอดี ผมเผลอหลับไปนิดหนึ่ง..”

โอ้โห.. โอ้โห..นี่มันคลาสสิคมากๆ

ไม่ใช่เพียงแม่ต้อยนะ  ที่ชอบ” จ้าว ฮะ  กาแฟไหมฮะ “ เนี่ย..

และทุกท่านที่อ่านจนจบถึงตอนนี้แล้ว  ชอบบ้างไหมฮะ?

 

สวัสดีคะ