นัดหมายเพื่อเช็คอินในเวลา ๐๓.๐๐ น เพื่อจะได้นั่งด้วยกัน จึงไม่ต้องนอนเพราะหากนอนอาจจะติ่นไม่ทัน ทุกคนมาค่อนข้างตรงเวลา พนักงานหนุ่มของสายการบินให้ไปเข้าแถวคอยอีกด้านหนึ่ง พวกซื่อใสจึงยกขบวนเคลื่อนย้ายไปตั้งหลักตามที่บอก คอยการเคลื่อนตัวสักพัก...พอแถวขยับขึ้นมาด้านหน้า อ้าว…… เฮ้ย กลายเป็นปลายหางแยกเป็น ๒ แถวได้ไงเนี่ย เป็นแถวของชาวต่างชาติตั้งแทรกขึ้นมาใหม่บนเส้นทางเดิมที่พวกเราสลายตัวไป เพื่อมาตั้งแถวใหม่ตรงตามที่หนุ่มพนักงานคนนั้นบอก เมิ่อกลุ่มของพี่ไทยเผชิญหน้ากับกลุ่มของชาวต่างชาติ ต่างดูทีท่าซึ่งกันและกัน ผู้เขียนแกล้งลากกระเป๋าเฉไปบดบังทิศทางการเคลื่อนไหวของ Mr.นายหนึ่ง แต่เขาก็ขยับขึ้นมาแบบไม่ยอมหลีก จึงเปิดปากเจรจาว่า ขอให้คณะฯของฉันเช็คอินพร้อมกันได้ไหม เขาถามว่ากี่คน ตอบไปว่า ๖ คน เขาบอกไม่ได้ต้องสลับกันข้างละคน คุณจะมาแซงคิวไม่ได้ จึงเกิดการโต้คารมกัน เถียงไปว่าฉันไม่ได้แซงคิว แถวของคุณต่างหากที่เป็นเนื้องอกแทรกขึ้นมาได้ไง ไม่เชื่อลองถามพนักงานชายคนนั้นดูซิ มีการชักสีหน้ามากขึ้นทั้งสองฝ่าย ก่อนที่จะเกิดศึกน้ำลายบานปลาย พนักงานหนุ่มคนนั้นรีบมาเชิญกลุ่มของชาวต่างชาติให้แยกไปเช็คอินอีกด้านหนึ่ง จริงๆ ก็ไม่อยากจะหาเรื่องให้เสียมารยาทของเจ้าบ้านที่ดี แต่นายคนนั้นมากล่าวหาว่ากลุ่มผู้เขียนแซงคิวได้ไง หากเขาเป็นคนรู้จักสังเกตเหมือนเช่นที่ผู้เขียนคอยสังเกตรอบด้าน เขาจะรู้ตัวว่าแถวเขาเป็นเนื้องอกจริงๆ เนื่องจากระบบเกิดขัดข้องกว่าจะผ่านการเช็คอินแบบทุลัก-ทุเลและการจัดที่นั่งเป็นแบบออนไลน์ คณะฯของเราก็เลยแยกไปนั่งแบบตัวใคร-ตัวท่าน

คณะฯของผู้เขียนประกอบไปด้วย โครงการ HOW Project จำนวน ๗ คน TOT จำนวน ๒ คน และคณะฯของ YES จำนวน ๒ คน ทุกฝ่ายล้วนเป็นส่วนหนึ่งของเอเอฟเอสประเทศไทย ต่างฝ่ายไปปฏิบัติหน้าที่ของกลุ่มตน แต่จะมาร่วมกิจกรรมของ Celebrating Global Families ด้วยกันเป็นเวลา ๔ วัน ที่ Westin Hotel เมือง Alexandria มลรัฐ Virginia ได้รับการสนับสนุนจาก ECA ประเทศสหรัฐอเมริกา

น้องๆ กล่าวว่า แอรฺโฮสเตสไม่เห็นสวยเลย แถมยังบริการแบบไม่นิ่มนวลแทบจะโยนของขบเคี้ยวเล่นใส่หน้า บอกไปว่ายังดีกว่าแอร์โฮสเตสของ Domestic Flight ทั้งดำ-ล่ำ-บึก ไม่สวยสะอย่างแอร์ของไทยนะจ๊ะ ความเสมอภาคแห่งสิทธิมนุษยชนของอเมริกันชนจะมากำหนดคุณสมบัติแบบนามธรรมที่ประเมินกันด้วยสายตาจึงทำได้ค่อนข้างยาก เพราะกลัวถูกฟ้อง
คุณสมบัติส่วนตัวที่น่าภูมิใจของผู้เขียนคือ ไม่มีอาการ Jetlag แม้ต้องเดินทางข้ามทวีปไกลๆ พนักงานต้อนรับบนเครื่องนำขนมปังเย็นชืดมาบริการพร้อมCheese โถ นึกถึงประเทศไทย มีแต่ของอร่อยๆ ให้เลือกสรร ชาวต่างชาติเองก็นิยมทานอาหารไทยส่งผลให้ร้านอาหารไทยในต่างแดนขายดิบ-ขายดี ร่ำรวยกันเป็นแถว
เด็กน้อยนั่งข้างๆ กล่าวอย่างตื่นเต้นยามเครื่องบินลดระดับความสูงเป็นระยะๆว่า เสียว นึกถึงยามนั่งเครื่องเล่นในสวนสนุกทั้งหลายที่ให้ความรู้สึกไม่ต่างกันมากนัก เครื่องบินร่อนลงจอดที่สนามบินนาริตะ ใช้เวลาบินเพียงแค่ ๔ ชั่วโมงครึ่งแต่ต้องรอการเปลี่ยนเครื่องไป Seattle ตั้ง ๓ ชั่วโมง จึงมีเวลาเดินเล่น ผัดหน้านวล น้องปุ๊ถามว่า ไปล้างหน้ามาใหม่เหรอคะ ตอบไปว่า ไม่แค่ทาแป้งเด็กทับลงไปเอง พี่ติ๊ดจึงสอนคำคมให้ว่า ปูเสื่อลูบขี้หมาไปเลย (ทำสิ่งต่างๆแบบมั่วๆ )

คุณปุ๊และพี่ตี๊ด

ถ่ายภาพขนมและข้อความภาษาญี่ปุ่นไปฝากนักเรียนแผนการเรียนภาษาญี่ปุ่น ปีนี้นายแค้มป์(นราธิป น้อยระแหง) และยัยมิ้ง(เข่ศศิพร วัดเข่ง) สอบวัดความรู้ภาษาญี่ปุ่นระดับ ๓ ผ่านแบบฉลุย " เยี่ยมยอด " สอบได้ตั้งแต่เรียนแค่ปีครึ่ง(ชั้น ม ๕)

เวลาสอนเด็กครูไม่ควรให้แค่ความรู้ด้านวิชาการ ต้องปลูกฝังทัศนคติที่ดีและแนะนำวิธีการเรียนที่ต้องศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม การเรียนภาษาให้เก่งนั้น ต้องเกิดจากตัวเอง ได้ Concept จากครูแล้วนำไปเพิ่มพูนประสบการณ์นอกชั้นเรียน ต้องค้นคว้าสร้างองค์ความรู้ด้วยการคิดวิเคราะห์เพื่อจะได้เข้าใจในหลักการและเป็นความรู้ที่คงทน
แต่ก่อนอื่นคุณต้องพัฒนาครูผู้สอนก่อน ไม่ใช่พัฒนาครั้งเดียวใช้ได้เป็น ๑๐ ปี สังคมโลกปรับเปลี่ยนหมุนเวียนไปเร็วมากต้องให้การสนับสนุนส่งเสริมครูไปอบรม-เพิ่มพูนความรู้บ่อยๆ หากจะรอการจัดอบรมจาก สพท. หรือ สพฐ. ที่ขาดแคลนทั้งงบประมาณสนับสนุนและมีข้อจำกัดหลายอย่างซึ่งนานหลายปีจัดได้แค่ครั้ง-สองครั้งคงไม่เพียงพอ ถ้าหากเป็นการแข่งขันทางธุรกิจ คุณล่าช้าไปเพียงนาทีเดียวก็ก้าวไม่ทันเขาแล้วต้องม้วนเสื่อกลับบ้าน การพัฒนาการศึกษาของชาติไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เนื่องจากการศึกษาเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาประเทศชาติไปสู่ความเป็นอารยประเทศนั่นเอง
มีต่อด้วยนะครับ
* ขอบคุณนะคะ.... เรื่องนี้ยาวมากจริงๆค่ะ กรุณาติดตามอ่านต่อนะคะ.... เวลาตอนนี้เที่ยงคืนสามสิบเจ็ดนาที... ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ! Good Night ค่ะ
* ต่างก็ปฏิบัติตามบทบาทและหน้าที่ของตนให้ดีที่สุดน่ะค่ะ
* Pually คิดว่าตนเองเคยไปนครพนมมาครั้งหนึ่งนะคะ แต่ที่แน่ๆ คุณสุเทพ ไม่เคยมากำแพงเพชร .....ได้ไงล่ะคะ
* ได้ยินว่า....ช่วงนี้อากาศร้อนมาก เด็กๆ คงรอคอยฉลองสงกรานต์กันอย่างใจจรด-ใจจ่อ
* ขอบคุณนะคะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องราว
ขอบคุณนะคะ
หลับฝันดีค่ะ^__^
* ปิดเทอมแล้วใช้เวลาว่างทำอะไรบ้างเอ่ย ?
* พบ ๒ หนุ่มเรียนอยู่ชั้น ม ๕ โรงเรียนจิตรลดา มาเที่ยวที่นี่....มีน้ำใจช่วยงานของวัดไทยกรุงวอชิงตันดีซี อย่างดีเยี่ยม ได้ประโยชน์หลายอย่างทีเดียว
* ขอบคุณหนูต้นเฟิร์นนะจ๊ะ .... อ้าว ได้เวลานอนอีกแล้วล่ะซิ Hu Hu Hu !
คิดถึงเธอจังเลย พรจ้ะ ขณะนี้เรามานั่งที่บ้านใหม่(หมู่บ้านชวนชื่นโมดัสเซนโทร)ใกล้อิมเพคเมืองทอง
อากาศดีมากเลยล่ะเธอ
ก็อย่างว่า กลับมาอยู่ในพื้นที่สีเขียว ของเขตกทม. และปริมณฑล ใกล้คลองประปา
(อิอิอิอิ ถิ่นเก่า สมัยที่เราแต่งงานใหม่ ๆ ก็ไปนั่งชมวิวสูดอากาศดี ๆ ริมคลองประปา
ก่อนย้ายไปต่างจังหวัดจ่ะ )
ว้าว ๆๆๆๆ คิดถึงเธอมากๆๆๆๆๆ
ขอให้เธอเดินทางท่องเที่ยวอย่างสนุกสนานและปลอดภัยนะจ้ะ งงง
รัก คิดถึงเพื่อนสมอ
คุณ
กอเอ๋ยกอไก่ เพื่อนรักจ๊ะ
* มีปัญหาเรื่อง Interness Access & Microsoft Office เล็กน้อย....แต่ก็สร้างปัญหาให้อารมบ่จอยไปเกือบ ๓ วันแน่ะ.....เพิ่งหาทางแก้ไขแบบเกลือจิ้มเกลือได้สัก ๔ ชั่วโมงที่ผ่านมา....Hu Hu Hu ได้รับความร่วมมือจาก Host Family และเพื่อนชาวอเมริกัน อย่างดีเยี่ยม....อ้อ เป็นวิธีการที่ไม่ควรเปิดเผยจ้ะ
* นี่หากได้รับกุญแจบ้านพักที่ กทม. ของเธอ...ก็ไม่ต้องมาพึ่งพิงชาวอเมริกันแล้วหล่ะ Hu Hu Hu ....Just Kidding !
* แม้จะหนาวเย็นสักเพียงไหนก็ Happy จ้า
* ขอบคุณนะจ๊ะ......ลืมบอกไปช่วงนี้อยู่ Maine จ้ะ !