อนิจจา พระคุณเจ้าจะเป็นอย่างไรหนอ...

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้มีเรื่องเล่าต่อตอนที่พระโรหณะรับคำจากที่ประชุมสงฆ์พระคุณเจ้าก็เดินไปบิณฑบาตไปยืนอยู่และผ่านประตูบ้านของพราหมณ์นั้นทุกเช้าไม่ได้ขาดเลยได้ 7 ปีล่วงแล้ว  โดยกำหนดเอาตั้งแต่กุมารนาคเสนเกิดมา 

 ตลอดเวลาจะได้รับสิ่งดี ๆ จากบ้านพราหมณ์นั้นไม่มีเลย พอพราหมณ์เห็นแสดงอาการดูถูกเหยียดหยามไม่ชอบเอามาก ๆ ข้าวปลาอาหารไม่มีเลยที่จะนำมาใส่บาตร

  มีอยู่วันหนึ่งหลัง 7 ปีล่วงแล้วนายพราหมณ์ออกมาจ๊ะเอ๋กับพระคุณเจ้าพอดี...อติจฺฉถะ  ภันเต...เจ้ากูจงหลีกออกไปเว้ย..!!!  คือก็ด่าก็ไล่ให้พระคุณเจ้าไปพ้นบ้านเขา  ด้วยถ้อยคำคำนี้เองพระคุณเจ้าก็ตะบายบาตรเดินออกจากหน้าบ้านพราหมณ์นั้นไปไกลแสนไกล...

มีคนถามระหว่างทางพระคุณเจ้าขา  พระคุณเจ้าครับได้อะไรจากบ้านนั้นแล้วรึยัง...สวัสดีคุณโยม  อัตตะมาได้หน่อยหนึ่ง...

แล้วมีเสียงซุบซิบนินทากันให้แซดว่าพราหมณ์ขี้เหนียวบ้านนั้นยอมให้ทานแล้วเว้ย...ฝ่ายพราหมณ์คนนั้นได้ยินก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ ร้อนรนจนอกจะแตกบ่นบึมพรำ ๆ ว่า...พระอะไรวะพูดจาโกหกหลอกลวง  จะไปดักพบเดี๋ยวเจอจะเห็นดีกันแน่อยู่ไหน ๆ ...

อนิจจา  พระคุณเจ้าจะเป็นอย่างไรหนอ...โปรดติดตามตอนต่อไป...อิ อิ อิ