ตะวันตกดินหลังโรงเรียนสหกรณ์นิคมเกลือ

ฉันมีโอกาสเก็บตะวันตกดิน เก็บพลังกลับคืนมาอีกครั้งค่ะ

เมื่องานอาสาของฉันเสร็จไปหนึ่งขั้น

ฉันและเด็กน้อยจิตอาสาช่วยกันขนดิน และยกร่อง

เพื่อปลูกต้นไม้ และไม้ประดับเพื่อปรับภูมิทัศน์ให้อาคารเรียน

มีบรรยากาศที่น่าอยู่น่าเรียน

หลังจากยกร่อง ปลูกต้นไม้ประดับที่ได้รับความอนุเคราะห์จากผอ.เกศมณี แสงงามแล้ว

ก่อนไปปฏิบัติธรรมฉันได้ประชุมหารือกับเด็กน้อยเกี่ยวกับการดูแลรักษาต้นไม้

เมื่อกลับมาฉันพบว่าต้นไม้ได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี

แต่ก็พบว่าดินจากแปลงกระเด็นขึ้นมาบนพื้นปูนทำให้ดูสกปรก

เด็กน้อยพากันเสนอแนะว่าเราน่าจะก่อบล็อกขึ้นมา

ท่านผอ.ก็เห็นด้วยและอนุญาตให้เราเอาอิฐบล็อกมาใช้ได้

ซึ่งท่านผอ.ซื้อมาสำหรับการซ่อมห้องน้ำครั้งใหญ่

โดยที่การซ่อมครั้งนี้ ท่านไม่ใช้เงินของโรงเรียนเลย

เป็นอันว่าเรามีอิฐบล็อกแล้ว

ฉันปรึกษากับพ่อบ้านได้คำตอบว่า พ่อบ้านสละเวลาในวันหยุดให้ 1 วัน

พร้อมกับซื้อปูนให้ 2 ถุง อุปกรณ์ในการตักปูน ป้ายปูนอีก 1 ชุด

ระหว่างรอให้ถึงวันเสาร์ฉันใช้เวลาหลังเลิกเรียน

เรียนรู้การผสมปูน จากช่างอาชีพ

ฉันช่วยลุงช่างที่มีอายุย่าง70 ปีแล้วตักปูน ตักน้ำผสม

เฝ้าดูมือเหี่ยวที่โปกปูนไปมาโดยใช้เกียงลูบไล้ไป

พร้อมกับอธิบายพูดคุยประสบการณ์และชีวิตประจำวันของลุง

เผลอไปจนไม่รู้ว่าเวลาที่เราคุยกันไปทำงานกันไปนั้นนานเกือบ 2 ชั่วโมง

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่าพ่อบ้านโทรเข้ามาตามตั้ง 4 ครั้ง

 เอ๊ะทำไมฉันไม่ได้ยินเสียงเรียกเข้าเลย แต่โทรออกได้ยินชัดเจน

เพิ่งจะรู้ตัวว่าตั้งแต่กลับจากสวนพนาวัฒน์....จนเวลาผ่านมา เกือบอาทิตย์

ฉันยังไม่ได้เปิดเสียงรับโทรศัพท์ ที่โทรเข้ามาเลย

เพราะระหว่างปฏิบัติธรรมทำสมาธินั้นฉันตัดขาดจากโลกภายนอก

ให้สามารถโทรออกได้อย่างเดียว

มิน่าโทรศัพท์จึงเงียบเหงา ไร้เสียงเรียกเหมือนเคย

ฉันรีบโทรไปขอโทษเจ้าของสายที่เรียกเข้ามา

เวลาของการเรียนรู้ผ่านไปเกือบ 2 ชั่วโมงเย็นมากแล้ว

ล้างมือเตรียมตัวกลับบ้าน

หันไปเห็นเด็กน้อยกำลังเล่นว่าว เห็นตะวันกำลังตกดิน

ความเหนื่อยล้าหายพลัน...แล้วรีบไปเก็บตะวันมาฝากทุกท่านที่กำลังล้า

เก็บภาพเด็กน้อยกำลังเล่นว่าว ก่อนจะกลับบ้านถึงบ้านก็เกือบทุ่ม

บันทึกหน้าตามไปดูมือใหม่หัดขับก่ออิฐนะคะ