ทุกวันนี้ได้ยินข่าวในแต่ละวัน ไม่มีวันไหนเลยที่จะทำให้ชุ่มฉ่ำหัวใจ  มีข่าวระเบิด ยิงอาวุธร้ายแรง ฆ่ากัน ไม่เว้นในแต่ละวัน

          เมื่อก่อนโน้นได้ข่าวว่า เขมรแบ่งออกเป็นฝ่ายๆ คนเขมรข้ามน้ำข้ามทะเลมาอาศัยร่มไม้ชายคาคนไทย ดูแล้วน่าสงสาร นั้นก็เกิดจากชนชั้นปกครอง ของเขาที่มีความคิดต่างกัน ได้นำประชาชนสังเวย ต่อลัทธิความเชื่อบ้าๆที่สนองอำนาจและผลประโยชน์ วันนี้เขมรผ่านพ้นตรงนั้นมา แต่ไม่มั่นใจว่าวันนี้เขมรจะจมปลักในระบบเผด็จการทุนนิยมหรือไม่????????

          แต่มาวันนี้เขมรดูจะเรียบร้อยดี(ในสายตาเรา) หันกลับมาดูสยามเมืองยิ้ม ไทยแลนด์แดนแห่งรอยยิ้ม หลังจากนำประเทศพัฒนาสู่ ประโยคศักดิ์สิทธ์ "ประชาธิปไตย" และพร้อมกับผลประโยชน์มหาศาลแบบทุนนิยมที่มาในคราบของคำว่า "เสรี" ตั้งแต่บัดนั้น อำนาจที่เราคุ้นๆกลับกลายเปลี่ยนไปเป็นผลประโยชน์ เมื่อการแสวงหาผลประโยชน์แบบไม่สิ้นสุดในคราบของเสรี ที่เกินพิกัด ขาดซึ่งคุณธรรม จริยธรรม เส้นแบ่งจึงชัดขึ้นว่าใครทำเพื่อชาติ ใครทำเพื่อส่วนตัว

         บัดนี้บ้านที่เมื่อก่อนชื่อสยาม เดี่ยวนี้ชื่อไทย ที่เคยสงบร่มเย็น อยู่กันอย่างเอื่ออาทรรักใคร่ซึ่กันและกัน มีพ่ออันเป็นที่รัก ดูแลลูกๆอาจจะทะเลาะกันบ้างในอดีต แต่เมื่อพ่อบอกให้หยุด ลูกๆก็หยุด บัดนี้พ่อก็แก่มากแล้ว ผลประโยชน์ทำให้ลูกๆหน้ามืดตามัว พ่อเคยเตือนว่าหากแตกความสามัคคีบ้าน(ชาติ)จะล่มจม ลูกๆมันไม่ฟัง วันๆก็ตะโกน ข้ามหัวพ่อไปมาว่า จะแตกหัก จะรุนแรง จะยึดบ้าน(ชาติ) จะเปลี่ยนแปลงการปกครองบ้าน(ชาติ)ที่อยู่กันมาอย่างยาวนาน โดยไม่แคร์แม้แต่น้อยว่าพ่อจะคิดอย่างไร

          นี้แหละที่เขาว่าผลประโยชน์มันไม่เข้าใครออกใคร ยิ่งผลประโยชน์ชนิดมหาศาล ลูกๆมันก็ด่าข้ามหัวพ่อไปว่า ว่าจะฆ่ากันให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

          น่าสงสารพ่อมาก ไม่รู้ว่าวันนี้หัวใจพ่อจะสลายหรือไม่?? ไม่รู้นะว่าหัวใจพ่อจะเป็นอย่างไร ไม่รู้นะว่าวันนี้น้ำตาพ่อจะมีไหลอีกหรือไม่?? วันนี้พ่อร้องหรือเปล่า?? วันนี้หัวอกพ่อระทมหรือไม่?? พ่อเคยเข็มแข็งตลอดมา เราไม่เคยเห็นน้ำตาพ่อเลยตั้งแต่เกิดมาในบ้าน(ชาติ)ที่ชื่อไทย หรือต้องให้เห็นน้ำตาพ่อก่อนลูกๆถึงจะหยุดทะเลาะกันได้?? หรือว่าแม้แต่พ่อจะร้องจนน้ำตาเป็นสายลูกๆก็ไม่หยุด?????

         คุณเคยคิดบ้างหรือไม่ว่า วันนี้พ่อเป็นอย่างไร??

 

หรือคุณไม่อยากเห็นรอยยิ้มของพ่อ