บทกลอนหวาน
เหตุแห่ง..กลอนหวาน
บทกลอนหวานเพราะวันวานที่ขื่นขม
ผ่านหมักบ่มด้วยระทมระบมหมอง
จนสุกหวานพจมานที่ร้อยกรอง
ปลอบเพื่อนพ้องผู้ใจร้าวเศร้าดุจกัน
กลั่นน้ำตาเป็นน้ำตาลหวานฉ่ำพจน์
ร้อยเรียงเป็นมธุรสบทเสกสรร
รวมเป็นช่อกุสุมานานาพันธุ์
ณ โลกบรรณวรรณกรรมลำนำเนา
ขอขอบคุณวันวานผ่านขื่นขม
ขอขอบคุณบนเส้นทางกับวันเหงา
ประดังมอบทุกข์ยากไม่สร่างเซา
เก็บ “ขม”บ่ม “เหงา”กลั่นเป็น “หวานคำ”
เก่งจัง เปลี่ยนขม บ่มเป็นหวาน
นับถือค่ะ บางคนมองทุกอย่างดำมืด..มัวหม่นทั้งปี