ผมเพิ่งจะรู้จัก "ขี้เทา"  ตอนที่มีลูกคนแรกนี่เอง

เหตุที่ได้รู้จักเนื่องจาก   ตอนเย็นประมาณ หกโมงเย็น  เมื่อพยาบาลนำลูกมาส่งให้ที่เตียงของคนไข้ (ในห้องรวม)      ตอนแรกเขาห่อ(มัด) ด้วยผ้าโรงพยาบาล    พอลูกสาวผมฉี่รด   ก็ต้องเปลี่ยนผ้าห่อตัว  หรือผ้าอ้อมนั่นเอง

ถึงตอนนี้พยาบาลบอกกับผมว่าให้ใช้ผ้าอ้อมของคนไข้เอง    ทางโรงพยาบาลมีให้เฉพาะผืนแรกเท่านั้น     ด้วยความที่ไม่มีประสบการณ์ผมก็ใช้ผ้าอ้อมที่เตรียมไปห่อตัวลูกสาวทันที

ซักพักใหญ่   ผมเห็นว่าลูกสาวเริ่มร้องไห้งอแง   เลยเดินไปถามพยาบาลที่เคาเตอร์อีกครั้งหนึ่งว่า    ผมเริ่มให้เด็กดื่มน้ำ  หรือนมได้หรือยัง?  (ด้วยความไม่รู้จริงๆ)     พยาบาลก็ถามกลับมาว่า   "ขี้เทาออกหรือยัง?    หากขี้เทาออกแล้วก็ให้ดื่มได้

ผมก็กลับไปแบบงง...งง  ว่าไอ้ "ขี้เทา"  นั่น  มันเป็นอย่างไร?

สักพักต่อมาลูกสาวผมร้องไห้งอแงอีกครั้ง    ญาติของเตียงข้างๆก็เข้ามาช่วยดู   เพราะเห็นผมเงอะๆงะๆอยู่พอสมควร     แกบอกว่าลูกสาวผมอึ  เขาก็เลยงอแง  ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมใหม่    ก็เลยเปลี่ยนผ้าอ้อมใหม่

ตอนนี้แหละครับที่ได้รู้จัก "ขี้เทา"  แบบใกล้ชิด    เพราะว่าตอนห่อผ้าอ้อมผมไม่ได้ใส่กระดาษทิชชู่รองข้างใน    ตอนซักก็เลยยากหน่อย

ขี้เทา  จะมีคุณลักษณะคล้ายกับ  น้ำมันจาระบี    เหนียวๆข้นๆ   ซักยากครับ   เสียดายตอนนั้นมือผมเลอะมาก   เลยไม่ได้ถ่ายภาพมาให้ดูของจริงๆครับ    เข้าใจว่า  คงมีอีกหลายคนที่ยังไม่รู้จัก "ขี้เทา"  เหมือนกับผมเช่นกัน