ไม่ใช่เฉพาะวงการศึกษาเท่านั้นที่ท่านเชี่ยวชาญ แต่สามารถเข้าสู่วงการผู้ประกอบการตลาด และร้าน/แผงลอยจำหน่ายอาหาร ได้เป็นอย่างดี

        เมื่อวันที่ 23-24 กุมภาพันธ์ 2553  ศูนย์อนามัยที่ 8  นครสวรรค์  จัดประชุมสัมมนาภาคีเครือข่ายชมรมตลาด ร้านและแผงลอยจำหน่ายอาหาร  ณ ผึ้งหวานรีสอร์ท ไทรโยค  จ.กาญจนบุรี   เพื่อที่จะอาศัยพลังของชมรมฯส่วนหนึ่ง ในการขับเคลื่อนงานตลาดสด น่าซื้อและClean Food Good Taste (อาหารสะอาด รสชาติอร่อย) ซึ่งเป็นโครงการดี ๆ ของกรมอนามัย  ให้สำเร็จ  มีคุณภาพ

            การจัดประชุมนอกสถานที่ครั้งนี้มีทีมผู้ดำเนินการ 4 คนแต่เป็นน้องการเงิน 1 คน  จึงเป็นจำนวนที่น้อยเมื่อเทียบกับต้องดูแลผู้เข้าประชุมเป็นร้อยคน  ส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการจากชมรม  แต่ผู้เขียนระลึกเสมอว่าต้องสู้..สู้

            วิทยากรในการจัดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในครั้งนี้  ผู้เขียนไม่ค่อยจะเชี่ยว..ในเรื่องเหล่านี้     จึงได้ติดตามอ่านบล็อคของ    ดร.ขจิต ฝอยทอง เป็นประจำ   และได้ติดต่ออาจารย์  เป็นวิทยากร   ซึ่งอาจารย์ตอบตกลงทันที  (ใจง่ายเหมือนกัน)

            ได้อ่านบล็อคของ ผอ.พรชัย ก็ชื่นชมในใจ  นึกภาพว่าติดดิน  ก็ยังนึกไม่ออกเท่าไหร่ค่ะ   จนถึงวันประชุม จึงได้พบตัวจริงเสียงจริงของ ดร.ขจิต  ซึ่งท่านได้นัดแนะให้ผู้เขียนแวะรับที่เมืองกาญจน์  ทางแยกบายพาสที่ไปไทรโยค  ปรากฎว่า อาจารย์บอกว่าเกือบได้เงินแน่ะ  คือไปนั่งรอในป้อมตำรวจ  และแต่งตัวโดยใส่สูทสีดำ  คงดูเหมือนเป็นเจ้าหน้าที่กำลังปฏิบัติหน้าที่  มีรถสิบล้อผ่านมาจะให้เงิน... ฮ่าฮ่า  (เขาคงให้กันเป็นประจำ..รึไง..ก็ไม่ทราบ)

           หนุ่มน้อย(แต่อายุไม่น้อย)คนนี้ ลักษณะตัวเล็กๆ  หิ้วกระเป๋ากับโน๊ตบุ๊กขึ้นรถ  คุยด้วยท่าทางเป็นกันเองไม่ถือตัว  เมื่อถึงรีสอร์ท  ผู้เข้าประชุมลงจากรถ  เพื่อรับประทานอาหารกลางวัน  อาจารย์ยังอุตส่าห์ดูแลผู้เข้าประชุมแทนผู้เขียนด้วยค่ะ  คือมีผู้ประกอบการที่มีผ้าคลุมศีรษะเป็นอิสลาม  ท่านไปดูแลอาหารว่าจะทานอะไรได้บ้าง  (ขอบอกว่าไม่เคยเจอ  วิทยากรแบบนี้) เป็นเรื่องแรกที่ได้รู้เคล็ดลับการไปนั่งในหัวใจคน

          ทานอาหารเสร็จแล้วอาจารย์ไปเตรียมห้องประชุมคนเดียว เพราะเห็นทีมงานหัวยุ่งหัวฟูกับการจัดกุญแจห้องพัก  ซึ่งอุปสรรคตรงนี้เราได้AARกันแล้ว  คราวนี้รีบเข้าห้องประชุมตามอาจารย์  สิ่งที่เห็นคือความกระตือรือล้นหยิบโน๊ตบุ๊ค  และท่านเขียนเรื่องเล่าทันทีในG2K

         สิ่งที่ผู้เขียนประทับใจ

          - ทีมงานไม่ชำนาญเรื่องกระบวนการ อาจารย์บอกว่า  เรามาเรียนรู้ด้วยกัน  ทำให้ทีมงานได้เรียนรู้จากอาจารย์   ขอบอกว่าได้มากจริงๆ  ต่อไปเราจะได้นำไปใช้

          - ถ้าภาษาชาวบ้านจะบอกว่า เป็นคนไม่เรื่องมาก 

          -อาจารย์มืออ่อน(ตีนอ่อน) อ่อนน้อมถ่อมตน  ผู้เขียนเอาอาหารว่างให้  อาจารย์ยกมือไหว้ขอบคุณ   ผู้เขียนตกใจรับไหว้เกือบไม่ทัน  ไม่เคยเจอคนระดับนี้จะมาไหว้

          - ความกระตือรือล้นในการทำงาน   เห็นอะไรช่วยได้  อาจารย์จะช่วยทุกอย่าง (ยกเว้นยืมตังค์...ฮ่าฮ่า)

          - ความรวดเร็ว  อาจารย์จัดกิจกรรมไป  ถ่ายรูปไป และก็พิมพ์เล่าเรื่องไปด้วยในG2K  (ช่วงที่ผู้ประกอบการเข้ากลุ่มร่วมทำกิจกรรม) และแนะนำG2K ให้ผู้เข้าประชุมรู้จัก

          - มีความเสียสละ ช่วยด้วยจิตอาสา ไม่ได้สนใจค่าตอบแทน  จะมากหรือน้อย  แถมช่วยเกินเวลาที่กำหนดไว้  ซึ่งผู้เขียนแปลกใจ ปกติเขาจะนับเวลากันตรงเป๊ะเลยว่ากี่ชั่วโมง

            - ความเชี่ยวชาญ  ความสามารถในการจัดกิจกรรมถือว่าสุดยอด  ทำให้ผู้ประกอบการสนุกสนาน  ไม่ง่วง  

             สุดท้ายผู้ประกอบการต่างชื่นชม  ในมิตรภาพที่ อาจารย์ได้จุดประกาย  สร้างให้   ผู้เขียนเองยังปิ๊งไอเดียคิดงานต่อยอด    จากสถานการณ์ที่เราเห็นเต็มไปด้วยความอบอุ่น  แต่ละคนได้รู้จักกันดีจากกระบวนการของอาจารย์ 

             วันรุ่งขึ้นผู้เขียนจึงให้ทุกคนเขียนประวัติ  และขอช่างภาพตลาดศูนย์การค้าช่วยถ่ายรูปเดี่ยวให้ทุกคน  จะนำไปทำทำเนียบ  และมีการบันทึกภาพวิดีโอตลอดรายการ

              สำหรับตอน 1 นี้  ขอเล่าก่อน  เดี๋ยวตอน 2  จะนำภาพหลากลีลาของ ดร.ขจิต  มาฝากค่ะ  ขอพักเที่ยงก่อนนะคะ