ต้องรีบเดินทางกลับปัตตานีเมื่อวานหลังจากคุณพ่อออกจาก รพ. ได้ ๒ วันเหมือนหลายคนจะรู้โดยเฉพาะอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเลยโทรกันมามากมาย คิดแล้วเหนื่อยเลยกับภารกิจในพื้นที่สามจังหวัดอยากบอกท่านกันเหลือเิกินผมขอลาออกก่อนได้ไหม๊ครับ ฮือๆๆ...ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นด้วยดี

  วันนี้ลากสังขารแต่เช้าไปเป็นวิทยากรที่โรงเรียนมูลนิธิอาซิซสถานทั้งเช้าบ่ายน้องๆร่วม ๕ ร้อยคนประทับใจมากครับกับการต้อนรับและการทำงานของโรงเรียนแห่งนี้ พรุ่งนี้อีกวันไม่รู้จะไหวไหม๊เพราะเริ่มมีอาการเจ็บคอและร่างกายอ่อนล้าอันเนื่องจากลากยาวจากการเฝ้าอาการคุณพ่อมาหลายวัน กลับมาต้องลุยงานอีก ฮือๆๆชีวิตหนอชีวิต วันอาทิตย์นี้ก็เป็นวิทยากรที่ วอศ. (ม.อ.ปัตตานี) อีกจะอะไรกันเนียะ เหมือนรู้ว่ากลับมาแล้วเลย

   บ่นมาเยอะแล้วขอเก็บภาพความประทับใจที่โรงเรียนสีชมพูมาฝากครับ...

ตอนบ่ายเริ่มออกอาการร้อนผ่าวเลยต้องแปลงร่างถอดเสื้อออกตัวนึงครับ...อิอิ

สิ่งที่อยากเห็นมากที่สุด คือ การขับเคลื่อนการศึกษาในพื้นที่อย่างถูกทิศทาง

ยังคงหวังและเป็นกำลังใจให้ทุกท่านที่ปฏิบัติงานในพื้นที่ต่อไปครับ