ความสุขจากการให้ยิ่งใหญ่กว่าการรับ

  

  

ความเสียสละที่ยิ่งใหญ่ น้ำใจยิ่งมากล้น

คน GotoKnow สร้างมิตรภาพ

สร้างเยาวชนคุณภาพ

 

       ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง จากการที่ได้ผูกพันคุ้นเคยในการอ่านบันทึกแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน ทำให้เกิดความรักความศรัทธาในแนวทางความคิดซึ่งกันและกัน เมื่อวานวันที่ 5 กุมภาพันธ์  2553 เป็นวันที่ผู้เขียนมีความตื่นเต้น ระคนกับความกังวลใจไม่น้อย กลัวจะไม่มีวิทยากรมาร่วมงานการจัดกิจกรรมค่ายจิตอาสา : รวมพลคนต่างวัยหัวใจใฝ่เรียนรู้ ค่ายไร้กรอบ แต่ไม่ไร้ใจ GotoKnow จัดให้ ผู้ใหญ่ใจดีสนับสนุน ที่โรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๖๓ (ชุมชนบ้านคำแดง) ซึ่งจะเริ่มขึ้นในวันนี้ (๖  กุมภาพันธ์  ๒๕๕๓) ประสานงานกับประธานพิธีเปิดท่าน ผอ.สมชาย  ไทยประสงค์ จากโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๓๖ (บ้านบะตากา) ประธานกลุ่มโรงเรียนไทยรัฐวิทยากลุ่มลุ่มน้ำชี ซึ่งตัวแทนมูลนิธิไทยรัฐ ก็ยังไม่ได้รับคำตอบ ประกอบกับครูคิม(นพวรรณ  พงษ์เจริญ)ซึ่งเป็นความหวังในการเตรียมงานก็แจ้งว่าครูแมวมนัสนันท์ต้องเดินทางไปนครสวรรค์ ต้องรอครูแมวกลับมาก่อนจึงทำให้ต้องออกเดินทางช้าเกือบเที่ยง ยอมรับตอนเช้าวันที่ ๕ กุมภาพันธ์ ช่างวิตกกังวลมากมายที่สุดในชีวิตการทำงานที่ผ่านมา เป็นความเลือนราง เป็นการเสียงดวงแลกด้วยความเชื่อมั่นกับศรัทธาที่เพื่อนร่วมงาน จนตนเองไม้กล้าบอกครูว่าใครจะเข้ามาร่วมสนับสนุน สร้างจิตอาสาให้กับเด็ก  ประมาณ ๑๐.๐๐ น. คุณญัฐรดา  สุขสุธรรมวงศ์ จากชลบุรี โทรศัพท์มาสอบถามว่ายังรับบริจาคสมทบหรือไม่ ท่านบอกว่าอยากจะช่วยเหลือพร้อมทั้งขอเลขบัญชีธนาคารโดยท่าแสดงความประสงค์จะช่วยเหลือด้วยหัวใจ ไม่ขอรับหนังสือขอบคุณและหลักฐานการลดหน่อนภาษี ผมขุนลุกพองที่ได้พบกับคนที่ทำบุญโดยเจตนาบริสุทธิ์  ครูคิมแจ้งเบอร์โทรศัพท์ ผศ. ดร พระมหาหรรษา  นิธิบุณยากร จึงโทรศัพท์นิมนต์ท่านท่านตอบรับและจะเดินทางด้วยเครื่องบินให้นำรถไปรับที่อุบลราชธานี เช้าวันที่ ๖ เวลา ๐๗.๑๕ น. ทำให้เกิความหวังเชื่อมั่นว่าตนเองคงสามารถทำงานให้ลุล่วงราบรื่นได้ เวลา ๑๕.๐๐ น. คุณบ๊อบบี้ คุณเป๊บซี่ คุณต้น คุณซาร์กี้ เดิเดินทางมาถึงโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๖๓ เป็นคณะแรก ส่วนครูคิมแวะมารับครูจ่อยที่ยางตลาดเดินทางถึงบ้านคำแดง เวลา ๑๙.๐๐ น. อาหารเย็นจึงเป็นลาบเป็ด ย่างหัวเป็ดทาบี(ดี) กับต้มปลาช่อนตัวใหญ่ใส่ดอกผักติ้ว การได้พบกับครั้งแรกแต่ดูแปลกจังเลย เหมือนเราคุ้นเคยกันมานับสิบปี กล้าที่จะหยอกล้อกัน การแลกเปลี่ยนวางแผนการทำงานจึงราบรื่น มอบหมายงานให้ครูคิมเป็นผู้รายงาน ผู้เขียนเป็นพิธีกร ด้วยเหตุผลที่ครูไม่ทราบความเคลื่อนไหวของสมาชิก GotoKnow เกรงว่าจะสร้างบรรยาศความคุ้นเคยได้ไม่เต็มที่

       เช้าวันที่ ๖  กุมภาพันธ์ ได้รับโทรศัพท์จาก ดร ขจิต  ฝอยทองเดินทางถึงเสลภูมิแล้ว จึงออกไปรับที่ปากทางเข้าหมู่บ้านคำแดง การเตรียมการของครูได้เตรียมพร้อม มีความพร้อมเพรียงกัน นำคณะวิทยากรไปรับประทานอาหารเช้าที่บ้านคุณมงคล  ธิมาชัย โดยมีแม่ชีพูลศิล  ธิมาชัย รับเป็นเจ้าภาพจัดหาของที่ระลึกเป็นผ้าขาวม้า และฝ้ายผูกข้อมือ  ผศ. ดร พระมหาหรรษา เดินทางมาถึง พิธีจึงเริ่มขึ้น พิธีเปิดกระชับ ตามกำหนดการ ประธานสรุปว่าโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๖๓ โชคดีที่ได้รับการพัฒนาจากวิทยากรมืออาชีพ เป็นแบบอย่างของจิตอาสาที่น่าชมเชย ควรนำเสนอมูลนิธิไทยรัฐให้ขยายผลต่อไป

 

     ความสุขที่สัมผัสได้ ความรู้ใจธรรมชาติของวัยรุ่น คุณบ๊อบบี้ และทีมงานนับว่ามีความเชี่ยวชาญในการจัดกิจกรรม เด็กสนุกสนาน ร่วมกิจกรรมอย่างว่าง่าย เขาแสดงออกอย่างบริสุทธิ์กล้าที่จะเล่นอย่างอิสระ พระอาจารย์หรรษาได้เฝ้าชมด้วยความสุข ท่านเป็นแบบอย่างของผู้ให้เต็มไปด้วยความเมตตา ขนหนังสือธรรมะมาแจกจ่ายสมาชิกที่ร่วมเดินทางมาเป็นวิทยากร กิจกรรมที่จัดจะเกิดความต่อเนื่องง่ายๆ การเรียนรู้เกิดขึ้นตลอดเวลา อยากให้ครูได้เห็นรูปแบบการสอนที่ไม่ต้องสอน ใช้การขอร้อง ใช้ความคุ้นเคย ความมีน้ำใจต่อกันแทนการออกคำสั่ง จากประเด็นดังกล่าวยังทำให้ผู้เขียนเห็นเทคนิคการบริหารที่ผู้บริหารต้องแสดงให้เห็นว่าต้องตั้งใจจริง

     บ่ายวันนี้ได้รับบทเรียนจากอาจารย์แผ่นดิน(พนัส  ปรีวาสนา) ที่สอนลูกให้ได้รับบการซึมซับการมีจิตอาสา พาคุณแผ่นดินและแดนไทย ลูกชายทั้งสองคนมาร่วมกิจกรรมพร้อมกับ ดร อนงค์  ปะนะทัง จากการได้สังเกตเด็กสองคนนี้เขาอยากใช้ชีวิตชาวค่ายขอร้องให้อาจารย์แผ่นดินนอนค่ายร่วมกับพวกเรา พร้อมกับติดตามเฝ้าดูการร่วมกิจกรรมของพี่พี่ๆ อย่างตั้งใจ กิจกรรมเด่นภาคบ่ายคือการจัดกิจกรรม Walk Rally  เด็กจะร่วมเล่นอย่างสนุกสนานทั้งยังได้แนวคิดในการทำงานเป็นทีม ได้แก้ปัญหาร่วมกัน กระบวนการวางแผนจึงต้องเกิดขึ้นทุกกิจกรรมทุกฐาน กลางคืนเป็นการสรุปจากการชมเรื่องสั้นการที่ลูกแสดงความก้าวร้าวต่อพ่อแม่ คืนนี้เด็กทุกคนเข้านอนเพราะเหน็ดเหนื่อย ส่วนครูก็นอนกับเด็กอย่างรับผิดชอบ คณะวิทยากรกลับไปพักยังรีสอร์ทธรรมแท้(บ้าน ผอ.พรชัย) ที่เป็นห้องโถงนอนได้หลายคน พรุ่งนี้คงสนุกกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ความประทับใจวันนี้จะเป็นสะพานเชื่อมให้วันให้วันพรุ่งนี้มีความหมายที่คนเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ ขอบคุณบ๊อบี้และทีมงาน คุณครูคิม ดร ขจิต  ฝอยทอง ครูจ่อย ครูแมว ที่จดจำในชีวิตและผู้เขียนได้กราบแทบเท้าคือ ผศ. ดร พระมหาหรรษา  นิธิบุณยากร พระผู้ใหญ่ที่ให้ความเมตตา วันที่ผ่านมาผู้เขียนได้เรียนรู้จากครูที่ชื่อขจิต ครูแมวมนัสนันท์ที่สอนการแต่งรูปจากโปรแกรมต่างๆ จนดูเหมืนคนทันสมัยขึ้น ปกติเป็นคนเรียนช้าครับ