เราได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับชนเผ่านี้ มีคำเรียกขานพวกเราต่าง ๆ นา ๆ โดยที่เราไม่เคยได้ยินจากปากเขาเท่าไหร่ ว่าเขาต้องการให้เรียกเขาอย่างไร

                    ก่อนหน้า ชาวน่าน ชาวไทย และชาวต่างประเทศ สนใจและรู้จักมราบรี หรือ ชนเผ่าตองเหลือง แตกต่างกันไปตามมุมมอง เงื่อนเวลา และปัจจัยสารพัดที่จะให้ได้รู้จัก  เข้าใจ บ้างได้รับรู้ตามคำบอกเล่า ตามหน้าที่ ตามสะดวก โดยอาจยังไม่ได้ลงไปเรียนรู้ลึกซึ้ง ร่วมทุกข์ - สุข เป็นเวลานาน อย่่างไรก็ดี เชื่อว่าทุกท่านล้วนมีความรักและปรารถนาดี

                    เรารู้จักก็เมื่อตอนที่คุณพ่อย้ายเข้ามารับราชการ ในพื้นที่ จ.น่าน เมื่อ ปี พ.ศ.2512  ในฐานะตำแหน่งที่พ่อย้ายมาเป็น พัฒนาการอำเภอเวีียงสา  ( ตอนมาอำเภอนี้ชื่อเป็น อำเภอสา )  ที่ตำบลยาบหัวนา  พื้นที่รับผิดชอบมีพี่น้องชนเผ่าตองเหลือง  เราได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับชนเผ่านี้  มีคำเรียกขานพวกเราต่าง ๆ นา ๆ  โดยที่เราไม่เคยได้ยินจากปากเขาเท่าไหร่ ว่าเขาต้องการให้เรียกเขาอย่างไร ( ต่อมาเมื่อรู้จักยิ่งขึ้น สนทนาแล้วเขาบอกว่า ไม่ชอบให้เรียกว่า ผีตองเหลือง เพราะเขาเป็นคน >ไม่ใช่ผี< เขาบอกว่า >คำว่า มราบรี  แปลว่า คนป่า< )  เขาอยู่แบบพอเพียงไม่รบกวนใคร ไม่เรียกร้อง

                    ราวปี 2530 คุณวี เพื่อนมาจากเมืองกรุง จ.น่าน ให้พี่ ๆ น้อง ๆ( คุณสำรวย คุณลำแพน ฯลฯ) พาไปพื้นที่ทำงานของเขา ถือโอกาสพาเดินเที่ยวดอย  เขาพาไปเดินภูสูง คุณวีบ่นบอกเหนื่อยมาก ( เดินดอย ) ที่บ้านห้วยหยวก อ.เวียงสา จ.น่าน เราจดจำเหตุการณ์คราวนั้นได้ดี  ต้องเดินทางไกลไปให้ถึงถิ่นที่อยู่พี่น้องมราบรี   ไม่มีการจัดฉากต้อนรับ เพราะเป็นคณะมาเยือน

                    ต้นปี 2542 มีปัญหาขัดแย้งจนกลายเป็นข่าวพาดหัวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น  นสพ.เสียงชาวน่าน คุณศักดา ปรางค์วัฒนากุล บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ฯ ประธานชมรมสื่อมวลชน จ.น่าน ได้รับประสานจาก อเมริกันมิชชั่นนารี่ บุญยืน สุขเสน่ห์ ขอแถลงข่าวชี้แจง ใช้ห้องโสตฯ วิทยาลัยสารพัดช่างน่านเป็นสถานที่ชี้แจง และนายบุญยืน ยอมถอน ยอมถอยจากพื้นที่จังหวัดน่่่่าน ( รายละเอียด นสพ.เสียงชาวน่าน ปีที่ 22 ฉบับที่ 727 วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2542

                     ก่อนหน้า และปัจจุบันหน่วยราชการประเทศไทยให้ความช่วยเหลือกันไปตามกำลังความสามารถ เงื่อนไข ปัจจัยจำเป็น เรียกว่าสามารถรายงานกันได้ แต่ช่องทางการเงินที่รัฐบาลกลางจัดสรร การเกลี่ยอัตรากำลัง ขวัญกำลังใจ เกณพ์ตัวชี้วัดการพัฒนา ไม่ว่าชนเผ่านี้หรือชนเผ่าอื่น ๆ อาจยังไม่ตรงตามมาตรฐานสากลนัก ข้าราชการ หัวหน้าส่วนที่เกี่ยวข้องก็อย่าได้ท้อถอย หรือท้อแท้ ขอให้กำลังใจ

                     20 ธันวาคม 2546  ผู้ใช้นาม อังคณา บุตรขจร  เข้ามาไถ่ถาม บรรดากัลยาณมิตรชาวน่าน เข้ามาร่วมตอบคำถาม ก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนที่สุดเราทราบว่า  เป็นการแลกเปลี่ยนข้ามทวีป  เชิญทุกท่านคลิ๊กอ่านเพิ่มเติม ได้ที่  http://www.chownan.com/board/index.php?board=1;action=display;threadid=151   มีผู้ใหญ่ใจดี ร่วมเป็น / คณะมาดี / คณะมีใจ / ทำงานในฐานะที่เป็น คณะจิตอาสา แลกเปลี่ยนข้อมูลเดินทางเข้าพื้นที่ ต่อเนื่องจนถึงวันนี้ เป็นที่น่ายินดี